'Pretty privilege' is een ding, vindt schrijver Carmen Felix

Knappe mensen vinden makkelijker een baan, scoren sneller dates en zitten beter in hun vel.

Een vriend van mij verzuchtte onlangs over een van zijn Instagramvrienden hoe vermoeiend hij het vond dat ze altijd maar zo aan het dwepen was met ‘meer van jezelf houden’. Volgens hem was dat voor haar makkelijk om te zeggen: ze had tenslotte een prachtige kop. En ik ben bang dat ik hem gelijk moet geven, die prachtige kop is toch echt een privilege. Met een minder knappe kop krijg je nou eenmaal minder gedaan, zit je waarschijnlijk minder lekker in je vel, pas je minder in het keurslijf en voldoe je minder aan de schoonheidsnorm. Pretty privilege is een ding.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Mensen met

Bijna iedereen geniet wel enige vorm van privilege. De een heeft echter meer privileges dan de ander. Ik hoef niemand te vertellen dat mensen die kunnen lopen meer privileges genieten dan mensen die dit niet kunnen. Om over de nog altijd veel te aanwezige verschillen tussen mensen van kleur en witte mensen maar niet te spreken. En wat dacht je van mensen met een partner, mensen die allebei hun ouders nog hebben, mensen met een koophuis, mensen die op het andere geslacht vallen, mensen met een vast contract, mensen die man zijn, mensen die geen contactlenzen nodig hebben, mensen met een rijbewijs, mensen met een trustfonds, mensen met een religie waar niet op neer wordt gekeken door een groot deel van de maatschappij? Privileges zijn overal en toch keek ik laatst vreemd op toen ik over pretty privilege hoorde, ook wel het privilege van er aantrekkelijk uitzien.

De norm bepaalt

Natuurlijk, aantrekkelijkheid is subjectief en ligt ‘in the eye of the beholder’. Maar ontkennen dat er een soort schoonheidsstandaard bestaat met een status quo voor wat als aantrekkelijk wordt gezien, is nogal wereldvreemd. Uit een onderzoek van de Stanford University blijkt dat de norm meteen bepaalt wat we mooi vinden. Makkelijker gezegd: hoe vaker we een bepaald soort lippen, ogen, neus of buik zien, hoe mooier we het vinden. Hoe meer iemand lijkt op anderen, hoe aantrekkelijker we diegene vinden. Er zijn nou eenmaal elementen in een gezicht en lijf die we onaantrekkelijk vinden, hoe open minded je ook bent.

Op je allermooist

Daarnaast leven we in een maatschappij die gericht lijkt op er op je allermooist uitzien. En dat is niet eens kritiek, er is niks mis met je goed willen voelen en het beste uit jezelf willen halen met de juiste make-up, de mooiste kleren, beweging en een gezond voedingspatroon. Maar het kan interessant zijn om eens na te denken over waarom al die dingen ons een goed gevoel geven. Waarom voelt het zo lekker om de lekkerste versie van jezelf te zijn? En daar komt pretty privilege om de hoek kijken.

Zogenaamde complimenten

Transactivist Janet Mock schreef er het prachtige stuk Being pretty is a privilege, but we refuse to acknowledge it over. Hierin stelt Mock dat ‘pretty’ voor uiteenlopende mensen geldt, maar dat iedereen precies weet wie dit zijn. Zij viel daar als awkward transtiener absoluut niet onder. Tot ze transformeerde in een knappe persoon die voldeed aan de schoonheidsnorm. ‘Je lijkt niet eens meer op een jongen!,’ ‘Nu lijk je pas echt’ of ‘Oh, ik kan het niet eens zien,’ waren zogenaamde complimenten die ze kreeg na haar transitie. Volgens Mock is pretty privilege keihard en hartstikke echt.

Bestel Vogue's aprilnummer

Lees Carmens hele artikel in het aprilnummer van Vogue. Deze ligt nu in de winkels en is hier beschikbaar voor pre-order zonder verzendkosten.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Beauty & Health