Smaakvol: een pleidooi voor wat echt lekker eten is

Mara Grimm pleit voor een normaal, gezond voedingspatroon waar geen trends van goeroes maar smaak de boventoon voeren.

pleidooi-gezond-eten-Mara-grimm
Grant Cornett

In de vijftien jaar dat Mara Grimm als culinair journalist werkt heeft ze de obsessie met ‘gezond’ eten behoorlijk zien escaleren. Een pleidooi voor wat écht lekker is.

Voedingselite

Het is gek genoeg het drukste restaurant van dit moment: dat waar het helemaal draait om een groene vrucht. Zelfs op een regenachtige dinsdagmiddag staat er een rij voor de deur. Je wordt ontvangen door een cool geklede doorbitch, die je keurig op de wachtlijst zet – precies zoals dat op de betere plekken in Manhattan gaat. Enige verschil: dit restaurant zit in Amsterdam, de stad waar zelfs de allerbeste koks hun tafels voor de lunch nauwelijks kwijtraken. Waarom hier de deur dan wél wordt platgelopen? Vanwege avocado. Want je eet hier uitsluitend gerechten met avocado, je drinkt thee uit bekers met avocado-print en sluit af met ijs van, nou ja, je raadt het al. Dat die gerechten er weliswaar bloedmooi uitzien maar qua smaak nog geen halve seconde wachten waard zijn, lijkt niemand uit te maken. Want Instagram-waardig, dat is het allemaal wel. Avocado is per slot van rekening, net als quinoa en chiazaad, inmiddels een bijna groter statussymbool dan die ene designertas; wie het eet hoort bij de elite die bewust met voeding omgaat.

Advertentie - Lees hieronder verder

Obsessie

Hoewel, bewust? In werkelijkheid is een uit verre oorden ingevlogen avocado die in garageboxen met rijpingsgassen zacht wordt gemaakt, net zo duurzaam als een spijkerboek van een fast-fashionketen. Maar onze obsessie met ‘gezonde’ voeding is zo geëscaleerd dat we daar niet meer over nadenken. We rennen als een kip zonder kop van de ene voedselhype naar de andere. We lachen om de levertraan die onze ouders vroeger slikten, maar poppen zelf chlorella-pillen. Maandenlang laten we alles waar ook maar één gluut in zit staan, om ons – zodra de volgende goeroe van de daken schreeuwt dat dierlijk vet kankerverwekkend is – toch maar weer te vergrijpen aan enorme hoeveelheden brood en pasta.

Eetschaamte

Ondertussen speuren we het internet af naar guilt-free recepten. Een bizarre term, want het impliceert dat als je per ongeluk een brownie eet die niet lactose-, gluten- en suikervrij is, je je een halve dag moet gaan zitten schamen. Dat diezelfde recepten vaak regelrechte aanslagen zijn op je smaakpapillen, lijkt niet uit te maken. We genieten namelijk niet zozeer meer van smaak, we genieten van het feit dat we gezond eten.

'Laten we stoppen met kilo’s spinazie door de sap- centrifuge duwen en gewoon een pan soep maken.'

Wat écht lekker is dreigen we daardoor te vergeten. We leren liever hoe we chiazaad moeten wellen in plaats van hoe je de perfecte aardappelen bakt. Recepten halen we niet meer uit boeken van koks of gastronomen, maar van websites van healthgoeroes, topsporters of willekeurige BN’ers. Kortom: het gaat een beetje mis. Want met alle respect, een kookboek van een voormalige soapster is natuurlijk even waardeloos als een stijlgids van Sybrand Buma.

Verfijning

Belangrijker: het is helemaal niet nodig. Want wie regelmatig zelf kookt, goede en verse producten in huis haalt en niet plotseling volledige voedingsgroepen elimineert, eet best gezond. Dus laten we stoppen met kilo’s spinazie door de sapcentrifuge te duwen en gewoon een pan soep maken. Laten we lunchen bij koks in plaats van clubeigenaren. En laten we zorgen dat eten – net als mode – weer gaat over verfijning, vakmanschap, verlangen, verleiding en vooral: smaak. Want die handgevormde rauwmelkse boter met fleur de sel waarvan ik straks een royale laag op mijn ambachtelijke boterham ga smeren, dát is pas superfood.

Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Health & Fitness