Hoe is het om een kankerbehandeling te ondergaan tijdens een pandemie?

Van het krijgen van COVID-19 terwijl je al ernstig ziek bent tot uitstel van je behandeling, dit zijn tien verhalen van mensen die leven met kanker tijdens de pandemie.

Hoe is het met de mensen die nu tegen kanker vechten, die er helemaal alleen voor staan, omringd door vreemde, gemaskerde gezichten? Naast de aangrijpende angst om met kanker COVID-19 op te lopen, bestaat ook de tergende onzekerheid of de behandeling niet zal worden uitgesteld of erger nog, geannuleerd.

Aangezien het coronavirus een ongekende druk blijft uitoefenen op de zorg over de hele wereld, worden behandelingen voor kanker en andere levensbedreigende aandoeningen op de prioriteitenlijst naar beneden gehaald. Hier delen tien dappere individuen, die momenteel een kankerbehandeling ondergaan, hun verhaal.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Leven met kanker tijdens de pandemie

Darrel Amrani-Roshier, 22, Engeland

‘Ik kreeg de diagnose van een zeldzame terminale kanker, met nog 12 maanden te leven. Het moeilijkste aan behandeld worden tijdens de pandemie, is dat je de reis alleen moet maken. Soms heb je gewoon even iemand nodig die je vertelt dat alles goed komt, maar helaas kun je die ondersteuning momenteel niet krijgen in het ziekenhuis. De boodschap die ik heb voor anderen zoals ik, is om sterk en hoopvol te blijven. Er zijn dagen waarop we het gevoel hebben dat we niet verder kunnen, maar we kunnen het wel.'

Crysta Balis, 38, Canada

‘De behandelingsopties veranderen drastisch. Er was voor mij geen enkele methode beschikbaar die helemaal kon bevestigen wat ik had. Ik moest blinde beslissingen nemen, en ik zal nooit weten of ik het verkeerde heb gekozen. Tijdens mijn behandelingen was ik doodsbang om in het openbaar te zijn, ik zag iedereen via Zoom. Langzaam wordt iedereen nu moe van de pandemie en klaagt iedereen over de maatregelen. Dat is moeilijk, want de beperkingen beschermen mij en mijn gezin.’

'De pandemie vermengd met mijn kankeravontuur voegde een nieuwe dimensie toe aan wat ik waardeer.'

Tara Maxwell, 42, VS

‘In het begin maakte het onbekende van de pandemie mijn angsten veel groter. Ik moest me over meer zorgen maken. Ik maakte me ook zorgen dat mijn kinderen extra ziektekiemen zouden meebrengen. Maar de pandemie, vermengd met mijn kankeravontuur, voegde een nieuwe dimensie toe aan wat ik meer waardeer: mijn kinderen, echtgenoot, vrienden en het dagelijks leven. Ik ben misschien doodsbang en twijfel over de toekomst, maar ik weet ook dat ik niet overal controle over heb.’

Mary Evans, 28, Engeland

'Ik heb derdegraads borstkanker. Ik had geen afleiding, geen afspraakjes met vrienden, of eetmomenten met mijn familie. Ik denk dat ik het daardoor meer onder ogen heb moeten zien. COVID-19 heeft me zeker gepassioneerd gemaakt om ervoor te zorgen dat andere jonge vrouwen niet bang zijn om naar de huisarts te gaan. Ik was zelf bang vanwege het coronavirus, maar als ik niet was gegaan, was ik er nu misschien niet meer.’

'Als ik stierf aan COVID-19, zouden mensen zeggen: "tja, ze had toch kanker."'

Kelly Hutton, 46, Nieuw Zeeland

‘Ik zat in ronde drie van de chemotherapie voor eierstokkanker toen we in lockdown gingen. Je bent al in strijd voor je leven en dan komt COVID-19, wat je ook nog is kan doden. Het was hartverscheurend en angstaanjagend. Je bent ineens een van de kwetsbaren die op het nieuws wordt genoemd. Mijn leven werd plotseling minder waard geacht dan iemand van dezelfde leeftijd die gezond was. Als ik stierf aan COVID-19, zouden mensen zeggen: "tja, ze had toch kanker."'

Karen Walsh, 37, Ierland

‘Door COVID-19 werden mijn CT-scans uitgesteld en helaas kreeg ik te horen dat de kanker zich had uitgezaaid naar mijn longen toen het eindelijk kon. COVID-19 heeft me erg bang gemaakt voor de toekomst. Onderzoeken naar nieuwe kankerbehandelingen zijn opgeschort. Goede doelen hadden een gebrek aan fondsenwerving door de afzegging van evenementen. Aan de andere kant ben ik verrast over de snelheid waarmee vaccins zijn goedgekeurd. Het geeft me enige hoop voor wat er in de toekomst mogelijk zou kunnen zijn voor kankeronderzoek.’

'Ik probeer optimistisch te blijven. Ik ben blij om hier nog te zijn.'

Tara Innes, 36, Engeland

‘Ik heb het geluk gehad dat mijn behandeling gewoon werd voortgezet. De eerste lockdown was tijdens mijn chemotherapie. Toen de rest ook thuis moest blijven, voelde ik me ineens minder geïsoleerd en had ik minder FOMO. Ik voelde me ook beter begrepen, en er waren voordelen - ik hoefde niemand te zien als ik m’n wimpers niet had gedaan of mijn haar er niet uit zag. Ik probeer optimistisch te blijven. Ik ben blij om hier nog te zijn.’

Andrea Zanini-Hooey, 42, Canada

‘Kinderen thuisonderwijs geven terwijl je chemo ondergaat, is een uitdaging. Ik ben constant moe, ik voel me niet lekker en ik ben niet de leuke moeder die ik wil zijn. Maar ik ben heel gelukkig - ik heb een dak boven mijn hoofd en dankzij vrienden, collega's en geweldige mensen om me heen heb ik eten in mijn koelkast. Mijn man kon tijdens de pandemie blijven werken en we komen rond. Ik weet dat veel anderen dat geluk niet hebben.’

Ali Underhill, 42, Engeland

‘Ik kreeg COVID tijdens mijn kanker en dat was mentaal erg moeilijk. Elke keer dat ik ademde of iets aanraakte, was ik bang anderen te besmetten. Plots was ik zelf de dreiging. Ik belandde ongeveer een week in het ziekenhuis en het duurde twee maanden voordat ik van de corona af was. Vanwege de pandemie is het gemakkelijk om geïsoleerd te raken, wat ongezond is. Ik zorg ervoor dat ik regelmatig contact heb met mensen. Iedereen heeft het moeilijk. Sommigen denken dat ik het erger heb, maar het feit dat je een behandelplan hebt dat je elke week volgt, geeft stabiliteit en vertrouwen.’

'Maar, zoals Gloria Gaynor zei – I will survive.'

Niki Turner, 53, Engeland

‘Het moeilijkste is de onzekerheid en het isolement. Dat gezegd hebbende, er is veel voor nodig om me te vertragen. Egoïstisch genoeg ben ik dankbaar voor de lockdown – hierdoor kan ik een time-out nemen en hoef ik me niet schuldig te voelen. De reis met kanker tijdens het begin van een pandemie is alsof je vastzit in een loopgraaf terwijl kogels van beide kanten op je afkomen. Maar, zoals Gloria Gaynor zei – I will survive.’

Shop Vogue's Beauty Favorites

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Health & Fitness