Waarom je Dolly Alderton haar debuutroman over seksisme in de datingwereld wil lezen

‘Ik kan het washandje van mijn persoonlijke leven niet langer blijven uitwringen. Ik word daar niet gelukkig van,’ vertelt Dolly.

Dankzij haar openhartige columns over daten in The Sunday Times en haar geestige memoires Everything I know About Love werd schrijver en journalist Dolly Alderton het boegbeeld van de hedendaagse relatiewildernis. Maar nu is het tijd voor iets nieuws: haar fictiedebuut.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Een nieuw tijdperk voor Dolly

Als je iets kunt zeggen over Nina George Dean, het personage uit Dolly Aldertons debuutroman Ghosts, is het wel dat ze zich kapot zou ergeren aan Alles wat ik weet over liefde. ‘Ze houdt er niet van als er zo wordt gezwijmeld over vriendschappen tussen vrouwen,’ zegt Alderton, 'Nina heeft trouwens ook niets met mensen die memoires lezen van twintigers die ‘de hele tijd maar kleffe inzichten opdoen over zichzelf.’ Alderton beseft goed dat ze aan haar talent om via haar persoonlijke ervaringen de angsten en ambities van haar generatie te verwoorden, te danken heeft dat ze een van de bekendste columnisten en schrijvers van Engeland werd. Ghosts is evenwel haar eerste ervaring met fictie en ook letterlijk een poging om wat geesten uit te bannen. ‘Om de memoireschrijver in mij de das om te doen en een nieuw tijdperk in te luiden.’

Verslonden columns

Dat mensen hun mening klaar hebben is inmiddels bekend terrein, ook al is ze er na al die jaren nog niet aan gewend. Sinds het prille begin van haar loopbaan als freelancejournalist – op haar zesentwintigste scoorde ze een column over daten in de The Sunday Times, en nu heeft ze in diezelfde krant een adviesrubriek – schrijft ze onomwonden over haar privéleven. Twee jaar lang verhaalde ze wekelijks over liefde en lust; columns die door de lezers werden verslonden en ontleed, terwijl ze genoten van ieder onstuimig detail.

Alles wat ik weet over liefde

Terwille van haar eerste boek Alles wat ik weet over liefde, dat in 2018 verscheen, dook ze verder haar verleden in. Alle hoogte- en dieptepunten van haar puberteit kwamen aan bod. Nietsontziend, soms tenenkrommend eerlijk onderzocht ze haar ingewikkelde relaties met mannen, eten en drank en beschreef ze de grote liefdes in haar leven: haar vriendschappen met andere vrouwen. Dankzij die memoires werd Alderton uitgeroepen tot de officieuze autoriteit op het gebied van het vrouwelijke millennial bestaan; een Dorothy Parker voor het socialemediatijdperk.

Dolly in therapie

‘Veel in Alles wat ik weet gaat over issues waarmee ik echt heb geworsteld, en toen moest ik er ineens twee jaar lang aan een stuk door over praten,’ zegt ze. ‘Overal werden mijn ervaringen bekritiseerd en geanalyseerd.’ Alderton is van nature zo gul en open en maakt zo makkelijk grappen ten koste van zichzelf, dat je geneigd bent over het hoofd te zien dat haar werk over uiterst persoonlijke, soms best pijnlijke gebeurtenissen gaat. Dat ze met therapie besloot te stoppen toen het boek net uitkwam, was, voegt ze toe, ‘een gigantische vergissing.’

Debuutroman Ghosts

Haar nieuwe boek draait om exact dezelfde thema’s: liefde anno nu, relaties en vriendschap. Alleen benadert Ghosts die onderwerpen een stuk cynischer. We ontmoeten Nina op haar 32ste verjaardag, het begin van het ‘raarste’ jaar van haar leven. Nina’s vader begint te dementeren, ze voelt zich vervreemd van haar beste vriendin die totaal verzwolgen lijkt door haar huwelijk en het moederschap; en probeert intussen de duistere wereld der datingapps te doorgronden. En dan vooral het gemak waarmee iemand je leven kan binnenwandelen, verklaren dat hij van je houdt en dan weer poef! uit je leven kan verdwijnen zonder ook maar een wolkje rook als bewijs dat het echt is gebeurd.

Seksisme in de datingwereld

In haar tijd als datingcolumnist schreef ze ooit: ‘Als je geghost wordt, moet je altijd de ghoster confronteren.’ In de commentaren eronder stonden opmerkingen als: ‘Deze vrouw klinkt gestoord’ en ‘Ze moet maar leren een hint te begrijpen.’ ‘Voor mij valt dat binnen de bredere context van de huidige regels omtrent daten. Die vind ik zo seksistisch. Het komt erop neer dat je zo passief mogelijk moet zijn, want het ergste wat je als vrouw te horen kunt krijgen in de romantiek is dat je een man hebt afgeschrikt. Dus moet je maar niets voelen, je nergens druk over maken en zeker niet zeggen wat je dwarszit of waar je naar verlangt, want dan ben je meteen een psychopaat.’ Maar keer het eens om, zegt Alderton: ‘Als mannen iemand de liefde verklaren, of uitspreken hoe ze zich voelen, wordt dat geïnterpreteerd als onvoorstelbaar eerlijk en romantisch.’

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van boeken