Emigreren naar een wereldstad: trendwatcher Dewi Pinatih ruilde Amsterdam in voor Londen

Hoe is het om te emigreren naar Londen? Dewi vertrok drie jaar geleden naar Londen, en blijft ook post-Brexit.

image
Dewi Pinatih

In deze nieuwe interview-reeks spreekt Vogue met vrouwen die naar een wereldstad emigreerden. Hoe is het om alles achter je te laten en opnieuw te beginnen in een vreemde stad? Deze week: Dewi Pinatih (34), die drie jaar geleden Amsterdam verruilde voor Londen. Ze woont er met haar Engelse man Jordan in Hackney, tegen de wijk Shoreditch aan. Lees ook: Lize Hong emigreerde van Amsterdam naar New York.

Advertentie - Lees hieronder verder

Altijd al was er die drang om naar het buitenland te vertrekken voor Dewi Pinatih, die opgroeide in Delft en studeerde in Amsterdam. Ze waagde de sprong in haar twintigerjaren met een stage in New York bij modeontwerper Alberta Ferretti, waarna haar studie haar toch weer terugbracht naar Nederland. Drie jaar geleden was het zover: ze emigreerde met haar Engelse man Jordan Kelly (werkzaam voor Fantastic Man) naar Londen. Een wereldstad, waar ze haar hart aan heeft verpand. ‘De creatieve scene is spannend, en heel zichtbaar. Londenaren kleden zich eigen en excentriek, maar dat komt echt vanbinnen. Het is altijd underground geweest.’ Aan Vogue vertelt ze over haar stap, het Londense leven en waarom ze nog lang niet uitgekeken is op de Britse hoofdstad. Brexit of niet.

Dewi en Jordan

Vertel, hoe ben je in Londen beland?
‘In 2015 ben ik naar Londen verhuisd. Die droom had ik eerder ook al, maar toen liep het leven anders. In 2005 ben ik stage gaan lopen in New York, waar ik mijn geliefde Jordan heb ontmoet. Hij werkte toen toevallig bij Vogue (lacht) met Hamish Bowles en voor Surface magazine. Ik zat bij Alberta Ferretti. Toen mijn stage afliep en ik terugging naar Nederland was het nog niet zo serieus tussen ons, maar dat veranderde al snel. Hij nam me als verrassing mee naar Mexico; een fantastische vakantie in een resort op een berg waar nul bereik was. Vijf dagen lang was ik helemaal van de radar. Mijn moeder en zusje helemaal in de stress; die dachten dat ik was ontvoerd. (Lacht) Vanaf dat moment was het wel aan. We hebben een tijdje een langeafstandsrelatie gehad, waarna hij naar Amsterdam kwam. Zeven jaar woonden we in Nederland en toen vond Jordan een baan bij Art Partner, een agentschap voor fotografen, in Parijs. In de weekenden zocht ik hem op. Dat waren fantastische weekenden, want hij had een prachtappartement in een oud Hausmann-gebouw met enorme parketvloeren, allerlei open haarden en drie balkonnetjes. Later kreeg hij een baan aangeboden bij Fantastic Man in Londen. In die tijd hebben we ons ook verloofd en begonnen mensen ons te vragen: “Dus jullie zijn straks getrouwd, maar wonen niet samen?” Mijn contract liep net af, dus besloot ik te verhuizen. Ik heb twee jaar bij een heel gave graphic design studio in Londen gewerkt, met klanten waaronder Andrew Bolton van The Metropolitan Museum en de Venice Art Biennale. Perfecte job voor iemand die veel in print heeft gewerkt, daar echt specialist in is, maar ik miste toch het creëren in plaats van alleen produceren. In mijn huidige baan kan ik mijn nieuwsgierigheid kwijt. Ik kan mij op verschillende vlakken ontplooien, de diepte in. Wat wij doen binnen Stylus combineert verschillende disciplines. Het is heel breed en interessant.’

Advertentie - Lees hieronder verder

'In Londen is er elke week iets nieuws te doen, wij verkennen ook elk weekend een nieuwe wijk'

Wat doe je precies bij Stylus Media Group (een van de grootste trendwatchbureaus ter wereld)?
‘Ik overzie productdesign en hiermee maak ik onderdeel uit van het contentteam, dat onder meer verantwoordelijk is voor alle content voor de website. Het platform waarop dagelijks alle artikelen, gebeurtenissen, rapportages, trendvoorspellingen en noem maar op worden gepubliceerd. Wij werken twee jaar van tevoren aan verschillende creative directions, gebaseerd op consumentengedrag en tendensen die wij zien opkomen. Ik specialiseer mij hierbij in materiaalinnovatie, technologische ontwikkelingen, nieuwe architectuur en kleurgebruik. Wij zetten een aantal richtingen uit, die heel duidelijk vertaald kunnen worden naar verschillende producten, concepten, strategieën en engagement voor klanten. Die concepten presenteer ik ook, tijdens conferenties of bij klanten. Dit is wat ik het allerliefste doe. Bij Stylus heb je verder ook afdelingen die heel specifieke vragen kunnen beantwoorden voor bedrijven. Zeg een automerk dat meer wil weten over self driving cars; hoe relevant is dit voor de toekomst in tien jaar, waarmee moet rekening worden gehouden.’

Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder
Zusje Amanda op bezoek in Londen

Waar haal je dan al die ideeën vandaan?
‘Inspiratie doen we altijd en overal op. Wat dat betreft moet je een spons zijn. We reizen veel. Naar alle designweeks wereldwijd zoals die in Milaan, Eindhoven, Parijs, Keulen, New York. In januari Las Vegas voor de Consumer Electronics Fair. Mijn teamgenootje is net naar Shanghai geweest. Verder is het constant lezen, alles zien, veel exposities bezoeken. Daar besteed je veel tijd aan. Het is ook veel schrijfwerk, zoals grote pakketten samenstellen met conceptontwikkeling. Daar zit aardig wat brainstormwerk in.’

Hoe zou je de werkcultuur in Londen omschrijven?
‘Ik kan niet spreken van een typisch Britse werkcultuur, omdat ons team heel erg gemixt is qua nationaliteiten. In mijn team zit iemand uit Duitsland, Oostenrijk, Australië. Mensen van over de hele wereld. Al mis ik soms wel samen boterhammen smeren tussen de middag. (Lacht) Hier gaan mensen op hun eigen houtje buiten de deur lunchen of eten achter hun computer. Daardoor duurt het langer voordat je je collega’s echt leert kennen. Hier ga je eerder na het werk nog even samen wat drinken. Verder denk ik dat zij eerder aan mij moesten wennen dan ik aan hen, omdat ik (op zijn Nederlands) heel direct ben. Al winden ze er hier ook geen doekjes om, hoor, maar ze geven wellicht op een meer beleefde manier feedback.’

'Sparen kun je in Londen wel vergeten; wat erin komt gaat er ook weer uit'

Waarom was en is Londen voor jou de uitgelezen plek om te zijn in deze fase van je leven?
‘Het klinkt een beetje als vloeken in de kerk, maar ten tijde van mijn vertrek was ik toch wel uitgekeken op Amsterdam. Op een gegeven moment heb je alles wel gezien, elke tentoonstelling afgelopen. In Londen is er elke week iets anders te doen. Wij gaan ook elk weekend een andere buurt verkennen. In het oosten wonen alle cool kids, terwijl West-Londen heel chic is. Er zijn zoveel verschillende subculturen, waarbij mode als uitlaatklep wordt gebruikt.’

Advertentie - Lees hieronder verder

Londen is natuurlijk niet heel ver, maar tegen welke obstakels liep je aan toen je eenmaal ging verhuizen?
‘Naja, het was tegelijkertijd ook wennen dat Londen zo groot is. Mijn “Amsterdamse plannen” kon ik mooi vergeten. Amsterdam is zo klein dat je ‘s ochtends rustig met die persoon koffie kunt doen, dan lunchen, een galeriebezoek, etcetera. In Londen kun je dat vergeten. Het kost minstens een uur om überhaupt ergens te komen, dus je kunt simpelweg minder doen in dezelfde tijd. Gelukkig hebben we veel vrienden in onze wijk wonen, dus daar gaan we op bezoek. Het scheelde dat Jordan hier al een “home base” had. Zijn moeder woont hier ook, dus die kon voor mij instaan toen ik hier mijn social security number ging aanvragen. Met mijn vreemde voornamen (Dewi heeft meerdere Indonesische en Nederlandse namen) werd ik eerst een beetje scheef aangekeken, alsof ik een soort importbruid was. (Lacht) Maar zodra ik het adres van Jordans moeder overhandigde – die op Windsor Castle woont – gingen alle aannames in één keer de deur uit. Hetzelfde gold voor garant staan voor een huis. Wij wilden per se in Oost-Londen wonen. Dat was ook dichtbij mijn voorgaande werk. Dan ging ik lekker op de fiets; vasthouden aan mijn Nederlandse dingetjes. (Lacht) Ergens mis ik nog steeds wel hoe gemakkelijk het is om in Nederland na werk even af te spreken, vrienden te treffen bij een opening. Dat is hier toch wel een onderneming.’

Het huis van Dewi en Jordan
Dewi Pinatih
Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder

Waar wonen jullie nu?
‘We hebben eerst in Hackney gewoond, aan het park. Nu zitten we nog steeds in Hackney, maar dan meer richting Shoreditch. We wonen aan een heel mooi plein met middenin een parkje met palmbomen. Het souterrain is van ons, terwijl de huisbazen (een stel) boven ons wonen maar die zijn negen maanden van het jaar in hun andere huis in Frankrijk. Dus meestal hebben we het rijk alleen, met een grote tuin en voortuin. Wat dat betreft hebben we het goed getroffen. Hopelijk kunnen we nog even blijven.’

In de tuin

Hoe belangrijk is het om een goedbetaalde baan te hebben?
‘Londen is niet heel betaalbaar. Het is geen plek om geld te sparen. Wat erin komt gaat er ook weer uit. Als je in zo’n stad als deze gaat wonen moet het ook de moeite waard zijn. Dat je op een fijne plek woont, uit eten kunt gaan en ja, kunt genieten van alles wat Londen te bieden heeft. Londen is – wellicht net zoals New York – niet voor altijd. Je doet het een paar jaar, en dan ga je verder.’

Hoe hoog is de kwaliteit van leven in Londen versus Amsterdam?
‘In Londen heb je zeker minder work-life balance, maar dat wordt wel beter naarmate je je werk langer doet. Als je alles in het begin nog moet uitvinden, kost dat natuurlijk meer tijd. Verder is het woon-werk-verkeer toch wel hellish te noemen. Je in de metro wringen tijdens spitsuur, om daar een uur lang hutjemutje te zitten. Dat is een keuze die je maakt. Het werk zelf is wel echt de moeite waard. Ik werk ook alleen maar met mensen die dit werk heel leuk vinden.’

Advertentie - Lees hieronder verder

'Misschien is het nu met de Brexit juist een goede laatste kans om Londen te ontdekken'

Is het gemakkelijk om een sociale cirkel op te bouwen in Londen?
‘Ja, ik denk het wel. Waar ik werk is iedereen heel vriendelijk, heel sociaal. Daar heb ik wel een aantal leuke nieuwe vrienden aan overgehouden. In Londen heerst natuurlijk ook een grote “drankcultuur” (lacht) dus mensen gaan er wel op uit, naar barretjes, restaurants. Net zoals in New York komen velen niet uit Londen, maar uit het buitenland of andere plaatsen in Engeland. Dus iedereen zit in principe in hetzelfde schuitje en staat open voor nieuwe contacten. Er zijn veel verschillende scenes, waarbinnen je verschillende mensen kunt ontmoeten met dezelfde interesses.’

'In Londen heerst een vrije, oprechte expressie in het straatbeeld'

De Brexit staat voor de deur. Zou je iemand die ervan droomt om naar Londen te verhuizen dit nu nog steeds aanraden?
‘Ja, absoluut. Het is toch een wereldstad zoals geen ander. Met de Brexit weten we natuurlijk niet wat er gaat gebeuren, dus misschien is dit juist wel een goede laatste kans om Londen te ontdekken. Zeker als je je bedenkt dat het waarschijnlijk niet voor eeuwig is. De creatieve scene blijft hier spannend, en deze is ook heel zichtbaar. Mensen zijn hier gedurfd en uitgesproken. Als ik op vrijdagavond naar huis loop vanaf de bus zie ik allemaal locals langskomen in fantastische outfits. Mannen op hakken. Het is meer experimenteel. Dat voelt niet gemaakt, maar heel oprecht, heel vrij. Ik denk niet dat de Brexit daarin verandering zal brengen. Londen is altijd vrij underground geweest en nog steeds. Gisteren zag ik een meisje in de metro: van top tot teen in rood gekleed met een gigantische puffercoat en grote dad sneakers. Een vriendin uit Nederland die mij kwam bezoeken vond dat wat overdreven, zo van: die heeft wel heel erg haar best gedaan. Dat geloof ik niet. Volgens mij heerst hier veel meer vrije, oprechte expressie. In Amsterdam heb je dat veel minder.’

Wat verwacht je verder van de Brexit?
‘Ik heb geen flauw idee waar het heengaat met de Brexit. Er zijn zoveel onderhandelingen gaande met (premier) Theresa May, waarna weer het hele kabinet leegloopt. De kranten staan er vol mee. Ze zijn zo koppig, die Britten. In die Brexit volharden, terwijl het land er misschien aan ten onder gaat. Vele pro-Brexiteers komen van buiten de stad. Londen is een plek op zich. Daarbuiten is het een heel andere wereld. Londenaren, Amsterdammers en New Yorkers hebben waarschijnlijk meer gemeen dan mensen die daarbuiten wonen. Ik begrijp nog steeds niks van de Brexit. Het zal overduidelijk slecht zijn voor de economie. Het wordt ook minder aantrekkelijk voor buitenlands talent om hier te studeren. Ik heb een Europees paspoort en Jordan een Brits paspoort. We zien wel waar het heengaat.’

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?
‘Jordan is al een hele tijd bezig met het aanbieden van heel bijzondere reizen. Onze toekomstdroom is een eigen hotel beginnen in Mexico, Argentinië of Brazilië. Of misschien toch Peru. Waar we met zijn zusje en schoonbroer een soort mini-community zouden starten, waarin onze ideeën voor luxe en vormgeving terugkomen. Met ook een artist-in-residence. Maar op een dag keren we wel terug naar Amsterdam. Al roepen we dit al jaren, maar het is er nog niet van gekomen. Tot nu toe is Londen nog te leuk.’

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Interviews