Zo rond minuut zestig van Black is King, Beyoncés nieuwste muziekfilm, loopt de zangeres door een zandstorm. Baby in haar armen, één traan over de wang: aan elk detail is gedacht. Het is een van de scènes waar Emmanuel het meest trots op is. ‘Ik heb een aantal dingen mogen regisseren, maar dit voelt als één brok emotie. Elk shot moest kloppen, en dat is gelukt.'

Het is niet onlogisch dat Emmanuel juist deze scene uitkiest als ik hem naar zijn favoriet vraag. De Ghanees-Nederlandse regisseur, in Nederland gerepresenteerd door productiebedrijf HALAL, probeert in al zijn werk een ‘emotionele laag’ te verwerken. Hij wil verhalen vertellen, mensen raken. Na zijn studie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en de filmacademie in Gent gooide hij al snel hoge ogen met zijn onconventionele manier van filmen. Critici waren lovend over zijn korte film Shahmaran (2018) voor zangeres Sevdaliza, en zijn samenwerkingen met Madonna: hij regisseerde de video's voor Dark Ballet en Batuka (2019).

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Hoe ben je nu wéér betrokken geraakt bij het project van een megaster?

‘Zonder specifieke details kreeg ik opeens een mailtje van Beyoncés team: of ik beschikbaar was voor een project. De creative director vertelde me in een vervolggesprek dat Beyoncé groot fan is van mijn werk, en ze me daarom graag aan boord wilde. Het is vrijwel onmogelijk om Beyoncé niet te waarderen voor haar werk als filmmaker, dus ik was erg verrast. Het was een grote eer, en tegelijkertijd ook enorm zenuwslopend.’

Waarom zenuwslopend?

‘Ik ben niet snel star struck, maar bij de naam ‘Beyoncé’ voel je natuurlijk wel gezonde zenuwen. Ze werkt met een klein team van regisseurs, dus dat maakte het toetreden extra spannend. Nergens voor nodig, bleek uiteindelijk: al vanaf de eerste keer dat ik haar zag kreeg ik een warme knuffel en werden er grapjes gemaakt. Vanaf dat moment kon ik weer gewoon normaal doen. Alhoewel… je blijft in je hoofd herhalen dat zij ‘ook maar een mens is’, maar ondertussen is het wél Beyoncé.’

'De energie was grenzeloos, mede door de welbekende arbeidsethos van Beyoncé zelf'

In hoeverre heb je direct met haar samengewerkt?

‘Ik maakte deel uit van haar team als creatieve consultant. Dat betekent dat ik vrijwel vanaf het begin mocht meedenken met haar en het complete team. Als regisseur heb ik een aantal delen gefilmd en geregisseerd. En ik heb ook nog een bijdrage geleverd als haar in-house visual effects director. Ik kreeg vrij veel op mijn bord, maar genoeg ruimte. Beyoncé vond het vooral prettig om een klankbord te hebben. Ik heb drie maanden op het kantoor in Los Angeles met haar gewerkt en vergaderd. Dat was heel interessant.’

Zien: de officiële trailer van 'Black is King'

En je werkte niet alleen met haar, maar met een gigacrew van talenten van kleur. Hoe was dat?

‘Dat maakte het project extra bijzonder, omdat het dan als een collectieve prestatie voelt. Ik heb nog nooit eerder met de top van POC-creatieven samengewerkt, dus dat was fantastisch. Beyoncé heeft de leus tell your own story echt toegeëigend, en weet als geen ander zwart talent een podium te geven. Dat doet ze niet om iets goed te maken, maar omdat het er simpelweg nog amper op deze manier is. In de context van dit project kwam iedereen ook zo tot zijn recht. De energie was grenzeloos, mede door de welbekende arbeidsethos van Beyoncé zelf.’

'Ik heb me als kind altijd moeten identificeren met een witte prins: dat maakt dit extra bijzonder'

Leverde die ijzersterke arbeidsethos soms ook uitdagingen op?

‘Het was af en toe zeker intens. Je moet er vanuit gaan dat je vijftien verschillende edits gaat maken voor één scene. De film heeft talloze verschillende versies gehad. Maar dat is logisch, want zo’n onconventioneel project maak je niet in één keer.’

Op wat voor manier voel jij je verbonden met de boodschap van Black is King, dat om de viering van de zwarte cultuur draait?

'Voor mijn gevoel hebben we een modern sprookje gemaakt voor een nieuwe generatie. Dat vind ik heel belangrijk, want ik heb me als kind altijd moeten identificeren met een witte prins. Toen ik opgroeide in de Amsterdamse Bijlmer, draaiden de Nederlandse sprookjes nog niet om zwarte jongetjes. Ik weet dat dit project nog heel lang zijn vruchten zal blijven afwerpen, en veel mensen zal inspireren om hun eigen verhalen te vertellen.'

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Hoe voelt het om zo'n project in het licht van de Black Lives Matter-beweging uit te brengen?

'Dat laat juist zien hoe groot de maatschappelijke meerwaarde is. Deze beweging draait niet alleen om protesteren op straat, het gaat ook om het heft in eigen handen nemen. En dan niet alleen als protest, maar ook als storyteller. Soms brengt het universum bepaalde momenten samen om als mensheid te groeien. Het realiseren van dit project voelde soms zwaar, maar nodig om vooruitgang te boeken. Als alles eenmaal samenkomt en mensen raken geïnspireerd, of worden op een bepaalde manier onderwezen, heeft het zijn werk gedaan.'

Over dat onderwijzen: er zitten enorm veel culturele referenties in de film.

'Ja, elk shot is tot op de bodem uitgezocht. Je bent een visueel gedicht aan het schrijven, waarbij je alle woorden en verschillende betekenissen uit je hoofd moet kennen voor je aan de slag kunt. En dan moet het nog rijmen ook. Ik heb zelf meegedacht aan het concept rondom de manen in de film, daar zit een hele symboliek achter.'

'Ik móet weten waar mensen door geraakt worden. Is het de mode, de emotie die erin wordt gelegd?'

En hoe kunnen we verder jouw persoonlijke stempel op de film terugzien?

'Naast het emotionele aspect probeer ik altijd te refereren aan mythische verhalen en een monumentaal, magisch realistisch element aan mijn werk toe te voegen. Het moet vooral op je netvlies blijven plakken. Dat zit er wel in, gok ik.'

Je regisseerde eerder voor Patta en Hugo Boss, en mode speelt ook in Black is King een grote rol. Hoe kijk je daar tegenaan?

'Ik vind dat er een hele mooie balans tussen traditionele en hedendaagse mode is gevonden. Dat kan alleen maar als je er mensen bij betrekt die dat ook echt begrijpen, en ook niet bang zijn om onorthodoxe combinaties te maken. De betrokken designers waren in staat om een concept te bedenken dat spreekt via mode. Het voegt een extra laag toe aan de karakters in de film.'

Tot slot: hoe bevielen de recensies?

'Overweldigend. Het is onwerkelijk hoe goed dit wordt ontvangen. Ik kan het, kritiek of niet, hoe dan ook niet laten om recensies te bekijken: ik móet weten waar mensen door geraakt worden. Is het de mode, de emotie die erin wordt gelegd, de cinematografie? Beyoncé is vrijwel excellent in het samenbrengen van al die disciplines, dus niks is onmogelijk.'