5 redenen waarom de nieuwe Netflix-serie 'Ginny & Georgia' in het verkeerde keelgat schiet

Van racistische micro-agressies tot seksistische grappen, deze vijf dingen willen we niet zien in het tweede seizoen van Ginny & Georgia.

Netflix heeft een nieuwe serie die ons gemis van Gilmore Girls kan verzachten? Yes, please! Vol goede moed begonnen we aan Ginny & Georgia, want op het eerste gezicht leek het dé ideale binge voor ons lockdown weekend. Ons oordeel? Alhoewel de kijkcijfers van de serie torenhoog zijn, slaat de verhaallijn op een aantal punten toch de plank mis. Of er nieuwe afleveringen komen is nog niet bekend, maar deze vijf dingen hoeven we in ieder geval niet terug te zien in het tweede seizoen.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

1. Seksistische grappen

        Halverwege het seizoen maakt Ginny de opmerking dat haar moeder door meer mannen heen gaat dan Taylor Swift. De opmerking verwijst naar Swifts liefdesleven, waar wel vaker over wordt 'gegrapt'. Uiteraard pikte fans de scène er razendsnel uit en ook de zangeres zelf had er iets over te zeggen:

        'Hey Ginny & Georgia, 2010 heeft gebeld, omdat het z'n luie, diep seksistische grap terug wil,' schrijft Swift in een tweet. 'Laten we eens even ophouden met het neerhalen van hardwerkende vrouwen door dit soort paardenpoep als humor weg te zetten. Oh en Netflix, na Miss Americana zie je er niet bepaald cute uit in deze outfit. Happy Women's History Month, I guess.' Netflix heeft nog niet gereageerd op de tweet.

        2. Gebrek aan trigger warnings

        Alhoewel Netflix Ginny & Georgia beschrijft als een romantische comedyserie komen er vrij zware onderwerpen aan bod. Zo ontdekken we dat Georgia’s stiefvader haar op jonge leeftijd seksueel misbruikte en toont de serie ook hoe Ginny zichzelf verbrandt. Ook depressie, suïcidaliteit, body dismorphia en huiselijk geweld passeren de revue, allemaal onderwerpen die toch best een trigger warning verdienen.

        Een vergelijkbare waarschuwing werd al eerder getoond bij andere Netflix-series. In het vierde seizoen van The Crown was er bijvoorbeeld een disclaimer voor de aflevering die Diana’s eetstoornis toonde en ook voor de afleveringen van 13 Reasons Why werden kijkers gewaarschuwd voor de inhoud. Waarom Netflix ze dit keer achterwege liet is niet duidelijk, maar het is zeker iets om mee te nemen naar het tweede seizoen.

        3. Racistische micro-agressies

        Een kernonderdeel van de serie is Ginny’s biraciale identiteit en het racisme wat erbij komt kijken. Doordat Ginny zich in een voornamelijk witte kring en familie bevindt, wordt ze vaak geconfronteerd met racistische micro-agressies. Dat is op zichzelf niet slecht, want het is juist een kans om ze ter discussie te stellen.

        Het is dus begrijpelijk dat menig kijker teleurgesteld is over het feit dat Ginny in veel gevallen niet echt reageert op zulke racistische opmerkingen. Zo noemt een klasgenoot haar ‘exotisch’ en zegt een vriend dat een stijle coupe haar beter staat. Juist omdat Ginny op verschillende momenten zo vocaal is over haar biraciale identiteit, is het extra frustrerend wanneer dit soort opmerkingen niet worden aangekaart.

        ginny  georgia review
        Netflix

        4. Té veel genres

        De schrijvers van Ginny & Georgia probeerde waarschijnlijk de verhaallijnen van Gilmore Girls, Little Fires Everywhere, Bonnie and Clyde en Euphoria samen te smelten tot één meesterwerk. Zonder succes helaas. Het lijkt bijna alsof de Netflix-serie alle mogelijke genres in z’n plot probeerde te proppen, van misdaadserie en rom-com tot coming-of-age drama en sitcom. Het resultaat is een mengelmoes serie die uiteindelijk tijd tekort komt om de belangrijke onderwerpen zoals racisme en automutilatie goed uit te werken.

        5. Weinig representatie

        Een ander kritiekpunt is het feit dat er zowel voor als achter de camera weinig mensen van kleur stonden. Ginny is bijvoorbeeld maar al te vaak de enige gekleurde persoon in de scène, terwijl ze op meerdere momenten in de show ook met zwarte klasgenoten om kon gaan. Verder zijn alleen twee van de tien afleveringen geschreven door zwarte schrijvers. Best vreemd, aangezien biracialiteit zo een kernonderdeel is van Ginny’s identiteit. Al verklaart het misschien wel waarom sommige afleveringen zo klunzig omgaan met racisme.

        Positieve punten

        Natuurlijk zaten er ook een aantal lichtpuntjes in de serie. Zo had Ginny een vriendin Maxine wiens verhaallijn niet volledig draaide om haar seksualiteit en coming-out. Verder opent Ginny & Georgia de discussie over wat we verwachten van representatie, ook al doet het dat ietwat gehaast.

        Lang konden we alleen maar vragen om meer representatie, want tja, meer kon toen nog niet. Nu kunnen we eindelijk ook praten over de invulling en uitvoering van die representatie. Hopelijk zien we de vruchten van die discussie in het tweede seizoen van Ginny & Georgia.

        Shop Vogue's Fashion Favorites

        This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
        Advertentie - Lees hieronder verder
        Meer van Netflix