6 belangrijke lessen die we uit de Netflixdocu ‘Seaspiracy’ kunnen halen

De Netflixdocu zal je kijk op het eten van vis en zeevruchten voorgoed veranderen.

Voor velen was Cowspiracy: The Sustainability Secret - de Netflixdocu uit 2014 - de reden om af te stappen van vlees. Nu zal een nieuwe Netflix-documentaire van hetzelfde team, Seaspiracy, misschien hetzelfde doen voor zeevruchten. De film, geregisseerd en verteld door de Britse filmmaker Ali Tabrizi, neemt je mee op een reis door de oceanen. De docu laat zien hoe belangrijk haaien en dolfijnen zijn voor onze ecosystemen en hoe schadelijk de commerciële visserij is voor onze planeet.

Als je de film nog niet hebt gezien, of gewoon in bent voor wat opfrissing, dan zijn hier zes eye-opening lessen uit Seaspiracy die de manier waarop je naar vis en zeevruchten kijkt voor altijd kunnen veranderen.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Bijvangst is een groot probleem

Bijvangst - vissen en andere zeedieren die onbedoeld worden gevangen bij het vangen van een andere vissoort - is een groot probleem. Maar liefst veertig procent van de wereldwijde visvangst wordt niet gebruikt, verspild of niet verantwoord. Vaak wordt bijvangst teruggegooid in zee - en hoewel dit misschien positief klinkt, is het onwaarschijnlijk dat deze vissen overleven door gebrek aan zuurstof of trauma.

Schokkende statistieken die in de film worden getoond, suggereren dat vijftig miljoen haaien jaarlijks als bijvangst worden gevangen, terwijl volgens Sea Shepherd, een non-profit groep voor het behoud van de zee, elk jaar alleen al voor de Atlantische kust van Frankrijk tot tien duizend dolfijnen als bijvangst worden gevangen.

Duurzame viscertificaten zijn niet altijd wat ze lijken

Hoewel het eten van duurzaam gevangen vis een goede zaak lijkt, laat Tabrizi zien dat de keurmerken Dolphin Safe en Marine Stewardship Council wellicht niet de zekerheid bieden die men zoekt, al zeggen ze dat wel zelf te proberen te bereiken. Mark Palmer van het Earth Island Institute - de organisatie die het label 'dolfijnvriendelijk' beheert – geeft ook toe van niet elk blikje vis waar ‘dolfijnvriendelijk’ op staat dat ook daadwerkelijk is.

Viskwekerijen zijn niet per se beter

Gekweekte vis wordt vaak beschouwd als milieuvriendelijker dan wilde vis, omdat ze niet aan de wilde populatie worden onttrokken. Maar wat je misschien niet weet, is dat sommige soorten kweekvis gevoed worden met in het wild gevangen vis, waardoor het kweken van vis soms vermomde wilde visvangst wordt. Niet alleen dat, maar gekweekte zalm zou eigenlijk grijs zijn als hij niet gevoed werd met een chemische stof in zijn voedsel die hem zijn beroemde roze kleur geeft. Andere problemen die in de documentaire worden getoond zijn luizenplagen, waarbij zalm wordt afgebeeld die levend wordt opgegeten door zeeluisparasieten. In feite sterven elk jaar miljoenen zalmen in zalmkwekerijen aan ziekten zoals bloedarmoede en hartkwalen.

Netten zijn een grote bron van plasticvervuiling

We weten inmiddels allemaal welke schadelijke impact plastic voor eenmalig gebruik heeft op onze oceanen. Maar wist je dat naar schatting nog niet eens een halve procent van het plasticvervuilingsafval afkomstig is van rietjes? Hoewel er zelden over wordt gesproken, zijn visnetten en -uitrusting verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van de plasticvervuiling in onze oceanen - waaronder ongeveer vijfenveertig procent van de zogenaamde Great Pacific Garbage Patch in het noorden van de Stille Oceaan. Het spreekt voor zich dat dit enorm schadelijk is voor het leven in zee, dat gemakkelijk verstrikt kan raken in de visnetten.

Bloedgarnalen gaan gepaard met slavenarbeid

Volgens milieujournalist George Monbiot zijn bloedgarnalen een groot probleem. Verschillende afschuwelijke berichten rapporteren slavenarbeid die in Thailand wordt gebruikt om garnalen in de oceaan te vangen. Een voormalige visser die in de documentaire werd geïnterviewd, beschreef hoe hij werd mishandeld en bedreigd onder schot, en beweerde dat de dode lichamen van anderen die werden gedood, aan boord van hun schip in vriezers werden bewaard.

Vermindering van visconsumptie is de enige weg vooruit

Dit alles - plus de verbijsterende schatting dat we nu tot bijna drie biljoen vissen per jaar vangen, wat neerkomt op vijf miljoen vissen per minuut - betekent dat we serieus moeten nadenken over onze consumptie van vis en andere schaal- en schelpdieren (minder dan één procent van onze wereldzeeën wordt beschermd tegen commerciële visserij). Is het mogelijk om vis te blijven consumeren, zowel vanuit ethisch als vanuit milieuoogpunt? Tabrizi denkt van niet.

Je kunt Seaspiracy nu op Netflix bekijken.


This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Netflix