Alicia Keys over haar nieuwe single, zwart zijn en de strijd voor gelijkheid: 'Racisme is de echte pandemie'

In een exclusief interview praat de Awardwinnende singer-songwriter onder meer over haar nieuwe liedje, waarin ze oproept om systematisch racisme te blíjven bestrijden. Ze beschrijft tevens hoe de discussie rondom politiegeweld aanvoelt als je een zwarte vrouw bent, en vertelt over de lessen die ze haar kinderen leert.

een beeld van zangeres en activiste alicia keys
Milan Zirnic

Het is alweer negentien jaar geleden dat Alicia Keys haar debuutalbum Songs in A Minor (2001) lanceerde, waarmee ze luisteraars een intiem kijkje in haar destijds 20-jarige ziel gaf. Haar carrière zit sindsdien in de lift, met 15 Grammy's op zak, zes andere studioalbums op haar cv en samenwerkingen met ongeveer iedere grote artiest: van Drake tot Beyoncé. De klassiek geschoolde pianiste die over tienerliefdes, haar eerste relatie en geboortestad New York zong, is inmiddels niet alleen uitgegroeid tot een activist en filantropist, maar ook tot moeder, echtgenote en voorvechter van verandering. Ze maakt zich regelmatig hard voor vrouwen, black love en de kracht van zelfliefde.

Het komt dan ook niet als een verrassing dat Alicia een single over systematisch racisme heeft geschreven. Haar nieuwe liedje, Perfect Way to Die, focust zich op de dood van Trayvon Martin, Michael Brown en Sandra bland, en beschrijft de veranderingen die daarna wereldwijd zijn opgeeist. Alhoewel het liedje al een jaar geleden is geschreven, is het vandaag de dag relevanter dan ooit. Vogue sprak met de gerenommeerde muzikant over belangenbehartiging, eenheid en de behoefte aan kunst in roerige tijden.

Waar komt die wereldwijde woede van het moment vandaan, denk je?

'Die collectieve boosheid bestaat al een lange tijd. Ik weet alleen niet of het ooit zo bewúst de mensheid heeft bereikt – dat voelt nieuw aan deze beweging. Wat er (rondom racisme, red.) aan de hand is, is meedogenloos, dat is hartstikke helder. Het onrecht, de raciale ongelijkheid, het systematische racisme – het is zo duidelijk dat niemand het meer kan negeren. Ik denk dat daar die collectieve woede van het moment vandaan komt. Racisme zit zo ingebakken in ieders bestaan, dat mensen er helemaal klaar mee zijn.'

Zwarte vrouwen worden continu buiten het gesprek gehouden als het over politiegeweld gaat. Waarom denk je dat dat zo is, en wat voor impact heeft dat specifiek op zwarte vrouwen?

'Als vrouw moet je sowieso twee, drie, vier keer harder vechten. Als een zwarte vrouw moet dat nog vijf of zes keer harder. Dat is net zo'n noodzakelijke dialoog.'

Vertel ons over alles wat je voor Breonna Taylor doet.

'Ik focus me daar samen met een groep andere mensen op. We willen dat ze niet vergeten wordt en de zaak rechtvaardig wordt behandeld. Haar moord is niet gefilmd (zoals bij George Floyd wel het geval was, red.) waardoor mensen hun ogen makkelijker sluiten. Ze werd vermoord in haar slaap, op een volstrekt schandalige manier. Steeds meer mensen erkennen nu dat dat een patroon is, en dat is hopelijk een stap vooruit.'

zangeres alicia keys door milan zirnic
Milan Zirnic

Je participeerde in een videoserie van United Freedom, waarin krachtige vrouwen hierover aan het woord komen. Hoe is dat tot stand gekomen?

'Until Freedom, de organisatie van de Amerikaanse activist Tamika Mallory, heeft zoveel geweldige dingen op het gebied van rechtvaardigheid gedaan. Ik ken Tamika al sinds we klein zijn en we delen een duurzame, prachtige vriendschap. Toen we aan het praten waren, zei ze: 'Als we een grote groep vrouwen achter Breonna kunnen scharen, zou dat een krachtig statement zijn en de zaak ook nog eens in leven houden.' Al binnen twee dagen hadden we genoeg geweldige vrouwen verzameld, die hun platform allemaal wilden inzetten voor Breonna.'

Hoe was het om met de familie van Breonna Taylor te praten?

'We zijn als groep met hen in gesprek gegaan, dat was zo waardevol. We hebben met haar zus, moeder en advocaat gesproken, waardoor we een betere blik op de situatie hebben gekregen. Haar moeder heeft maandenlang het gevoel gehad dat ze moest schreeuwen, terwijl niemand er de aandacht en legitimiteit aan schonk die het verdiende. De familie voelt zich nu gehoord. De timing was essentieel omdat Louisville net aan het stemmen was over het verbod op de no-knock warrants (politieagenten die zomaar binnenvallen, red.). Ze werden unaniem weggestemd. Dat gebeurde letterlijk twee dagen na de samenkomst van al deze vrouwen, en de wereldwijde roep om het verbod. Dat voelde positief voor de beweging.'

Zien: Alicia Keys brengt een ode aan Aretha Franklin

Je zet je ook in voor Ahmaud Arbery. Hoe gaat dat proces op het moment?

'Als het over Ahmaud en George gaat, denk ik op dagelijkse basis aan de ontwikkelingen en sta ik stil bij waar we op dat moment zijn. Dat moet ook zo blijven. We hebben dit verhaal al eerder gezien en gehoord. Daarom kunnen we het gewoonweg niet tolereren dat de moordenaars niet veroordeeld worden. Dat kunnen én zullen we niet. Het ziet er ook niet naar uit alsof dat gaat gebeuren. Ik blijf mezelf onderwijzen, leren van anderen en uitzoeken hoe we vooruitgang kunnen blijven boeken. Dat is iets dat we nu als collectief doen.'

Voor de zwarte gemeenschap zijn het moeilijke tijden. We staan aan de frontlinies van deze beweging, maar lopen tegelijkertijd meer risico om het coronavirus te krijgen. Hoe voel jij je over die tegenstrijdigheid?

'We blijven Covid-19 een pandemie noemen, maar in realiteit is deze ongelijkheid, dit diepgewortelde racisme, de allergrootste pandemie. Met deze pandemie dealen we al honderden jaren. Het is in feite de grootste aanval ooit. Voor de allereerste keer kunnen mensen met verschillende huidskleuren en achtergronden het opbrengen om de pijn van deze kwestie te voelen. Het is tijd om de zaken zo helder mogelijk voor ons te zien, om er dan eindelijk een eind aan te brengen. Hoe meer we blootleggen, hoe meer men kan zien. Het is erg overweldigend.'

'Hoe meer we blootleggen, hoe meer men kan zien. Dat is overweldigend'

Hoe bereid je jezelf voor op de toekomst? Hoe blijf je geïnspireerd en houd je de zaken op een rijtje?

'Ik denk absoluut na over betekenisvolle manieren waarop men betrokken kan blijven, want we willen zeker weten dat deze beweging echt ergens toe leidt. Voor veel wereldwijde leiders is het nog steeds alsof dit probleem niet bestaat. Maar er zijn zoveel geweldige mensen op deze aardbol, en zij blijven me inspireren, en zorgen voor een doorlopend gemotiveerd gevoel. Dit is een volksrevolutie waarin mensen altijd leidend zullen blijven. Het is hun gevecht. Er ligt nu een grote kans om moeilijke gesprekken te blijven voeren, op een openhartige en informele manier. Mensen moeten in het reine komen met hoe ze zich gedragen, en hoe ze daar mee om willen gaan.'

Hoe praat jij met je kinderen over dit onderwerp?

'Ik ben altijd het gesprek aan gegaan met mijn jongens over wie we zijn, waar we vandaan komen, wat onze afkomst is en hoe geweldig we zijn. Ik ben altijd een beetje obsessief bezig geweest met de lessen die ze op school krijgen. De geschiedenis kan gewoonweg niet worden genegeerd, en dat is waar verandering zal beginnen. We moeten binnen de muren van ons eigen huis kijken, van de plek waar we werken, naar onze eigen filosofie, en vanaf dat punt een 'grote schoonmaak' houden. Wat moet er binnen deze plekken nog ontwikkelen en veranderen? Wat hebben we nog níet gedaan? Waar hebben we hulp bij nodig? Dat zal al dat ingebakken racisme uiteindelijk laten verdwijnen.'

Voel jij je hoopvol over de toekomst?

'Ja, eigenlijk wel. Het is natuurlijk een uitdaging. En heel erg moeilijk. Het is een hoop om te accepteren, herkennen en verantwoording over af te leggen, en we moeten uitzoeken hoe we daarbinnen allemaal onze eigen ruimte kunnen behouden. Iedereen van ons zal iets moeten doen, ieder individu op zijn of haar eigen manier. Dat uitzoeken en er niet voor weglopen is onderdeel van de evolutie, wat weer onderdeel is van de revolutie, en dat is waar grote verandering van vandaan moet komen.'

Wat denk jij dat er van persoon tot persoon moet worden ondernomen?

'We zijn meer dan ooit verbonden op een menselijk level. Voor de allereerste keer ervaren we hetzelfde over de gehele wereld. We creëren meer dan ooit en zijn in staat om dingen te scheppen die ons verder helpen. We hebben gesprekken die anders zijn dan in het verleden. Ik geloof in het collectieve bewustzijn dat ik nu voor m'n ogen zie groeien. Er moet nog veel meer gebeuren. We zullen een lange adem nodig hebben, maar ik heb het gevoel dat er een vastberadenheid is om hier geen trend van te maken. Dat voelt anders. Ik ervaar het niet als een uitspatting, het voelt als iets waar we allemaal 1.00.000 procent toegewijd aan moeten zijn om dingen anders te kunnen doen.'

'Het geweldige van muziek is dat het blijft verbinden, wat er ook gebeurt'

In maart heb je een boek uitgebracht. Hoe verliep dat proces?

'Het heet More Myself: A Journey en de timing is wat dat betreft geweldig, want het gaat om iets dat we allemaal meemaken. Het idee van zelfreflectie. Wie zijn we nou eigenlijk? Wat is jouw eigen waarheid? Wat is onze gezamenlijke waarheid? Mijn boek is een krachtige tool om dat gesprek op gang te brengen. Het draait zeker om mijn persoonlijke ervaringen met meer 'tot mezelf komen'.'

Kan je ons over je nieuwe liedje, Perfect Way to Die, vertellen?

'Ik houd zoveel van dat lied. Ik zou wensen dat het niet had hoeven bestaan. Het is een tijdje geleden geschreven na de dood van Michael Brown en Sandra Bland, maar nu is het perfecte moment om het te delen. Ik bleef maar zeggen: 'Ik hoop dat er een moment komt waarop we het niet meer zouden hoeven delen,' maar het blijft relevant. Dit is de muzikale verwoording van iets wat we elke dag zien, het politiegeweld dat compleet uit de hand loopt. Het geweldige aan muziek is dat het ons blijft verbinden, wat er ook gebeurt. Het raakt me dat muziek een krachtig wapen blijft om verbonden te blijven en het gesprek aan te blijven gaan.'

Hoe kan muziek op globale veranderingen reflecteren, denk je?

'Muziek is altijd een spreekbuis geweest. Het herinnert ons eraan dat we niet alleen zijn, en dat we niet de enige zijn die ons op een bepaalde manier voelen. Het kan in zekere zin comfort brengen. Door de geschiedenis heen zijn sommige artiesten, zoals Curtis Mayfield, Nina Simone, Bob Marley en John Lennon, in staat geweest om met hun liedjes te vangen wat we allemaal voelen, zien, en wat nodig is. Liedjes schrijven is één van de geweldigste manieren om vooruitgang te boeken. Ik geloof dat muziek daar echt een grote rol in speelt. Het herinnert ons aan verbintenis met onze ziel.'

Vertel ons over je aanstaande album.

'Het heet Alicia. Het is al een tijdje af en ik ben heel erg opgewonden om het te delen, want ik heb me nooit meer 'Alicia' gevoeld dan nu. Ik leer zoveel kanten van mezelf kennen, iets wat we denk ik allemaal meemaken. Er is niet één versie van onszelf. Er is niet één kant. Er is een kant die we het meeste op de voorgrond laten zijn, maar al die andere stukjes maken ons tot wie we zijn. De wereld is duidelijk drastisch veranderd, of is dat misschien niet, maar is nu eindelijk 'wakker' geworden. Mijn muziek komt daarom precies op tijd. Ik voel me heel verbonden met wie we zijn.'

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Muziek