Meerdere baby's voor je 30e? Deze vrouwen vertellen waarom ze hier bewust voor kozen

'Al backpackend met een baby op mijn rug, dat was mijn beeld toen ik vroeger aan later dacht.'

jong moeder worden
Paul Bellaart, Vogue Nederland, december 2018

In tijden dat steeds meer vrouwen in Nederland na hun vijfendertigste moeder worden, met een gemiddelde voor het eerste kind van 29,6 jaar, en de grote vraag die veel vrouwen zich stellen: 'wanneer wil ik (en wil ik wel) kinderen?' vertellen deze drie vrouwen aan Vogue waarom zij juist bewust ruim voor hun dertigste meerdere kinderen kregen.

Advertentie - Lees hieronder verder

'Mensen kwamen midden in de nacht op kraamvisite, direct uit het stappen.'

Marloes Pomp (37), succesvol onderneemster, is moeder van Floris (13) en Amelie (12). Ze kreeg ze toen ze respectievelijk 24 en 25 jaar was. Inmiddels heeft ze dit jaar een derde kindje gekregen, een zoon.
'Opeens wilde ik ze. Ik ging trouwen op de dag dat ik mijn bul kreeg van mijn studie Psychologie in Groningen en een maand later was ik zwanger. In aanloop naar mijn huwelijksdag ging ik ook nadenken over mijn toekomst en toen zag ik het krijgen van kinderen wel voor me. Ik ben best rigoureus: als ik wat bedenk, dan wil ik het meteen. Anderen zouden er wellicht wat langer over nadenken. Maar ik heb de voor- en nadelen van het krijgen van kinderen destijds niet heel bewust afgewogen. Nu zou ik waarschijnlijk wel veel langer over de consequenties nadenken. Daarnaast dacht ik dat het nog wel even kon duren voordat ik zwanger was, misschien wel een of twee jaar. Mijn aanstaande man en ik hadden het ook nog niet heel uitvoerig besproken.
Ik vond het moederschap meteen heel leuk. En na de geboorte van de eerste was ik vier maanden later alweer zwanger. Een of twee baby's maakt niet zo veel uit, was mijn redenatie, en ik vond het van het begin af aan direct heel leuk, en heel gezellig, om moeder te zijn. Het enige gekke was dat iedereen om ons heen nog aan het studeren was. Mensen kwamen midden in de nacht op kraamvisite, direct uit het stappen. Dan was mijn man naar de sociëteit geweest en wist hij dat ik op bepaalde tijden aan het voeden was en toen zei hij tegen vrienden: ‘leuk, kom maar mee naar de baby kijken’. Tegelijkertijd had mijn omgeving daardoor geen flauw idee wat erbij kwam kijken. Daarin voelde ik mij wel een beetje een outsider. Maar dat weerhield mij er niet van om heel snel na de eerste weer een baby te krijgen. Wat ook wel uitmaakte is dat ik mij niet heel jong voelde, anderen vonden mij eerder jong. Bij de verloskundige vroegen ze ‘is het gepland?’ Er nu op terugkijkend vond ik mij toch best jong. Ik kan mij ook niet voorstellen dat mijn dochter op haar drieëntwintigste zwanger zou zijn. En het verschil met de ouders van mijn kinderen was ook aanzienelijk: toen ze naar de basisschool gingen waren alle mede-ouders ineens veel ouder. ‘Waar ben ik nu tussen beland?’ dacht ik toen wel even. Sta je daar als twintiger tussen alle andere ouders van in de vijftig. Maar daardoor is mijn vriendenkring nu ook heel divers.

Een van de leukste voordelen is dat mijn ouders als grootouders ook nog heel fit zijn en mijn kinderen hun opa en oma lang actief mee kunnen krijgen. De eerste paar jaar na hun geboorte waren ze gemiddeld twee dagen per week bij mijn ouders, iets wat ze prima fysiek aankonden. En zelf was ik ook relatief fit, ik trok de gebroken nachten prima. Nu zou ik denken, 'allemachtig hoe kom ik er doorheen', maar op die leeftijd leef je toch al deels 's nachts. En ergens was ik ook erg makkelijk, omdat ik geen vergelijkingsmateriaal had. Ik dacht gewoon: ik doe het hoe ik denk dat het moet. Maar het grootste voordeel is wel dat ik altijd gewerkt heb met kinderen, dus ik weet niet beter. De drempel om er vanuit carrière-overwegingen nog niet aan te beginnen was er niet. In eerste instantie ging ik twee dagen werken, want zo’n verantwoordelijke functie heb je dan nog niet, en die jaren was iedereen nog aan het studeren. Ik heb naarmate ze groter werden een succesvolle carrière kunnen opbouwen. Geleidelijk groeide mijn carrière met hen mee. De meeste mensen denken dat als ze jong zijn ze snel stappen moet maken, maar je maakt dan eigenlijk nog niet echt carrière, je bent nog een beetje aan het oefenen: je eerste baan met nog niet zoveel verantwoordelijkheden, een stage, studie afmaken. Achteraf had ik het meteen weer zo gedaan, want ik vind kinderen het allerleukste wat er is, dus hoe langer ik er van kan genieten hoe beter. Ik had het zonde gevonden als ze er al die jaren niet bij waren geweest. Maar je moet het doen op het moment dat jij er naar verlangt en het graag wil, daar kun je geen leeftijd aan hangen.'

Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder

'Al backpackend met een baby op mijn rug, dat was mijn beeld toen ik vroeger aan later dacht.'

Esmeralda Zijp (32), stylist, is moeder van Vince (7) en Lennox (5). Ze kreeg ze toen ze respectievelijk 24 en 26 jaar was.
'Al backpackend met een baby in een draagdoek op mijn rug, dat was mijn beeld toen ik vroeger aan later dacht. Ik was een meisje dat in bomen klom, maar wel in mijn prinsessenjurk. En op de vraag wat ik later wilde worden antwoordde ik steevast, moeder. Een jongensgek was ik ook niet, met uitzondering van een intense crush op Nick Carter. Tot ik als zeventienjarige als wingman voor mijn vriendin mee moest voor haar verkering. Pats, boem, verliefd: de beste vriend van haar verkering, Jordy, werd mijn vriendje. Op mijn drieëntwintigste zijn we alleen met zijn tweeën op de Seychellen getrouwd. Dit alles was geen logica, puur gebaseerd op gevoel. Niet lang daarna tijdens een etentje bespraken wij mijn vervolgplannen voor mijn studie en onze toekomst. En ons gevoel zei meteen: ‘Laten we een kindje maken.’ Dit was voor ons het ontbrekende puzzelstukje, een intuïtief logisch vervolg van onze liefde voor elkaar. Ik was dus 24 jaar toen ik moeder werd van Vince Morgan, een onbeschrijfelijk gevoel. Van liefde naar leven. Na twee jaar werd Vince grote broer van Lennox Benjamin. Door hun komst ben ik gaan beseffen dat ik hen ook toewens te doen waar ze gelukkig van worden. Net als ik met deze voor veel leeftijdsgenoten misschien wat onconventionele keuze. Na de geboorte van Len ben ik de opleiding mediastyling mode gaan doen en na een traineeship bij Vogue Nederland werk ik nu als freelance stylist en assisteer ik topstylisten. Vince en Lennox zijn inmiddels schoolgaande. Onder schooltijd kan ik afspraken plannen, en op tijden dat zij vrij zijn passen de jonge grootouders graag op. In mijn vrije tijd klim ik nog steeds graag in bomen, nu met mijn jongens. Ik ben ontzettend dankbaar voor het jonge moederschap, onder andere omdat het mij heeft geïnspireerd om mijn carrièreswitch te maken. En omdat mijn kinderen, uiteraard, de leukste van de wereld zijn.'

Advertentie - Lees hieronder verder

'Ik kan nog makkelijk kiezen voor een derde, en dan ben ik nog steeds vrij jong.'

Jantine van Peski (32), ontwerpster bij Bellerose in Brussel en eigenaresse van een webwinkel, heeft twee dochters: Lou (6) en Mae (4). En de derde is inmiddels geboren.
‘Al tijdens mijn studies wist ik, als mijn vriend (nu man) en ik een gezin willen, wachten we niet nog tien jaar met het krijgen van kinderen. We waren toen al een aantal jaren samen. Na mijn afstuderen kwam daarnaast vanzelf het idee dat het misschien ook wel fijner zou zijn om eerst kinderen te krijgen en daarna pas aan mijn carrière te beginnen. En drie maanden na mijn afstuderen aan de Antwerpse modeacademie bleek ik al zwanger. Het ging sneller dan verwacht, maar ik wilde graag een jonge moeder zijn. Deze keuze was wel wat tegendraads want iedereen om mij heen vertrok naar steden als New York of Parijs voor hun eerste banen en stages.
De eerste drie jaar dat ik moeder was heb ik me daardoor wel afgevraagd of ik de boot gemist had voor mijn carrière. Het was niet een gevoel dat zwaar overheerste, maar ik was er toch mee bezig. Tegelijkertijd veranderde mijn sociale leven niet heel veel. De meesten van mijn vrienden woonden al ver weg en ik sprak hen nog evenveel als ervoor. En toen de kinderen wat groter werden en ik begon te solliciteren, bleek dat mijn potentiële werkgevers mij alsnog als een jonge afgestudeerde zagen.
Met name nu ben ik heel blij dat ik zo jong moeder ben geworden. Ik geniet enorm van de kinderen en vind het een grote verrijking van mijn leven. Daarnaast kon ik recent nog makkelijk kiezen voor een derde, zonder tijdsdruk, want ik ben nog steeds vrij jong.
Ik zie om mij heen dat anderen rond deze leeftijd juist meer struggelen met het inpassen van kinderen in hun leven. Mijn artistieke achtergrond heeft wel in positieve zin meegespeeld omdat ieder in deze wereld zijn eigen weg kiest, de mogelijkheden zijn zeer uiteenlopend en uiteindelijk is dat in de mode net zo. Bij veel studies heb je meer vastomlijnde paden: een bepaalde baan waar je in moet beginnen en op een bepaalde wijze moet doorgroeien, en dat heb ik niet meteen met mijn achtergrond.
Ik vrees dat veel mensen denken dat ze hun hele leven moeten opgeven voor kinderen, dat ze niet meer kunnen doen wat ze ervoor deden en dat ze hun carrière niet meer kunnen voortzetten. En dat is in bepaalde mate ook zo, maar ik denk dat het ook veel uitmaakt hoe je het allemaal organiseert. Ik heb het geluk dat mijn man veel bij de kinderen wil en kan zijn. Hij heeft wel een fulltime baan, maar het is een familiebedrijf waardoor wel wat gepuzzel mogelijk is... en oma helpt ondertussen ook veel met de kinderen. Ik focus mij op dit moment veel op mijn werk en ben er alle dagen wel mee bezig. Maar hier in België is het dan ook heel normaal om fulltime te blijven werken nadat je moeder bent geworden.
Als ik niet voor Bellerose werk, dan werk ik aan mijn webshop. Dit doe ik vanuit mijn atelier, thuis, tijdens de avonden en in het weekend, wat daardoor makkelijk te combineren is met de kinderen. Als ik naar kantoor moet, start ik om 7 uur ’s ochtends met werken en stop om 16.00 uur, zodat ik de kinderen zelf kan ophalen van school. Het zijn volle dagen maar uiteindelijk wen je er ook aan. Ik denk dat veel mensen bang zijn voor de impact op hun jonge leven, maar je kunt meer hebben en meer doen in een dag dan je denkt, als je het maar graag doet. Ik zou het anderen dan ook zeker aanbevelen, maar uiteraard moet iedereen dat voor zichzelf beslissen. '


Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Opinie