Wat een paar schamele dagen partnerverlof na de geboorte van je kind doen met je gezin

Waarom we pleiten voor meer partnerverlof na de geboorte van je kind.

image
She's Having a Baby, 1988

Dit stuk verscheen in 2017 voor het eerst op Vogue.nl. Sinds januari 2019 hebben partners van vrouwen die bevallen zijn recht op vijf dagen betaald partnerverlof, dat zij binnen zes maanden moeten opnemen in plaats van vier weken na de geboorte. Vanaf juli 2020 komt er na deze week nog een geboorteverlof van 5 weken voor partners bij voor 70 procent van het salaris uitgekeerd door het UWV met een maximum van 3185 euro per maand.

In januari dit jaar werd ik voor het eerst mama. Via een geplande keizersnee op een dinsdag. Handig, want daardoor kon mijn vriend zijn baas van tevoren alvast inlichten dat hij die dag niet op kantoor kon zijn. En de rest van de week ook niet, want uiteraard zou hij van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat bij mij en de baby in het ziekenhuis blijven. Dinsdag en woensdag zouden dan mooi zijn twee dagen vaderschapsverlof zijn en de rest van de week 'vakantie'. Na een weekje kraamhulp zou hij dan weer twee weken vakantie opnemen. In deze veertien dagen zouden we de tijd hebben om als nieuwe gezin te bonden. Mij wachtte daarna nog twee maanden full time volledig doorbetaalde quality time met m'n baby. Mijn vriends vakantiedagen voor het jaar waren er echter bijna in een keer doorheen gejast, dus heel veel full time één-op-één tijd alleen met zijn nieuwe dochter zou er voor hem niet zijn.

Volgens mij een herkenbare puzzel waar alle nieuwe werkende ouders in Nederland mee te maken krijgen, met dank aan de (inmiddels) vijf schamele dagen betaald partnerverlof na de geboorte van je kind. Het gepuzzel daargelaten, waar het hier met name om gaat is dat je als vader of partner direct 1-0 achter staat in de band en opvoeding van je kind. Of eigenlijk gaat iedereen erop achteruit: als vrouw ook omdat je tijdens de drie maanden verlof na je bevalling automatisch de belangrijkste verzorger wordt van het kind en de effecten ervan in de gezinsverhouding onbewust lang doorsijpelen na je verlof. Hoe dit ontstaat naar mijn ervaring? Tijdens je verlof ben je zo één met je kind dat je exact aanvoelt, soms nog voordat je baby een geluidje of ander signaal afgeeft, wat hij/zij nodig heeft en hoe je in actie moet komen (flesje maken, speentje pakken, precies op deze manier vasthouden of wiegen zodat ze stopt met huilen, etc. etc). Toen mijn vriend dus tijdens mijn verlof 's avonds thuiskwam uit werk was ik hem altijd vliegensvlug net voor. Ok, misschien klinkt dit ietwat control freakerig en ik heb mijzelf aan moeten leren om dit meer los te laten en hem de ruimte te geven, maar zelfs nu, nu ik alweer een paar maanden aan het werk ben, merk ik dat ik regelmatig net wat sneller de behoeften van de baby aanvoel. En hiermee dus automatisch meer van de zorg van haar op mij neem. Mede dankzij de een-op-een quality time die hij niet met ons dochtertje de eerste maanden heeft gehad, en ik wel. En dit terwijl hij echt wel een zorgzaam en attentief persoon is.

'Door twee dagen partnerverlof word je als vrouw automatisch de belangrijkste verzorger van je kind'

In mijn omgeving zien veel jonge moeders ook de effecten van de scheve verlofrechten: vrouwen die jarenlang de hele dag achter hun kroost aanrennen terwijl de man rustig uren zit te appen of voor de televisie hangt tot hapjes prakken om elf uur 's avonds omdat de partner geen idee had dat hun zoontje de volgende dag nieuwe purée nodig had op de crèche. Nu kun je zeggen dat dit 'm ook zit in hele duidelijke communicatie tussen partners onderling en als vrouw durven loslaten van taken, maar feit is ook dat dit om zorggewoontes gaat die geworteld zijn in de verloftijd en die daarna niet altijd zo eenvoudig te doorbreken zijn. En uiteindelijk belemmert dit op hoger maatschappelijk niveau de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in onze samenleving en het streven van de overheid naar gelijke zorgtaken tussen mannen en vrouwen zodat vrouwen economisch zelfstandiger worden.

Kortom, de huidige vijf dagen partnerverlof is een bizar ouderwets onevenredige verhouding waar onze maatschappij als geheel armer van wordt. Ook de zes weken partnerverlof in 2020 is eigenlijk nog steeds te weinig. Geef partners-van ook zoals hun net bevallen vriendin of vrouw drie maanden betaald verlof. De emancipatie van vaders, moeders, partners, mannen, vrouwen en jongeren in Nederland gaat ons immers allemaal aan.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Opinie