Dit artikel volgt de meest recente maatregelen zoals gepubliceerd door de Rijksoverheid en het RIVM. Bekijk de meest actuele maatregelen op de website van de Rijksoverheid.

Als we Instagram mogen geloven, spreken we na deze periode minstens één vreemde taal, zijn we tot de laatste buikspier afgetraind en hangt ons huis vol met kunst van eigen hand. Maar wat als je daar óók nu de tijd niet voor hebt, of simpelweg geen zin? Maak je niet druk: je bent nog net zo'n goed mens zonder verrijkende to do-list, betoogt Vogue.

Al na vijf dagen binnenshuis biecht ik het aan iemand op: juist nu ik meer tijd heb voor van alles, ben ik niet bepaald op m’n opperbest. Dat verwachtte ik in zekere zin al, maar niet om de reden die ik aanvankelijk in mijn hoofd had. Voor iemand die vooral meedeint op de golven van haar eigen agenda, leek het me bovenal treurig om geen sociale kalender meer te hebben. Wat moeilijker bleek: hoe vul ik in godsnaam die momenten waarop ik níet werk in?

Wat te doen?

Niet dat er geen keus is, da’s juist het probleem. Het begon al bij besluit één: ik zou deze periode meer boeken gaan lezen. Ik besteedde een complete avond aan het samenstellen van een verlanglijst, om me vervolgens kapot te staren op veertig exemplaren. Het is ook lastig: kiezen of je deze week meer over Frida Kahlo of het werk van Elif Shafak wil leren. En dan heb ik het nog niet over de kookboeken, die me al helemaal tot waanzin dreven. Ottolenghi wil ik al héél lang aanschaffen, maar hoe zit het dan met Japaneasy, waar een vriendin gisteren haar – niet te versmaden – resultaten van doorstuurde?

'Gek: mijn werk gaat door, maar de vrije gaten moeten opeens anders opgevuld worden'

Ondertussen stromen de acties van filmplatforms binnen. IDFA komt met gratis documentaires, Cinetree gooit haar aanbod deels kosteloos online, Cineville – waar ik ook nog eens lid ben – lanceert zelfs films die nu in de bioscopen hadden moeten draaien! Het brengt me in een lastig parket, want ik had mijn avonden eigenlijk willen gebruiken om mijn ‘klassiekers-lijstje’ af te werken. Ooit in het leven geroepen door een vriend, die al vanaf de middelbare school alle IMDB-lijsten afwerkte.

Er is, online, geen ontkomen aan

Niet alleen het kiezen uit die zaken bleek moeilijk, maar ook de gelegenheid ervoor vinden. Want waar mijn werk gelukkig gewoon doorgaat (en ik dus niet direct hernieuwde zeeën van tijd heb), moeten de vrije gaten opeens anders opgevuld worden. Omdat iedereen het doet, je er op social media niet aan ontkomt (‘this is a time to reflect, learn and heal!’) en je door dergelijke posts het gevoel krijgt dat je zo’n ‘kans’ niet nog een keer krijgt. Door die pressure online vind ik dat ik mijn vrije tijd opeens anders moet benutten, terwijl ik dezelfde minuten normaal moeiteloos met Netflix opvul. Nu geniet ik niet, maar voel ik me schuldig: ik had deze uren ook kunnen gebruiken om te leren. Het is gek – juist nu ik meer tijd heb om te ontspannen, leg ik mezelf op om elke vrije minuut wijs te besteden.

Zien: Greta Gerwig over haar nieuwste film 'Little Women'

Vooral als je bedenkt dat de tijd voor een boek, film of ingewikkeld gerecht er normaliter ook is. Ik benut het alleen niet, omdat fomo altijd meester van me maakt, en daaraan toegeven wél een – onterecht – goed excuus is. Als iets namelijk te boeken staat als succesvol, is het wel een tjokvolle agenda (met burn-outs, vooral bij mensen tussen de 25 en 35 jaar, als gevolg). Het maakt dat sociale activiteiten als een goedgekeurd alternatief voor al het andere dienen, gevoelsmatig dan. Nu die verleidingen zijn weggevallen, en geen feestje of vriendengroep m’n tijdbesteding kan beïnvloeden, voelt het zwak om alsnog voor iets weinigs educatiefs te kiezen. Daar hebben al die posts, die je zóveel opties aanreiken dat je ze onmogelijk kunt negeren, natuurlijk een handje in. Druk komt nu niet vanuit je directe omgeving, maar de online wereld draait overuren.

Vergeet plichtmatigheden

Stom, want misschien heb je wel helemaal geen zin óf tijd om elk moment sociaal wenselijk op te vullen. Begrijp me niet verkeerd: het is fantastisch dat er zoveel initiatieven uit de grond gestampt worden. Mijn creatieve hart maakt, meer dan ooit, overuren. Als je een moment over hebt en staat te popelen: werp een blik op al die fantastische documentaires, kook je gek, investeer in literatuur. Wie deze zaken echter als een plichtmatigheid ziet, gaat het doel van alle quarantaine-quotes voorbij: precies doen waar jij trek in hebt.

Nu de torenhoge verwachtingen van de maatschappij tijdelijk wegvallen, is het zuur als je die wel aan jezelf stelt. In het beste geval weet je na deze periode het onderscheid tussen dingen die je écht gelukkig maken, en waarvan je simpelweg dacht dat ze dat deden. Daar ligt, meer dan in een spoedcursus yoga, schilderkunst of het detoxen van je kledingkast, pas een daadwerkelijk unieke kans.