Vogue
The tragic love lives of the Crown: Diana en Charles

cultuur / Wedding

The tragic love lives of the Crown: Diana en Charles

Datum
Auteur
Maartje Laterveer
Vogue Royal Wedding Issue

Tragische liefdes: we kunnen er in The Crown ons hart aan ophalen. Achter de pracht en praal van het Britse koningshuis gaat een wereld schuil waarin de kroon voor alles gaat, ook en vooral de liefde. Prins Harry trouwt met de vrouw van wie hij houdt, maar daar gaat een geschiedenis aan vooraf van intriges, onmogelijke verlangens en gebroken levens. 

Weinig series waren de afgelopen tijd zo populair als The Crown. De Netflix-serie over de Royal Family trok in de eerste twee seizoenen miljoenen kijkers, die reikhalzend uitkijken naar seizoen drie. Zelfs in Buckingham Palace schijnt de serie geliefd, al wordt dat niet officieel bevestigd en heeft prins Philip het gerucht volgens bronnen ontkracht met een smalen ‘Are you mad?’. Nu is het misschien ook moeilijk voor te stelen dat het koninklijk paar in knusse PJ op de bank zit te gniffelen om de scènes waarin wordt gesuggereerd dat Philip de bloemetjes buitenzette en Lilibet zich onzeker voelde toen de Kennedy’s op bezoek kwamen. De serie is discreet en op het dergelijke af puriteins – geen royal seks te zien helaas – maar nietsontziend als het gaat om de menselijke kanten van de koninklijke familie. Juist daarom is zij ook zo populair waarschijnlijk. De Windsors blinken van oudsher uit in het ophouden van de illustere façade van royalty, maar in The Crown zien we wat daarachter schuilgaat: intriges, jaloezie, vetes, frustraties en veel, heel veel tragische liefdes. In naam van de kroon worden harten gebroken en gezinnen uiteengerukt. Tot glimlachen, tot pracht en praal, tot een smetteloze reputatie. Vooral bij die laatste geven passionele verlangens geen pas, zeker niet als ze verband houden met scheiding, overspel of al is het maar de schijn van promiscuïteit.

In naam van de kroon worden harten gebroken en gezinnen uiteengerukt

Veilige haven

Toen Charles Camilla leerde kennen, was hij begin twintig, verlegen, onzeker, hij had nog weinig van de wereld gezien en zij was wereldser, extravert, levendig. Ze was precies de vrouw die hij zocht en hij liet zich compleet door haar overrompelen. Maar ze was geen maagd. En dat was wat hij nodig had voor de troon, verzekerde hem Lord Mountbatten. Lord Mountbatten was Charles’ oudoom, de man in wie hij de vaderfiguur vond die zijn eigen vader niet was. Prins Philip had tevergeefs geprobeerd van zijn zoon een man naar zijn evenbeeld te maken: ruw, stoer, een alfaman. Maar Charles was totaal ongeschikt voor die rol, en voor de marine waar zijn vader hem naartoe stuurde. Hij was gevoelig. Gepassioneerd, onhandig en zeeziek en raakt in de marine alle beetjes zelfvertrouwen kwijt die hij had. Het was Lord Mountbatten die hem dat zelfvertrouwen teruggaf, beetje bij beetje, door hem bemoedigende brieven te schrijven, hem uit te nodigen op zijn landhuis, met hem te praten en naar hem te luisteren. Mountbatten was de eerste die Charles gaf wat hij nodig had: een veilige haven van vertrouwen en sympathie.

Lord Mountbatten was Charles’ oudoom, de man in wie hij de vaderfiguur vond die zijn eigen vader niet was

Maar Mountbatten deed dat niet zomaar uit liefde voor die jonge blozende prins die duidelijk niet wist hoe hij het pad moest vinden dat voor hem was uitgestippeld. Mountbatten had een eigen agenda: hij was zelf ooit als prins geboren, alleen had hij een Duitse achternaam en daar hadden ze in het naoorlogse Engeland niet zoveel trek in. Op zijn zeventiende moest hij zijn koninklijke titel afstaan aan de Windsors, en hij zou de rest van zijn leven strijden om weer in het hart van de koninklijke macht te geraken. Prins Charles was zijn ticket naar die macht, maar dan moest hij wel koning worden. Dus het was Mountbatten er alles aan gelegen dat Charles wegbleef van Camilla.

Hulp uit onverwachte hoek

Dat was voor Charles allesbehalve makkelijk. Hij was dolverliefd op Camilla, hun hersenen werkten op dezelfde manier, hun ontmoeting was als een donderklap en ze ontwikkelden ‘een fijne relatie met warmte en vriendschap waarvan hij dacht dat ze altijd zou duren’, zoals hij later gepijnigd zou optekenen in een brief aan en vriend. Toch besloot hij voor het hogere doel om haar te verlaten. Hij ging acht maanden met de marine op zee om haar te vergeten. Dat bleek een vergeefse poging. Toen Camilla in zijn afwezigheid met zijn oud-polomaatje Andrew Parker Bowles trouwde, werd Charles getroffen door hevig liefdesverdriet. ‘Het zal vast ooit overgaan,’ schreef hij aan zijn vrienden, maar het was een bittere pil die cruciaal zou blijken voor zijn verdere leven.

Toen Camilla in zijn afwezigheid met Charles' oud-polomaatje Andrew Parker Bowles trouwde, werd hij getroffen door hevig liefdesverdriet

In het nauw gedreven door de onmogelijkheid van de liefde riep Charles de hulp in van een onwaarschijnlijk familielid: hij vloog naar Parijs voor een geheime ontmoeting met zijn oudoom David, de gewezen koning Edward. De man over wie hij van jongs af aan niets dan slechts had gehoord, de man die zijn opa had gedwongen koning te worden en die daarmee het leven van zijn ouders dramatisch had bepaald. Uitgerekend hem had hij gecharterd voor een gesprek van man tot man. Dat bleek een verrassend goed gesprek: ze bleken zo veel gemeen te hebben. Beiden waren opgegroeid door een veeleisende vader die van hen tevergeefs een evenbeeld trachtten te maken. Beiden werden gekweld door de worsteling tussen verantwoordelijkheidsgevoel en verlangens. Beiden waren eenzaam, van jongs af aan. Beiden hadden een vrouw ontmoet bij wie ze zich voor het eerst in hun leven niet meer alleen voelden. De jonge kroonprins was gefascineerd door zijn oudoom, die omwille van de liefde de baan had geweigerd waarvoor Charles in de wieg was gelegd. En die daarvoor niet was gestraft door het volk, maar voor zijn keuze eerder bewonderd werd: Edward is altijd populair gebleven bij de Britten. Tijdens hun ontmoeting ontstond een onverbreekbare band. Ze zouden elkaar alleen nooit weerzien: Edward stierf acht maanden later.

Hier stierf een man die ooit koning was, en die vanwege zijn liefde was verguisd door de koninklijke familie. Maar hoe terecht was dat?

Het is een van de ervaringen die een onuitwisbare stempel op de jonge Charles drukten, en die een beslissende rol speelden in zijn verplichte zoektocht naar een koningin. Hier stierf een man die ooit koning was, en die vanwege zijn liefde was verguisd door de koninklijke familie. Maar hoe terecht was dat?

Een lief meisje

De dood van oudoom David betekende dat er nog maar één persoon was tot wie Charles zich kon wenden in zijn verlangen naar steun en sympathie: Lord Mountbatten. Maar die trok hem juist de andere kant op, weg van zijn hart, weg van Camilla. ‘Je moet zoveel mogelijk affaires hebben om je wilde haren te verliezen,’ schreef Mountbatten aan Charles. ‘Maar voor het huwelijk moet je een lief meisje kiezen dat aantrekkelijk is, voor ze op iemand anders kan vallen.’ (Lees: voor ze haar maagdelijkheid kan verliezen.) En toen Charles dat maar niet lukte, volgden hardere waarschuwingen: ‘Je gedrag is onaardig en onnadenkend,’ schreef Mountbatten hem eind jaren zeventig, ‘precies hoe je oom David begon.’

Mountbatten schreef aan Charles: 'Voor het huwelijk moet je een lief meisje kiezen dat aantrekkelijk is, voor ze op iemand anders kan vallen.'

Dit had misschien nog niet eens zoveel vat op Charles gehad, als hij was uitgerust met een sterk gevoel van eigenwaarde. Maar Charles vertrouwde er niet op dat hij het wel zou redden in het leven, mocht hij ooit worden verstoten zoals zijn oudoom David. Zijn vader prins Philip was meedogenloos als het ging om de opvoeding van zijn zoon, en bleef proberen van hem een sterke, stoere held te maken – een imago dat gretig werd gevoed door de pers, maar waarin Charles jammerlijk faalde.

Intussen werd het land steeds hongeriger naar koninklijke gossip. Kranten vochten om het eerste nieuws als Charles met een meisje werd gesignaleerd. Charles voelde de enorme druk op zijn schouders om in een toekomst voor de kroon te voorzien. Niet alleen binnen de koninklijke muren, maar nu ook daarbuiten. Alle ogen waren op hem gericht. Lord Mountbatten schoot te hulp als zijn mentor en organiseerde feest na feest op zijn landhuis, waar bevallige meisjes kwamen. De pers dook dankbaar boven op iedere vrouw die aan de arm van de prins verscheen. Zou zij dan…? Maar geen van die meisjes werd het. Want stiekem begon Charles Camilla weer vaker te zien en bloeiden zijn gevoelens opnieuw in alle hevigheid op. Hij vond simpelweg niemand die aan haar kon tippen.

Sprookje

Toen gebeurde er iets wat geen scenarioschrijver zou kunnen bedenken: een moordaanslag, op Lord Mountbatten. Op een zonnige dag in 1979 werd de familiesloep van de Mountbattens opgeblazen dor de IRA. De rebellen hadden een bom verstopt op de plek waar op de bewuste dag Lord Mountbatten precies met zijn voeten op zat en hij was op slag dood. Charles was zijn laatste anker kwijt. Hij was dertig en volslagen alleen nu zijn mentor er niet meer was. ‘Ik hoop alleen,’ noteerde hij in zijn dagboek, ‘dat ik zijn verwachtingen waar kan maken.’ Nog geen jaar later, in februari 1980, zou hij naar een feestje gaan in Sandringham.

Het was een sprookje ‘waar we allemaal in wilden geloven’, zou Diana later zeggen

De rest is geschiedenis. Hij ontmoette Diana, vond in haar op dat moment iemand die hem troostte, iemand die hem zag in zijn verdriet en wanhoop. Zijn vader stuurde hem vlak na het feestje een brief met weinig invoelende woorden van de strekking: trouw met dat meisje, of maak dat je wegkomt, schiet op, beslis, weet wat je wilt, doe iets. Dus Charles besliste. Na maar twaalf dates werd de wereld getrakteerd op de lang gekoesterde koninklijke bruiloft. Het was een sprookje ‘waar we allemaal in wilden geloven’, zou Diana later zeggen. Charles ook. Hij was bang om een belofte te doen die hij niet kon waarmaken, schreef hij aan een vriend, maar hij deed het omdat hij de juiste keuze wilde maken.

Wrang genoeg zou deze ingefluisterde en opgelegde keuzen voor ‘de juiste vrouw’ later een van de grootste catastrofen in de geschiedenis van de Windsors blijken. Nog veel groter dan de schande van zijn oudoom, waar iedereen het koningshuis voor wilde behoeden en hij zo voor gewaarschuwd werd. Met het huwelijk van Charles en Diana staat de Windsors namelijk een publieke koninklijke vechtscheiding te wachten die haar weerga niet kent. Alles wat al die jaren zo zorgvuldig afgeschermd werd, werd open en bloot gelegd: in boekvorm, in televisie-interviews, in afgetapte telefoongesprekken en in jaren later vrijgegeven tapes. De gevolgen waren dramatisch, en dodelijk.

Met prins William en prins Harry staat er een nieuwe generatie klaar om de verantwoordelijkheid over de dynastie over te nemen. Het zal een nieuwe dynastie worden, daarover bestaat geen twijfel. De tragische historie van hun (voor)ouders heeft voor de prinsen en de volgende generaties het pad vrijgemaakt voor de liefde. Als Diana nog meekijkt vanaf een wolk ergens, dan kan ze verheugd zijn: de liefde heeft zich eindelijk ontworsteld aan de dogma’s van de kroon.

Meer lezen? Het Vogue Royal Wedding Issue ligt nu in de winkels, of bestel dit collector's item online. Met uitgebreide verhalen over onder andere prinses Diana, de tragiek van het Britse koningshuis en natuurlijk Meghan Markle.

Victoria en David Beckham veilen hun trouwlooks voor het goede doel

 

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Vogue.nl.
Dit vinden wij jammer, want Vogue.nl is mede dankzij deze advertenties gratis toegankelijk.
Wil je een uitzondering maken voor Vogue.nl, of meer lezen over hoe wij met advertenties omgaan?
Klik dan hier. Veel dank!

Maak een uitzondering voor Vogue.nl > Sluiten