Het gebrek aan diversiteit in de modewereld is een eeuwenoude kwestie die de afgelopen tijd terecht meer aandacht kreeg in de nasleep van de Black Lives Matter-protesten. Betekenisvolle representatie rijkt verder dan een diverse catwalk of campagne. Daadwerkelijke diversiteit vereist inclusiviteit, waardoor realistische representatie de norm wordt. Zo stellen ook Ashley Chew en Lou Renard; twee pioniers op het gebied van diversiteit binnen de mode-industrie. Met hun werk als respectievelijk model/activiste en casting director van een eigen agentschap dagen zij de status quo binnen de mode-industrie uit en het daaraan gelinkte geïnstitutionaliseerde gebrek aan diversiteit. Zij delen hun visie op welke manier de mode-industrie haar gebrek aan inclusiviteit kan en moet veranderen.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

‘Black Models Matter’

Ashley Chew is kunstenaar, model en activiste. Dat laatste werd ze ongepland nadat ze een show liep tijdens New York Fashion Week in 2015. Tijdens de casting van de show merkte ze op dat ze een van de weinige zwarte modellen was, wat een ongemakkelijke situatie te weeg bracht. ‘Ik zag dat ik het model met de donkerste huidskleur was, terwijl ik helemaal niet zo’n donkere huid heb. Het was een hele gekke situatie en het voelde onprettig om er te zijn. Het voelde alsof de enkele donkere modellen dienden als een statement in plaats van een resultaat van een oprechte wil voor een diverse cast.’

Toevallig had Ashley die dag haar verfspullen bij zich waarna ze iets bedacht wat leidde tot een ware activistische beweging die tot op de dag van vandaag strijdt voor verandering. ‘On the spot besloot ik om de zin ‘black models matter’ op mijn tas te verven. Tot mijn grote verbazing werd ik vervolgens door verschillende mensen aangesproken over hoe cool ze mijn tas vonden en werd ik door streetstyle fotografen gefotografeerd.’ Deze foto’s gingen volledig viral en werden gepromoot door belangrijke mensen uit de New Yorkse modescene, zoals ontwerpers als Zac Posen. ‘Het feit dat ik die tekst op mijn tas schreef was een ware weerspiegeling van mijn gevoel tijdens die casting,’ vertelt Ashley. Door dit onverwachtse incident ontstond de beweging Black Models Matter, waarmee de strijd voor diversiteit op de catwalk een blijvend gezicht kreeg.

ashley chew met black models matter tas tijdens new york fashion week
Melodie JengGetty Images

Onconventioneel schoonheidsbeeld

Lou Renard werkte voor grote modehuizen als Rick Owens en Acne Studios in Parijs, voordat ze uiteindelijk in het castingvak terecht kwam. Al snel liep Lou tegen het probleem aan dat de visie van haar collega’s niet overeen bleek te komen met de hare: ‘Het agentschap zag niet hetzelfde in de personen die ik scoutte als ik. Toen werd het voor mij heel duidelijk dat er bepaalde schoonheidsnormen en idealen bestaan binnen de modewereld die ik totaal niet begreep.’

Het stond Lou niet aan hoe de industrie werkte waardoor ze besloot haar eigen agentschap op te richten, waarna Let It Go Management was geboren. ‘Het vasthouden aan de gebruikelijke, conventionele schoonheidsnormen schetsen een verkeerd beeld voor consumenten. Toen ik startte met mijn eigen agentschap merkte ik al snel – tegen de verwachting van velen in - dat er behoefte was aan een nieuw maar vooral realistischer schoonheidsbeeld. Al snel werkte ik samen met grote merken als Vetements. Daarna ging het heel snel. Met mijn agentschap wil ik duidelijk maken dat er geen conventioneel of onconventioneel schoonheidsideaal is en dat er plaats is voor iedereen.’

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.
View this post on Instagram

Ciao Milano 👋🏻

A post shared by Renard (@lourenard) on

Buitengesloten in het huidige schoonheidsbeeld

Het ontstaan van Black Models Matter vond plaats in 2015, een tijd waarin minder dan tien procent van de modellen op de catwalk zwart was. Hoewel dit momenteel uitgegroeid is tot een ruime veertig procent, ondergaat Ashley tot op de dag van vandaag de nijpende gevolgen van een gebrek aan betekenisvolle diversiteit in de mode-industrie. ‘Tijdens een show in september 2019 voor NYFW waren er veel zwarte modellen geboekt, waaronder ikzelf. Een positief statement, dacht ik. Eenmaal backstage kwam ik helaas tot de conclusie dat van daadwerkelijke diversiteit geen sprake was; in tegenstelling tot de catwalk was het team backstage totaal níet divers. De haar en make-up artists wisten niet wat ze met mijn haar aan moesten, waardoor ik het uiteindelijk zelf heb gedaan. Het was ontzettend teleurstellend dat ik iemand anders zijn werk aan het doen was met als resultaat dat ik er ook nog eens verschrikkelijk uitzag.’

Dergelijke gebeurtenissen brengen zwarte modellen op meerdere vlakken in diskrediet en is een duidelijk gevolg van gebrek aan educatie, zo onderstreept ook Lou. ‘Het is bizar om te denken dat deze dingen in 2020 nog steeds gebeuren. Professionals die niet weten wat ze moeten doen met afro haar, of niet de juiste foundationkleur hebben zijn zaken die regelmatig voorkomen. Op deze manier is een ontzettend groot deel van de bevolking buitengesloten in wat wordt gezien als de algemene en gewenste schoonheidsnorm.’

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Betekenisvolle representatie

Het gesprek over diversiteit in de mode-industrie lijkt zich vaak te richten op de specifieke term diversiteit, terwijl volgens Ashley en Lou juist inclusiviteit de basis vormt van daadwerkelijke representatie. Lou: ‘Het is niet genoeg om een paar zwarte modellen in een show of campagne te hebben terwijl binnen een bedrijf enkel witte mensen werkzaam zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de nieuwste show van Jacquemus, een prachtige show met een diverse cast. Maar al snel werd het bedrijf bekritiseerd op het feit dat er geen enkele zwarte medewerkers werkzaam zijn binnen de organisatie.’

Dat daadwerkelijke representatie zichtbaar moet zijn in de bedrijfsstructuur, stelt ook Ashley. Daarbovenop komt nog een belangrijk element, waarin het huidige klimaat bewust moet worden veranderd: ‘Het erkennen van het probleem is de eerste belangrijke stap voor het bereiken van daadwerkelijke representatie, en dat houdt ook in dat je moet kunnen inzien en erkennen dat mensen met de huidige standaarden gekwetst kunnen worden. Ik ben model en ga op het einde van de dag naar huis. Als je de enige zwarte persoon bent binnen een bedrijf en je suggesties worden structureel genegeerd, dan heeft dat nóg een grotere impact. Dat gaat voorbij fysieke schoonheid maar over iemands persoonlijke ideeën en intellect.’

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Intrinsieke inclusiviteit van binnenuit

Dit issue geeft aan dat er een gebrek is aan interesse naar de visies van mensen vanuit een andere achtergrond. ‘Het gaat erom dat een bedrijf handelt vanuit intrinsieke wil en interesse om zich te laten inspireren door de visie van andere personen,’ stelt Ashley. Lou groeide op in een buitenwijk van Parijs met vrienden van verschillende achtergronden. Ze stelt dat het daardoor altijd vanzelfsprekend was dat verschillende soorten mensen samen met elkaar leven. ‘Persoonlijk heb ik deze diversiteit altijd als iets heel moois gezien en iets funs. Ik ben op een natuurlijke manier tot andere mensen aangetrokken. Het gaat dan ook juist hierom, om deze natuurlijke mix meer de norm te maken waardoor het voor iedereen ook natuurlijk aanvoelt.’

Geen trend

Zowel Ashley als Lou zien dat verandering gaande is, zeker sinds de Black Lives Matter-beweging terecht een prominente positie in het publieke debat aannam. Al snel werden sociale mediakanalen overstroomd met berichten over de kwestie en ontstond het Blackout Tuesday-initiatief. Naast het feit dat deze berichtgevingen een positieve intentie hadden, ontving deze ontwikkeling veel kritiek omdat ze enkel onderdeel zouden zijn van een kortstondige trend zonder inhoud en structurele opvolging.

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Hoewel deze kanteling is begonnen als trend, stelt Lou dat dit zorgt voor een begin in het normalisatieproces. ‘Ik zie in mijn agency dat steeds meer klanten daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in mensen met een andere achtergrond. Het doel is dat dit structureel zo blijft en gevoed wordt door een intrinsieke wil.’ Zo begon het bij Ashley met een tas, die populair werd en veelvuldig werd gedragen. Voor Ashley was het vanaf het begin van belang dat dit niet zou worden gezien als een trend. ’Dit is niet gewoon een coole tas, dit weerspiegelt een daadwerkelijk issue in de maatschappij.’

Een kans voor verandering

Kort na de wereldwijde protesten ontstond het Black in Fashion Council; een organisatie die zich op een constructieve manier wil focussen op het verbeteren van diversiteit en representatie binnen de mode-industrie. Het initiatief rijkt bedrijven de nodige handvaten aan om daadwerkelijk structurele verandering te bereiken in plaats van hen enkel te shamen. ‘Ik snap het ontstaan van cancel culture,’ stelt Ashley. ‘Maar het is juist van belang dat we de industrie ook een kans geven om te werken aan verandering. Alleen tijd kan laten zien of bedrijven daadwerkelijk de daad bij het woord voegen.’

Mode als spiegel van de maatschappij

Dat het diversiteitsissue verder rijkt dan enkel de mode-industrie is duidelijk. Het is dan ook van belang om te kijken naar een verandering in mindset en niet enkel in visuele uitingen of bedrijfsstructuren. ‘Ik denk dat onderwijs een van de belangrijkste pilaren is waar we ons op moeten focussen bij het bereiken van waardevolle verandering, zowel binnen als buiten de mode-industrie,’ stelt Ashley. ‘Ik ben ook kunstenaar, en als zwarte vrouwelijke kunstenaar is diversiteit binnen de kunstwereld weer een heel andere kwestie. Dit probleem bevindt zich niet enkel binnen de mode, maar is tevens aan de hand in elke andere industrie.’

This content is imported from Instagram. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Toch heeft juist de modewereld een belangrijke taak, omdat het zo nauw verbonden is met identiteit en sociale verandering. ‘Mode is een zeer belangrijk platform dat een grote verantwoordelijkheid met zich meedraagt’, stelt Lou. ‘Het is de spiegel van onze maatschappij. Wanneer we inclusiever te werk gaan, gericht op álle soorten mensen, dan pas zal het diversiteitsissue op een natuurlijke manier worden opgelost. Het gaat om het bewust creëren van een gezamenlijke nieuwe mindset. Veel mensen zijn toch nog steeds terughoudend om te werken met vrouwen met een hijab. Omdat het voor velen op een bepaalde manier voelt als een politiek statement. We moeten gaan handelen vanuit onze gezamenlijke interesses om zo een mix van allerlei soorten mensen de nieuwe norm te maken.’

Schoonheid in diversiteit

Dat dit pas het begin is van een lange weg die we collectief moeten afleggen onderstreept ook Lou: ‘De grootste verandering die we collectief moeten doormaken is dat we ons verantwoordelijk voelen in de boodschap die we uitdragen. En die verandering begint pas. Er is zoveel schoonheid in andere culturen en achtergronden. Het is enkel doordat we elkaar niet leren kennen en het een onbekende wereld blijft, dat het moeilijk is om natuurlijke representatie creëren. We zijn allemaal eigenlijk hetzelfde en als je dat kunt zien overstijgen we de trend en zijn diversiteit en inclusie een vanzelfsprekend onderdeel van de modewereld.’