Waarom de mode-industrie de tweede grootste milieuvervuiler ter wereld is

De mode-industrie is de tweede grootste milieuvervuiler ter wereld.

mode-industrie-milieuvervuilend
Getty Images

Modelabels lijken steeds verantwoorder hun kleding te willen produceren, mede onder druk van een steeds kritischer wordende consument en maatschappelijk verantwoord ondernemen vanuit de industrie zelf. Zo heeft H&M de duurzame en biologische lijn Conscious Exclusive en heeft Zara recentelijk hun verantwoorde Join Life collectie gepresenteerd. Dit is geen sinecure want de mode-industrie is de tweede grootste milieuvervuiler ter wereld. Opvallend is echter dat in het recent getekende Klimaatakkoord van Parijs, waar universele maatregelen in staan om de CO2-uitstoot te beperken, hier niets over wordt gezegd. Aanleiding voor twee auteurs voor de website Fast Coexist om een kritisch stuk te schrijven over de impact op het milieu van de mode-industrie, nu deze maand wereldleiders in Marokko samenkomen om de implementatie van het Klimaatakkoord met elkaar te bespreken.

Advertentie - Lees hieronder verder

Fast Fashion

Een belangrijke oorzaak volgens Maxime Bédat, CEO en oprichter van duurzaam kledingmerk Zady.com, en Michael Shank, docent duurzame ontwikkeling bij het Center for Global Affairs aan de New York University in het artikel voor Fast Coexist, is dat een organisatie ontbreekt die de consumenten bewust maakt van het verband tussen klimaatverandering en de productie van kleding nog voordat zij de kleding kopen. Jaarlijks worden er 150 miljard nieuwe kledingstukken geproduceerd, maar tegenwoordig houden de consumenten de gekochte kleding niet lang. Ze dragen het en heel snel daarna wordt het weer weggegooid. Dit fenomeen wordt ook wel fast fashion genoemd en is net zo slecht voor het milieu als de plastic flessen of tassen die consumenten weggooien.

Bijdrage aan milieuvervuiling

Fast fashion is mogelijk omdat er een steeds goedkopere productie van kleding beschikbaar is in landen als Bangladesh en Vietnam, beargumenteren de auteurs vervolgens. Doordat in deze landen geen strenge milieuwetgeving bestaat, wordt vaak de goedkoopste en meest schadelijke vorm van energie gebruikt: steenkool. Hierdoor wordt er vaak met de vingers gewezen naar de armere landen voor het vervuilen van het milieu, maar wij als (Westerse) consumenten kopen de kleding. Ook wordt er bij de productie van kleding ontzettend veel water gebruikt en de enorme hoeveelheid geiten die voor de kasjmier garen gebruikt worden zorgen voor overbegrazing, waardoor in Azië een grote woestijn ontstaat. De onbewerkte chemicaliën komen vervolgens in de wereldwijde watersystemen terecht waardoor er bijvoorbeeld in grote delen van China geen goed drinkwater beschikbaar is of water waar je mee kunt douchen. Bovendien vinden consumenten het tegenwoordig prima in plaats van natuurlijke stoffen veelal synthetische materialen te dragen die van olie worden gemaakt en wordt de kleding steeds verder verscheept, wat ook de CO2-uitstoot vergroot. Geen van de bovengenoemde zaken wordt in het Klimaatakkoord van Parijs genoemd, terwijl het een grote impact op het milieu heeft, aldus de auteurs. Het is dus tijd dat de mode-industrie en beleidsmakers het volledige beeld schetsen en er een compleet van de CO2-footprint van de mode-industrie op het milieu wordt vastgelegd, zo stellen Bédat en Shank tot slot.

Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Nieuws