Een brief van Dior's Maria Grazia Chiuri uit Rome: 'Mode heeft een klein aandeel, maar samen kunnen we een groot verschil maken'

Dior's creative director deelt haar visie op de toekomst en hoe zij en haar team omgaan met de crisis.

Een brief van Maria Grazia Chiuri uit Rome, foto door Laura Marie Cieplik
Laura Marie Cieplik

'Ik schrijf deze brief vanuit mijn huis in Rome, waar ik werkzaam ben sinds eind maart om dichter bij mijn familie te kunnen zijn. Het is een vreemde, enge tijd voor mijn vaderland, maar het heeft me des te trotser gemaakt op mijn Italiaanse identiteit. Tijdens de coronacrisis, heb ik getuige mogen zijn van de toewijding van onze dokters en verplegers, wie ik vanuit het diepst van mijn hart wil bedanken. Ons aangeboren gevoel van saamhorigheid als Italianen heeft ons geholpen om ons dichtbij elkaar te voelen, ondanks onze afstand. Dat zal ons door deze verschrikkelijke tijd helpen.

Samenwerken, al zij het op afstand

Bij Dior, vinden een hoop van onze werkzaamheden ook in Italië plaats. Ik woon in Rome. Mijn familie is in Rome. We hebben meerdere fabrieken in Italië, waaronder een in Toscane. Normaliter brengen we tijd door in Italië voor we een collectie showen, zodat we alle uiteindelijke prototypes en vormen kunnen bekijken. Echter, dit seizoen hebben we geen tijd gehad om te reflecteren op wat er gaande was. Toen de situatie verslechterde, was mijn eerste prioriteit om tegen mijn team te zeggen: 'Alsjeblieft, we moeten onszelf nu beschermen en een nieuwe manier van werken vinden.' We hebben meteen computers aangeschaft zodat we vanuit huis konden werken. Het is voor mij belangrijk om ideeën te delen met mijn team – we staan constant met elkaar in contact. Social distancing, met name met mijn achtergrond, voelt vreemd.

We werken nu al enkele weken in quarantaine. We delen dingen via FaceTime en WhatsApp. Eerlijk, het is niet gemakkelijk. Om een idee te hebben en een schets te maken is één ding, maar ons werk is heel praktisch. Het is altijd een zeer betrokken, praktisch proces.

Recentelijk hebben we een van onze Baby Dior ateliers in Redon, Bretagne heropend om maskers te maken. Ik ben heel trots op het hele modesysteem. Zoveel industrieën zetten hun kennis, capaciteiten en middelen in om dingen uit te vinden en te maken die de medische gemeenschap op dit moment nodig heeft. Ik ben heel blij dat de modewereld op deze situatie heeft gereageerd door meteen maskers te gaan produceren. Niet alleen grote merken als Dior, Armani en Prada, maar ook kleinere labels. Het is prachtig wat daar gebeurd.

Hoe ik mezelf thuis bezighoud

In deze tijd, vooral 's avonds, lees ik veel. Ik kijk televisie, maar meestal enkel voor het nieuws. Ik vond het stressvol om het nieuws constant te volgens. In de afgelopen tijd heb ik Roland Barthes' Il Senso della Moda [The Fashion System], Luce Irigaray’s Speculum of the Other Woman, Hanya Yanagihara’s A Little Life, Ranuccio Bianchi Bandinelli’s Roma, en Georg Simmel’s La Moda gelezen. Ik kijk ook veel films, waaronder Portrait of a Lady on Fire van Céline Sciamma en All About My Mother van Pedro Almodóvar.

Thuisblijven betekent dat ik altijd mijn persoonlijke dingen bij de hand heb. Vanwege mijn werk, spendeer ik mijn leven reizend om de wereld. Dus om thuis te zijn, ware het niet voor deze vreselijke situatie, zou normaliter een waar genoegen zijn. Ik heb mijn boeken, mijn persoonlijke dingen. Ik kook. Ik heb een grote doos waar ik al mijn brieven en foto's in bewaar, en ik ben die op dit moment allemaal aan het ordenen. Maar uiteraard heb ik de voorkeur dat het mijn keuze is om hier te zijn, dan dat het een gevolg is van deze ongekende situatie.

Leren van het verleden, met een blik op de toekomst

Bij Dior kijk ik op hetzelfde moment naar het verleden, als naar de toekomst. Het is belangrijk om alles te weten – om de rijke geschiedenis van het huis te erkennen en die te gebruiken om een nieuwe toekomst te bepalen. Monsieur Dior begon zijn bedrijf net na de Tweede Wereldoorlog, om mensen geluk en schoonheid aan te bieden. Het is gebruikelijk dat mensen na een oorlog escapisme zoeken – ze willen vergeten wat er gebeurd is – maar deze pandemie is een nieuwe, onverwachtse soort uitdaging, een soort die we nog nooit eerder hebben meegemaakt.

In Italië zijn we erg expressief. Wanneer je iemand ziet die je kent, kus je ze en geef je hen een hand. Ik weet niet of mensen in de toekomst nog zo dicht bij elkaar willen komen.

Het belangrijkste voor mij is om een optimistische visie te behouden en me te focussen op teamwork en solidariteit. Ik ben trots dat dat in mode zo'n sterke waarde is. Nu kunnen we die waarden inzetten om iets positiefs te doen. Het is een klein onderdeel, maar samen kunnen we een groot verschil maken.'

Zoals verteld aan Rosalind Jana.


This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Coronavirus