Vogue
In gesprek met Bas Kosters: ontvanger Mode Stipendium 2018

fashion / Interviews

In gesprek met Bas Kosters: ontvanger Mode Stipendium 2018

Datum
Auteur
Fiona Hering
HOPE, Bas Kosters

Een bevestiging van zijn werk, noem hij de ‘prijs’. En ja, hij wist al een tijdje dat hij dit jaar, na Ronald van der Kemp, de uitverkorene was voor het Cultuurfonds Mode Stipendium in 2018, ‘in het najaar zelfs al’, zegt Bas Kosters. Maar hij wist keurig zijn mond te houden en ging op zoek naar een geschikt moment voor de uitreiking, en een locatie. Dat werd vrijdag de 13e in het Stedelijk Museum Amsterdam. ‘Vooral omdat ik de laatste jaren steeds autonomer en vrijer ben gaan werken.’

Bas Kosters (40), bij het grote publiek bekend als modeontwerper vanwege onder meer shows tijdens Amsterdam Fashion Week en London Fashion Week, is zoveel meer. Zijn uitgebreide oeuvre omvat ook wandkleden, te gekke poppen, tekeningen, performances en installaties, en kunstobjecten voor het Nationaal Glasmuseum in Leerdam (nog te zien tot 29 april!). Tevens is zijn werk vaak een commentaar op maatschappelijke en politieke misstanden. Zo organiseerde hij vorig jaar een kledingworkshop in samenwerking met vredesorganisatie PAX en getalenteerde statushouders in Amsterdam Noord. Gevolgd door een kleurrijke Peace Suits Parade tijdens Vredesweek. Zijn T-shirts en sweaters met het – ja tegen wat eigenlijk - protesterende ‘weet-ik-veel mannetje’ zijn een klassieker (en gelukkig weer in stock in zijn eigen webwinkel), net als de roze anti-fashion regenjas.

Overal waar Kosters de regie heeft wordt het een feestje. Of dat een workshop quilting is in het Zuiderzeemuseum, de lancering van een ondergoedlijn voor Zeeman, in het verleden een optreden met de band ‘Bas und sein verrücktes musikantenstadl’, of een dj-optreden op Valtifest als meneer Broekjevol met zijn kleurrijke entourage, ook wel de Bas Kosters familie genoemd. En nu organiseerde hij vanavond wederom een fijn feestje ter ere van zijn welverdiende ‘prijs’ van het Cultuurfonds Modestipendium.

Bas Kosters, My Paper Crown, Herfst/Winter 2017

Wat vindt hij van het juryrapport?

‘Datgene waarom ik word geroemd, mijn veelzijdigheid, is ook ergens mijn straf. Ik kan niet niks doen, dus ga ik toch áltijd voluit aan de slag met iets. Bij de uitreiking ben ik ook weer all the way gegaan. Ik wilde slechts enkele nieuwe jurken laten zien, mijn laatste collectie heb ik immers alweer een jaar geleden getoond. Maar ja, dan word ik zó enthousiast en loopt het weer helemaal uit de hand. Hoewel dat natuurlijk ook wel weer leuk is. Uiteindelijk zijn het acht outfits geworden, met daarnaast nog werkkostuums voor de performers, en hebben we voor de gelegenheid nog twee videos gemaakt. We zijn op het atelier weken bezig geweest met een grote patchworkdeken, gemaakt van een partij opgekochte jaren negentig spijkerbroeken. Daar is tijdens het stipendiumfeestje het woord HOPE op geborduurd, een soort community performance. Aan alles wat we verzinnen beleven we uiteraard veel lol, maar slapen schiet er helaas vaak bij in.’

Waarom het woord HOPE?

‘We lieten een preview zien van mijn nieuwste project, genaamd HOPE. Mijn vorige collectie, My Paper Crown, voor Herfst/Winter 2017, ging over aandacht, aandacht voor het milieu, voor materiaal, voor elkaar, om elkaar écht te zien en niet te blijven hangen bij aannames die je hebt over een ander. Heel prettig om zo’n onderwerp op allerlei manieren uit te lichten. Dat doe ik nu ook voor mijn nieuwe collectie, maar dan vanuit het thema hoop, omdat dat voor mezelf heel belangrijk is.’

Leg uit.

‘Net als iedereen koester ik in mijn leven ook de hoop dat bepaalde dingen ooit zullen gebeuren. Dat ik gezien zal worden om de dingen die ik doe bijvoorbeeld. Zo hoopte ik al lang stiekem in aanmerking te komen voor het stipendium, een bevestiging van mijn werk. En symbolisch ook voor een nieuwe periode. Er is de laatste jaren in mijn persoonlijke leven veel gebeurd. Onder meer het overlijden van mijn ouders die op de achtergrond altijd van grote invloed zijn geweest op mijn werk. Ik hoop dat ik nu weer in een, nóg betere flow terecht zal komen.

HOPE, Bas Kosters

In wat voor flow denk je momenteel te zitten?

‘Ik heb de laatste jaren heel steady en hard gewerkt en veel zeer verschillende dingen gedaan. Diverse kunstprojecten, ik heb met Gallery Rademakers op de Aqua Art Fair gestaan in Miami, ik heb er live zitten tekenen. Ik zit in een lekkere werkflow. Heel prettig is het dat ik nu door het stipendium ook even een moment kan nemen om stil te staan en verdieping te zoeken. Het stipendium is een financiële injectie die de ontvanger kan inzetten voor persoonlijke, zakelijke of artistieke ontwikkelingen. En ik heb nu erg de behoefte om bepaalde kanten van mijn werk nog meer uit te diepen. Vooral de autonome kant. Ik werk vaak met een team, maar vind het ook heel leuk om alleen te werken aan tekenen en kunstobjecten. Binnenkort heb ik een expositie van mijn wandkleden in het Open Space Contemporary Art Museum (OSCAM, in het CEC) in De Bijlmer.’

Nalatenschap

‘Daar ben ik veel over aan het nadenken omdat ik inderdaad graag dingen wil nalaten die toekomstige generaties kunnen inspireren. Ik denk niet dat mijn dj-carriere mijn grootste kracht is, dus is die wat op de achtergrond geraakt. Twee jaar geleden ben ik me gaan afvragen waar nou eigenlijk mijn passie ligt, want daar wil ik voorrang aan geven. En die passie ligt nu toch meer bij tekenen,  performances, autonome kunst, én wandkleden, behoorlijk niche in de kunstwereld. Ik laat me graag inspireren door Amerikaanse textielkunstenaars uit de jaren zeventig. Twee jaar geleden ben ik ook gestopt met de anti-fashion parties omdat er niet echt meer vernieuwing in zat en – eerlijk – de passie voor het nachtleven is een beetje op de achtergrond geraakt.’

Bas Kosters, My Paper Crown, Herfst/Winter 2017

Heb je dromen?

‘Zeker. Hoewel ik met veel plezier al dertien jaar met mijn studio in het World Fashion Centre zit, zou ik daarnaast nog graag een mooie space willen hebben, waar we met de ‘Bas Kosters familie’ dingen kunnen doen. Een plek waar mensen samen kunnen komen, waar ik mijn kunst kan laten zien en waar mijn werk te koop is. Een andere droom: ik heb de laatste jaren niet veel gereisd en ik voel een behoefte om uit mijn comfortzone te treden. Daarom wil ik graag onderzoek gaan doen in Tokio naar Japans textiel. Bekijken hoe ik dat met mijn werk kan verenigen. Ik heb heel erg veel zin om daar met plaatselijke culturele organisaties aan de slag te gaan. Bijvoorbeeld door het recyclen van traditionele Japanse kimonos. Ook zou ik er graag weer werken met kunstenaar en Kawaii ‘evangelist’ Sebastian Matsuda. Eerder maakte ik al kostuums voor één van zijn performances. Hij is leuke, behoorlijk geflipte kunstenaar die de Kawaii-cultuur, al die schattige meisjes die in Shibuya rondlopen, inzet in zijn kunst.’

Dat lijkt me een heerlijke, verfrissende combinatie met de wereld van Bas Kosters.

La Parisienne-Bohème: in gesprek met modeontwerpster Isabel Marant

 

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Vogue.nl.
Dit vinden wij jammer, want Vogue.nl is mede dankzij deze advertenties gratis toegankelijk.
Wil je een uitzondering maken voor Vogue.nl, of meer lezen over hoe wij met advertenties omgaan?
Klik dan hier. Veel dank!

Maak een uitzondering voor Vogue.nl > Sluiten