Vogue
Queen Viv has arrived: in gesprek met Andreas Kronthaler in Amsterdams eerste Vivienne Westwood boutique

fashion / Interviews

Queen Viv has arrived: in gesprek met Andreas Kronthaler in Amsterdams eerste Vivienne Westwood boutique

Datum
Auteur
Fiona Hering
Tom Chapman

Eindelijk is er dan een Vivienne Westwood boutique in Amsterdam. En nee, zelf was ze er helaas niet, tijdens de officiële opening. Bezig met de wereld redden vanuit haar huis in Clapham, Londen. Maar de aanwezigheid van haar charmante echtgenoot Andreas Kronthaler maakte veel goed.

De Kroatische onderneemster Olga Rodionova is eigenaar van de kersverse brandstore. Eerder runde ze vijftien jaar lang een succesvolle Westwood winkel in Moskou. ‘Na de val van het communisme beleefden we daar gouden tijden’, zei Kronthaler donderdagavond in de bomvolle winkel. ‘We kennen Olga al zó lang, ze is lid van de familie.’

In de winkel worden, verdeeld over twee verdiepingen, vrouwen-,  mannenkleding en accessoires verkocht. Geheel trouw aan het DNA van het merk draait alles er volledig op groene energie en wordt het afval gesorteerd en gerecycled. Het diner in het Moco Museum ter ere van de opening was uiteraard vegetarisch. Iets waar Olga Rodionova niet om stond te juichen. ‘Straks op weg naar huis nog maar ergens een hotdog halen.’

Andreas Kronthaler en Marjan Jonkman tijdens de opening van Vivienne Westwood in Amsterdam. Foto: Kubilay Altintas

Kronthaler (51) moet er de volgende dag, onderuit gezakt op een bank in een suite van het Conservatorium Hotel, om lachen. Hij is immers al 26 jaar getrouwd met de voormalige queen of punk die tegenwoordig haar invloed aanwendt als fervent mensenrechtenactivist en eco-warrior. En dat gaat ver. ‘Sterker, het is ondraaglijk’, volgens Kronthaler. ‘Ik mag niet eens de afwas doen. Als de kraan twintig seconden doorloopt, komt ze ‘m dichtdraaien. Waterverspilling. En ze verzamelt de kranten en gebruikt ze als toiletpapier. Crazy.’

Maar de geboren Oostenrijker noemt zijn huwelijk met Vivienne Westwood (76) nog steeds het beste wat hem is overkomen. ‘En het wordt almaar nóg beter. Ik voel me zo op mijn gemak bij haar, alsof we één persoon zijn. Als ze niet thuis is, voel ik echt een groot gemis. Eén of twee dagen overleef ik wel, maar daarna krijg ik ontwenningsverschijnselen. Ik heb haar veel meer nodig dan zij mij.’

Wat kunnen we allemaal van Vivienne leren?
‘Je mond opendoen over misstanden. Vivienne is heel dapper. Soms dwaas dapper en erg vrijmoedig. Zo waren we nog niet zo lang geleden uitgenodigd voor een chic event, waar ze geïntroduceerd zou worden aan de koning en koningin van Zweden. Ik voelde dat ze op iets aan het broeden was. En ja hoor, het koningspaar betrad de kamer. Vivienne draaide zich met een ruk om en begon meteen: “Jullie moeten Julian Assange vrijlaten (de oprichter van WikiLeaks, fh). Het is vreselijk wat jullie die man aandoen.” Ze viel de royals letterlijk aan’, lacht Kronthaler.

Anna Nooshin draagt Vivienne Westwood voor de feestelijke winkelopening in Amsterdam. Foto: Kubilay Altintas

Na jarenlang achter de schermen gewerkt te hebben als Westwoods muze, model en rechterhand, stapte hij in september 2016 voor het eerst uit haar schaduw met zijn flamboyante solodebuut als creative director van Vivienne Westwood. De naam van de eerste lijn, Gold label, die wordt getoond in Parijs, werd gewijzigd in ‘Andreas Kronthaler for Vivienne Westwood’. Een uniseks, semi-couturelijn gepositioneerd naast Westwoods hoofdlijn. Tegen de Britse krant The Guardian zei Westwood dat haar geliefde al jaren de stille kracht achter het merk is. Met name voor wat betreft ‘the experimental stuff’. ‘Ik heb zoveel van hem geleerd, Andreas is een perfectionist. Elk stiksel moet perfect zijn.’

Kronthalers designteam bestaat uit twaalf man en een paar assistenten. ‘We hebben licenties in Japan en Zuid-Korea, alles moet uitgewerkt worden, ontworpen, en dan moet het daar nog op tijd in de winkel hangen’, zegt hij bijna verontschuldigend. ‘Vivienne bemoeit zich niet veel met mijn collectie, maar als ik twijfel vraag ik altijd wat ze ervan vindt.’

Hij groeide op in het Zillertal in Tirol. Tussen de alpinewoningen met houten balkons, koeien met enorme bellen om de nek, alle cliché’s zijn waar, hij droeg als kind zelfs weleens een lederhosen. Zijn vader was smid, zijn moeder een boerendochter met een antiek winkel. ‘Nee, ze hebben nooit van me verwacht dat ik boer werd. Ik heb ook helemaal níets met koeien. Mijn broer is boer en heeft er honderden, but it’s not my métier. Vivienne daarententegen is dol op koeien. Vorig jaar hadden we een diner bij mijn broer, en toen is ze tijdens het eten opgestaan om te helpen bij de bevalling van een kalfje.’

Bas Kosters op de opening van Vivienne Westwood in Amsterdam. Foto: Kubilay Altintas

Inmiddels woont Kronthaler al bijna dertig jaar in Clapham Common, Zuid-Londen. Vivienne woonde er al praktisch haar hele carrière in een flat, maar enkele jaren geleden wist hij haar ervan te overtuigen een huis te kopen aan het park. De verhuizing verliep gladjes. ‘Ze heeft nauwelijks iets meegenomen, Vivienne is anti-materialistisch, ze heeft niets nodig. Het gaat zelfs zo ver, dat ze sommige schoenen nog draagt ook al zitten er gaten in. Ze gebruikt zo weinig van alles. Vergeleken bij haar ben ik vreselijk hebzuchtig. Ik vind het leuk om af en toe iets te laten maken bij een juwelier (hij volgde vijf jaar lang een sieradenopleiding in Graz, fh) en ik ben dol op kleden.’

Wat vind je van de huidige stand van de mode, waarin de consument steeds maar meer wil, het liefst binnen 24 uur op de deurmat? 
‘Tja, ik kan alleen maar zeggen hoe ik erin sta. Ik houd ervan om op mooie producten te wachten, omdat ik er zeker van wil zijn dat ik ze ook echt wil en nodig heb. Ik koop geen spullen in een impuls, en op je muis klikken is een impuls. Ik wacht liever een half jaar, pas een jas nóg een keer, het is een proces, een ceremonie. Als je dorst hebt, neem je een glas water, maar zelfs dat zou je moeten verwelkomen in plaats van alles maar voor lief te nemen. Consumentisme is een ziekte, ons grootste probleem, het is veel te ver doorgeslagen.’

Hannah Verboom en vriendin tijdens de opening van Vivienne Westwood in Amsterdam. Foto: Kubilay Altintas

Kronthaler heeft een auto, maar gebruikt ‘m zelden. Weer of geen weer, hij doet alles, net als zijn vrouw, op de fiets. ‘Enig nadeel is dat je op een fiets wat praktischer moet denken qua kleding. Zo ben ik dol op volumineuze jassen, maar die werken niet op zo’n ding.’

Hij zegt elke dag rond 6.30 op te staan en dan een uur de tijd te nemen ‘to just find myself’. Vooral door in zijn dagboek te schrijven. ‘Een paar zinnen maar hoor, aantekeningen van wat er de vorige dag gebeurd is, of waarover ik heb gedroomd. Het helpt me om dingen af te sluiten en klaar te zijn voor een nieuwe dag.’ Op zijn nachtkastje ligt steevast de Gesammelte Werke van de Oostenrijkse Rainer Maria Rilke, die gezien wordt als één van van de belangrijkste dichters in de lyrische Duitse taal.

Om te ontspannen doet hij aan yoga en Pilates. ‘Sinds een jaar helaas geen balletles meer, een groot drama. Ik had een geweldige leraar, maar hij is verhuisd. Het was niet letterlijk ballet, meer een heel speciale manier van bewegen, alsof je jezelf met de vloer versmelt. Zwaar, maar je wordt er zo soepel van. Wat Vivienne doet ter ontspanning? Ze is altijd aan het lezen, en tegenwoordig dol op kruiswoordpuzzels. Ze maakt er minstens één per dag en ze is ongelooflijk snel.’

Hij praat vol liefde en humor over de vrouw die zijn hart stal en graag zijn haar knipt. ‘Ze maakt er een zooitje van en doet er een eeuwigheid over. We are like a funny old couple.’

Sunny Jansen en Jean Paul Paula draaien op de opening van Vivienne Westwood in Amsterdam. Foto: Kubilay Altintas

Hun eerste ontmoeting op de kunstacademie in Wenen, in 1988, waar Westwood een jaar lang gastlessen gaf, herinnert hij zich nog goed. ‘Of het liefde op het eerste gezicht was wil iedereen altijd weten, weet ik veel, ze kwam het klaslokaal binnen en er gebeurde iets. Er was meteen een klik, ook al had ze nog niets gezegd. Ze zag er zo spectaculair uit, zo extravagant in een fijn gebreid catsuit in een argyle ruit, met een big, big plaid, en een houten tas vol kralen. Ze zag eruit als een Schotse Highlander, coming in from the wild, prachtig en zeer nobel.’

Westwood, onder de indruk van het talent van haar Oostenrijkse student, nodigde Kronthaler uit om op haar atelier in Londen zijn zogeheten Circular dresses, geïnspireerd op Renaissancejurken, verder te ontwikkelen. Vijf jaar later trouwden ze in alle stilte. Westwoods moeder moest het later uit een krant vernemen.

Tot voor kort prefereerde Kronthaler een stille maar belangrijke rol achter de schermen, maar inmiddels is hij klaar voor zijn langzaam groeiende rol als gezicht van het merk. Al is het gezicht van Vivienne middels prints op T-shirts en avondjurken nog volop aanwezig in de collectie. De huidige vraag naar authenticiteit geeft het merk momenteel een injectie. Kronthaler: ‘Mensen zijn zich ervan bewust dat er grote merken zijn die allemaal onder één paraplu vallen, en dat er daarnaast een aantal onafhankelijke labels zijn die een alternatief bieden. En dat wordt gelukkig weer gewaardeerd.’

Vivienne Westwood brandstore, P.C. Hooftstraat 116, Amsterdam.

Zo schopte de Nederlandse Mary Wang het tot Weekend Culture Editor bij Vogue.com

 

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Vogue.nl.
Dit vinden wij jammer, want Vogue.nl is mede dankzij deze advertenties gratis toegankelijk.
Wil je een uitzondering maken voor Vogue.nl, of meer lezen over hoe wij met advertenties omgaan?
Klik dan hier. Veel dank!

Maak een uitzondering voor Vogue.nl > Sluiten