'Dit huis wil je vieren': Vogue Living fotografeerde Karin Swerinks klassieke boerderij tussen de bollenvelden

Bekijk de eerste beelden van Karin Swerinks huis voor de Vogue Living winter 2018 editie, gefotografeerd door Paul Bellaart.

Paul Bellaart, Vogue Living winter 2018, huis Karin Swerink
Paul Bellaart, Vogue Living winter 2018, huis Karin Swerink

Anderhalf jaar geleden verhuisde Vogue-hoofdredacteur Karin Swerink met haar man en drie kinderen naar een klassieke boerderij tussen de bollenvelden: een plattelandsidylle vol Franse franje onder de rook van Amsterdam. Het was liefde op het eerste gezicht: 'Ik had nooit gedacht dat we zoiets in Nederland zouden vinden.' Lees een preview van dit interview in de Vogue Living winter editie 2018, dat donderdag 22 november in de winkels ligt. Neem ondertussen ook een kijkje in het huis van Karin in deze Open Home-video.

Advertentie - Lees hieronder verder

Daar waar de duinen beginnen en je de zee al bijna ruikt, waar eindeloze velden zich elk voorjaar in bonte kleuren hullen, waar bloembollen te koop zijn en elke boerderij een minicamping heeft, ligt het meest romantische stukje van Noord-Holland. Een weg meandert langs de sloten, halverwege is een witte Rolls gestopt. Een jong bruidspaar stapt uit: hij in jacquet met hoge hoed, zij in lange witte jurk. Twee pubermeisjes met paardenstaarten fietsen giechelend voorbij. Honderd meter verderop staat de boerderij waar we moeten zijn, de plek waar Vogue-hoofdredacteur Karin Swerink (49 ) woont. Het witte tuinhek zwaait open en daarachter verschijnt geen boerderij, maar eerder een klein landgoed: een verzameling gebouwen te midden van een tuin met tientallen hoge bomen. In het gras staan een trampoline en een zelfgemaakte kleine glijbaan, er ligt een verdwaalde rode springbal, een waslijn hangt tussen de boomstammen. Hier waan je je niet langer in de Hollandse polder, maar ergens op het Franse platteland. Een ‘ bastide’ , noemt Karin haar thuis en voegt er relativerend aan toe: ‘Maar dan heel klein.’

Vogue Living
Vogue Living
Advertentie - Lees hieronder verder

De mini-bastide maakt deel uit van een vergeten dorpje vlak bij Bergen, dat in vervlogen tijden hoorde bij de naburige abdij. Twee jaar geleden kwam het huis verrassend op haar pad. ‘Robert en ik waren zes jaar bij elkaar, we hadden ieder een eigen woning, maar droomden van een plekje samen, ergens in het buitenland. Ik zat midden in een hectische periode door de komst van een wereldberoemde fotograaf naar Nederland. Alsof Sinterklaas eraan kwam, zo voelde dat. Midden in die adrenalinerush belde Robert me om te vertellen dat hij een prachthuis had ontdekt. Ik dacht: nee, niet nu! Maar toen hij me de foto’s stuurde, was ik op slag verliefd. Alleen het beeld al van de gevel met het tuinpad ervoor … Ik hoefde het huis niet eens te zien, zei meteen tegen Rob: koop maar. Alsof het over niks ging.’ Ze lacht, nog steeds verwonderd over de zekerheid van het moment. ‘Ik wist: dit gaan wij doen.’

Na drie maanden spanning, vele slapeloze nachten en urenlang fantaseren en vooruitkijken met Robert (Alexander, 53 , red.) was het huis eindelijk van hen. Een nieuwe uitdaging in een leven dat al boordevol uitdagingen zat. Karin is niet alleen hoofdredacteur van de Nederlandse Vogue , maar ook moeder van drie kinderen: Sam (23 ), Joris (19 ) en Perre (3 ). ‘Ik had altijd het idee dat er nog een derde kindje in de lucht hing voor me. Het speelde al jaren ergens in mijn achterhoofd.’ Op haar 46 ste ontdekte ze dat ze opnieuw zwanger was. ‘Toen het nieuws van Perre kwam, was ik compleet overrompeld, maar tegelijkertijd dacht ik: ja, daar is-ie dan.’

Vogue living
Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder

Met haar jongste op de arm loopt ze naar binnen in een witte jeans en marineblauwe trui met opdruk Université de Paris . Door een hal vol jassen en regenlaarzen lopen we naar de behaaglijke woonkamer. Op de muur prijkt sierlijk blauw behang met daarop foto’s van de vele shoots waar Karin aan heeft gewerkt. De sfeer is een warme smeltkroes van oud en nieuw, van klassiek en cutting edge . Zoon Joris komt binnen en zodra hij een voet over de drempel heeft gezet, holt zijn broertje hem bijna omver. Perre hoort vanaf dat moment zijn ouders niet meer. Hij heeft alleen nog oog voor zijn 16 jaar oudere broer. Ze stoeien, ravotten en voetballen – zo’n oersterke broederband, waar niets of niemand tussen komt.

Vogue Living

We zitten aan een lange houten tafel, drinken thee en bewonderen het uitzicht door de openslaande deuren naar de tuin. Het najaarslicht schijnt door de bladeren, het gras is bezaaid met kastanjes. ‘Voor mij heeft deze plek het allemaal. Dat romantische, Franse gevoel op twee minuten van de duinen en veertig minuten van Amsterdam. Ik had nooit gedacht dat we zoiets in Nederland zouden vinden.

Een glazen schuifdeur scheidt de knusse salon van de eetkamer. Bij de bank liggen stapels koffietafelboeken van fotografen, stijliconen en kunstenaars, van Carine Roitfeld tot Peter Lindbergh en Ed van der Elsken. Boven de schouw hangt een hertenkop met machtig gewei. Overal in huis staan opgezette dieren, het gevolg van Roberts verzamelwoede. Op elke vensterbank, elk kastje en elke plank is wel een markant object te vinden: palingvangers op de boekenkast, vlinders aan de muur, twee opgezette eenden in een vitrine met pal daarop Perres oranje speelgoeddino. De exotische details vormen samen met het traditionele karakter van het huis een eclectisch geheel dat niet is bedacht, maar organisch is ontstaan. Karin: ‘Ik heb er jarenlang naar uitgekeken om Robs spullen en mijn spullen in één huis te zien. Het rijmt perfect, met elkaar én met het huis. Toen we gingen inrichten, leek het alsof alles in dit huis meteen een plek vond. We hebben nauwelijks wat gekocht. Zodra onze meubels erin stonden, dacht ik:eigenlijk is het al klaar.’

Advertentie - Lees hieronder verder
Vogue Living
Vogue living

Het sierlijke behang, de seventies-tegels in de keuken, de kobaltblauwe servieskast: bijna alles is behouden in oorspronkelijke staat. ‘Een paar weekenden hebben we hier met familie en vrienden geklust; dat was hard werken en gezellig. Mensen sliepen in de tuin, we ontbeten aan lange tafels. Toen dacht ik al: ja, zo samen moet je dit huis beleven. Mijn dochter Sam gaf onlangs een feest in de tuin dat uitmondde in een soort mini-Lowlands. De morning after doken er overal van die leuke, grappige twintigers op, na afloop vond ik zelfs afgedankte tenten bij de prullenbak.’ Ze glundert. ‘Vijftig pannenkoeken heb ik staan bakken voor ze, heerlijk!’ Waar geniet ze op zo’n moment van? ‘Het comfortabel maken voor anderen, dat iedereen zich welkom voelt. Dat vind ik belangrijk. Dit is geen plek om voor jezelf te houden, dit huis wil je vieren!’

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Living