In gesprek met Vogue's nieuwe columnist Madeleijn van den Nieuwenhuizen

Vogue introduceert drie nieuwe columnisten in het maartnummer, meet Madeleijn van Nieuwenhuizen, a.k.a. @Zeikschrift.

image
Madeleijn van den Nieuwenhuizen door Paul Bellaart, Vogue Nederland, maart 2019.

Vanaf het maart 2019 nummer vind je in Vogue Nederland elk nummer drie nieuwe columns: volg de mini-memoires van Kim van Kooten, Madeleijn van den Nieuwenhuizen en Romy Boomsma.

Of het nou seksisme, racisme of klassisme is, Madeleijn van den Nieuwenhuizen (27) maakt op haar Instagram-account @Zeikschrift korte metten met de onzin die in de Nederlandse media verkondigd wordt.

Was je altijd al zo ambitieus?
‘Niet per se. Omdat ik aanvankelijk naar de toneelschool wilde heb ik havo gedaan. Daar had ik uiteindelijk de dubieuze eer meer te hebben gespijbeld dan wie ook in de geschiedenis van de school. Ik zat niet echt op mijn plek in Oldenzaal en verlangde gewoon naar avontuur. Eenmaal op de toneelschool miste ik toch de intellectuele uitdaging. Ik stopte, en via een existentiële crisis in Parijs en een propedeuse aan de school voor journalistiek kwam ik uit bij University College in Utrecht. Na die studie heb ik zeven maanden in Wenen stage gelopen bij de VN en daarna begon ik mijn master in New York, waar ik werkte aan Amerikaanse politieke geschiedenis en constitutioneel recht.’


Waarom New York?

‘Ik associeer New York erg met vrijheid. Doordat het zo’n enorm diverse miljoenenstad is, hebben mensen minder de neiging elkaar te beoordelen en te beschamen. En dat werkt dus bevrijdend. Dat is uiteindelijk ook waar Zeikschrift om draait: of het nou gaat om racisme, weight shaming of heteronormativiteit, het zijn allemaal standaarden die gebaseerd zijn op achterhaalde ideeën over hoe het zogenaamd hoort.’

'Eén specifieke column maakte me razend: in een vrouwenblad schreef iemand over haar schoonmaakster, “een semi-bejaard exemplaar uit Bulgarije met kapotte knieën”.'

Waarom besloot je Zeikschrift op te richten?
‘In de zomer voordat ik naar New York verhuisde woonde ik twee maanden bij mijn ouders, waar altijd stapels tijdschriften uit de fysiopraktijk liggen. Ik was geschokt hoeveel onzin er toen, in 2016, nog in stond. Eén specifieke column maakte me razend: in een vrouwenblad schreef iemand over haar schoonmaakster, “een semi-bejaard exemplaar uit Bulgarije met kapotte knieën”, die ze ontsloeg omdat ze de vloer niet boende zoals zij dat wilde. Het elitair neerbuigende droop er vanaf. Ik begon te googelen, maar niemand had er kritiek op geuit. Er was geen toegankelijk platform waar dit soort dingen aan de kaak gesteld kon worden. Diezelfde dag begon ik Zeikschrift.’

Vind je het niet eng om kritiek te geven op grote instituten?
‘Toen een paar maanden geleden mijn brief in NRC verscheen waarin ik Youp van ’t Hek aanviel op een denigrerende column die hij schreef over seksuele aanranding, twijfelde ik even. Ik groeide op met Van ’t Hek, hij is een cultureel fenomeen. Mag ik daar dan wel tegenin gaan? Ja dat mag ik, besefte ik toen. Hij verkondigde iets wat ik echt niet oké vond en mijn mening is legitiem. Dat is iets wat ik probeer aan te moedigen met Zeikschrift. Ik wil volgers niet alleen aanzetten tot nadenken, maar ook het zelfvertrouwen geven dat hun mening ertoe doet.’


Je hebt een innige band met je volgers.

‘Ik krijg veel leuke DM’s. In Nederland word ik sinds kort regelmatig herkend, dankzij m’n Insta-stories. Zo was ik laatst in een kledingwinkel in Enschede een broek aan het passen toen het meisje dat daar werkte opeens zei: “Hé, jij bent Madeleijn!” Ze was Vietnamees-Nederlands en het was een paar dagen nadat ik kritiek had geuit op een artikel waarin Aziaten kwalijk werden gestereotypeerd. Ze vertelde dat ze zich erg gesterkt had gevoeld door mijn post. Dat is waar ik het voor doe.’

Wat zijn je toekomstdromen?
‘Oeh, lastig. Misschien dat ik ooit lesgeef aan een universiteit. Daarnaast zal ik altijd blijven schrijven en wie weet ga ik ooit de politiek in. Zolang ik me maar kan mengen in het publieke debat.’

Madeleijn van den Nieuwenhuizen woont in New York, waar ze tot voor kort een master American Studies volgde. Momenteel schrijft ze opinie- stukken voor onder meer Het Parool en NRC.


Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Magazine