In gesprek met Milou van Poortvliet over stijl, wabi-sabi en The Aesthetic Other, haar nieuwe en razend inspirerende design- en interieurwebshop

‘We kunnen er onze esthetiek en liefde voor ambacht in kwijt', aldus oprichter Milou van Poortvliet.

image
Anh Kiet Duong, voor Vogue Nederland mei 2019

Milou van Poortvliet (31) is marketingmanager bij Montblanc. In de avonduren runt zij met haar partner Davide Gioacchini The Aesthetic Other. Een inspiratieplatform en designwebshop.‘We kunnen er onze esthetiek en liefde voor ambacht in kwijt.’ Dit nummer verscheen in Vogue Nederland, mei 2019.

Mijn moeder is getrouwd in een zwart Yves Saint Laurent-pak met een witte pussy bow-blouse, mijn vader in een pak van Valentino. Dat was onconventioneel in die tijd, zo eind jaren tachtig. De liefde voor mode – of ik moet eigenlijk zeggen, gevoel voor stijl en kwaliteit – is diepgeworteld bij mijn ouders, mijn tante en groot- en overgrootmoeder. Ik was altijd omringd door design. Voor mijn familie draait stijl om instinctieve keuzes. Dat uit zich in mode, maar ook in interieur. Zo liet mijn oma in de jaren zeventig een huis aan de haven prachtig verbouwen. Modern, met een hoog plafond en een trap van Zuid-Afrikaans hout. Ingericht met mid-century design, zoals een De Sede-banken Fritz Hansen-stoeltjes ontworpen door Arne Jacobsen; dezelfde editie heb ik nu in mijn appartement in Amsterdam.’

image
The Aesthetic Other

Keramieken vaas bestaande uit twee delen, via The Aesthetic Other.

Ingetogen luxe

‘Vroeger had ik een fascinatie voor mijn moeders tassen en sieradendoosjes, waar ik als een ekstertje doorheen ging. Haar trouwtas staat in mijn kast. Niet zomaar gekaapt, hoor, we wisselen samen met mijn zusje onderling spullen uit. Zo hebben we alle drie een veel grotere garderobe. Ik val op tijdloze kleding, klassiekers, maar wel uitgevoerd in een bijzondere stof of silhouet.Zoals een asymmetrische blouse van Totême. Vaak kies ik voor volumineuze vormen, die wat aan de verbeelding overlaten.Verder ben ik fan van Céline (de Phoebe era), Jil Sander, Lemaire, Acne Studios, CristaSeya en Loewe. Ik bezit een aantal designer-tassen, maar kies altijd voor de minder bekende modellen. ‘It-bags’ laat ik liever staan. Van mijn familie heb ik ook een duurzame, bewuste instelling meegekregen: investeer in iets wat langer meegaat, in plaats van met alle trends mee te waaien. Dan consumeer je ook minder. Verder speur ik graag naar niche labels, zoals Singaporees sieradenmerk Common Muse. In Zuid-Korea zijn de winkels net galeries, er komen interessante merken vandaan, zoals Low Classic, Lexx Finger Marché of schoenenlabel Reike Nen. Veel van mijn schoenen hebben iets architectonisch.’

image
The Aesthetic Other

Serie van vier keramieken vazen, via The Aesthetic Other.

Gevoelskwestie

‘Een vast budget per maand heb ik niet. Ik moet maar net ergens tegenaanlopen. Zoals een handgemaakte katoenen jurk die ik op vakantie in Mexico kocht – gemaakt door een community van vrouwen in Colombia. Met zo’n aankoop toon je gelijk je support.Het verhaal achter een product maakt het des te boeiender voor mij. Denk aan de Loewe Foundation, die met Craft Prizes onderbelichte makers een kans bieden. Hun repertoire neigt vaak meer naar kunst. Als ik na aandachtig wikken en wegen besluit bijvoorbeeld een Céline-tas te kopen, dan wil ik ook de hele beleving. Naar een speciale boetiek, waar ze je vertellen hoe iets tot stand is gekomen. Vervolgens moet het juiste moment zich aandienen voor ik een stuk voor het eerst draag. Ik ben zuinig op mijn spullen. En iedere keer als we uit eten gaan regent het.’

The Aesthetic Other

‘Twee jaar geleden zijn mijn vriend Davide en ik aan de keukentafel begonnen met The Aesthetic Other. We verzamelen objecten, meubels en kunst van over de hele wereld met een ‘ziel’ en een geschiedenis. Zoals een houten bord uit Japan of aardewerk uit Mexico, van een kunstcollectief dat lokale technieken in stand houdt. Hun designs zou ik liever kunst noemen, geïnspireerd op Mexicaanse keukenattributen. We namen een vaas mee in de vorm van een maiszeef. Ze maken er maar een paar van en wij verkopen er maar één. Het is niet de bedoeling dat we ooit grote partijen laten overschepen. We willen het kleinschalig houden, met enkele unieke stukken, incidenteel uitgebracht. Het is de kunst, en een liefhebberij, om tussen de meuk op rommelmarktjes of veilingsites iets mooiste vinden. Ik heb Davide ook weleens meegesleept naar Friesland, om daar een vintage designmeubel op te halen. We huurden een auto die bijna uit elkaar viel van ellende. Het is één groot speelveld voor ons.’

image
The Aesthetic Other

Druppelvormige vaas, via The Aesthetic Other.

Labour of love

‘Davide en ik hebben een andere achtergrond, maar toch voelen we elkaar feilloos aan. Hij groeide op in Noord-Italië en is autodidact in grafisch design en fotografie. Ik heb een universitaire studie gedaan, daarna ben ik via Parsons School of Design in New York de mode ingerold. We kijken vanuit andere disciplines naar esthetiek – ik vanuit mode, hij met oog voor vorm, typografie en kleurgebruik. We vinden hetzelfde mooi, maar halen er net iets anders uit. Dat is verfrissend. We sturen van alles naar elkaar ter inspiratie, zoals het werk van architect Arno Brandlhuber, kunstenaar Donald Judd of designkoppel Leila en Massimo Vignelli. Inspiratie halen we ook uit magazines: van Apartamento tot The Plant en Double Magazine. In onze vrije tijd gaan we naar keramiek-les en doen we aan schilderen. Amateurwerk op gevoel – die doeken hangen hier in huis. The Aesthetic Other is bovendien net gelanceerd. Heel spannend, onze ziel en zaligheid zit erin.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Magazine