Ze zijn beiden succesvolle acteurs van dezelfde leeftijd, die vaak strijden om dezelfde rollen. Tegelijkertijd zijn Martijn Lakemeier (24) en Jonas Smulders (24) ook beste vrienden met een gedeelde drive. Vogue Man spreekt de lotgenoten.

Nice shoot op die zeilboot. Jullie zien er heel professioneel uit.

Advertentie - Lees hieronder verder

Martijn: ‘Nou, volgens mij was ik de enige die ooit had gezeild, haha. Vroeger ging ik op zeilkamp, ik heb ook nog wat diploma’s. Nadat we voor deze shoot waren gevraagd, hebben we gewoon wat vrienden opgebeld, met de vraag of ze een dagje op een vette zeilboot in designerkleding wilden zitten voor Vogue Man. Daar zeiden ze uiteraard geen nee tegen.’

Jonas: ‘Soms moeten we ook wel lachen om de uiteenlopende dingen die we tegenwoordig doen, van zo’n modeshoot tot de voorstellingen die we deze zomer op De Parade hebben gespeeld met Toneelgroep Oostpool. Het voelt vaak niet als werk.’

Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk ontmoet?

Martijn: ‘Vijf jaar geleden bij de afstudeerfilm van regisseur Mees Peijnenburg (Cowboys janken ook, red.), waar Ko Zandvliet en Jonas de hoofdrol in speelden. Daarna zijn we met zijn drieën naar Lowlands gegaan en sindsdien zijn we onafscheidelijk. Zij waren de eerste jongens van mijn leeftijd die helemaal begrepen waar ik mee bezig was en visa versa. Nu steken we elkaar de hele tijd aan met onze ideeën; we hebben ook een driemansformatie genaamd De Zemmeks. Die naam slaat verder nergens op, het is een soort verbasterde straattaal. Elke week komen we samen om een shitload aan ideeën te delen, voor sketches à la de oude VPRO-programma’s als Jiskefet. Ooit gaan we ze hopelijk ook maken, maar nu zijn we nog te druk met andere projecten.’

Advertentie - Lees hieronder verder

Zoals wat?

Jonas: ‘We zijn beiden met speelfilms bezig. In oktober komt Niemand in de stad uit van Michiel van Erp, de openingsfilm van het Nederlands Film Festival, waar ik een van de hoofdrollen in speel. Het is een coming-of-agefilm over twee gasten die in het Amsterdamse corporale studentenleven terechtkomen. Tof om te spelen, maar als kind uit een links gezin heb ik zelf daar helemaal niks mee. Verder hebben we beiden een agent in de VS, die stuurt ons scripts waar we dan een auditietape voor kunnen insturen. Ik ben ook van plan om een tijdje naar New York te gaan, gewoon om te kijken of ik me aan die gekke jungle daar kan meten. Ik voel gewoon dat ik me daar thuis ga voelen; niet alleen vanwege het acteren, maar ook vanwege de energie en spanning van de stad.’

Advertentie - Lees hieronder verder

'Er is zeker competitie, maar 's avonds drinken we gewoon een biertje'

Dus Nederland is nu al te klein?

Martijn: ‘Het kiezen voor een leven als acteur in Nederland is een onzeker bestaan, slechts een paar procent kan ervan leven. Er worden hier zoveel prachtige kwaliteitsfilms gemaakt, maar in de grote bioscopen belanden toch vaak de makkelijke wegkijkfilms. Dat is weleens frustrerend. Voor mijn gevoel is vandaag de dag de manier waarop je jezelf profileert op social media bijna net zo belangrijk als je talent. Jonas weigert daar aan mee te werken, ik post af en toch nog wel iets omdat ik weet dat het handig kan zijn. Het is een spel waar je toch aan mee moet doen. Maar ik verdiep me liever in een rol dan dat ik een post op Instagram zet.’

Jonas: ‘Ik zet me daar niet helemaal tegen af, maar ik ben er wel minder mee bezig. Uiteindelijk zie ik mezelf eerder als een maker dan als een acteur, want daar kan ik meer van mezelf in kwijt. Je moet eerlijk naar jezelf zijn en kan je eigen issues erin verwerken. Dingen die je pijn doen, waar je bang voor bent. Het is mooi als je dat een andere vorm kunt geven.’

Wie bewonderen jullie zelf als acteur?

Martijn: ‘Jake Gyllenhaal vind ik fantastisch. Hij maakt alleen maar vette, heel uiteenlopende films. Als je me vraagt waar ik jaloers op ben, dan is het wel zijn vrijheid om precies de films te maken die hij wil. Jaloers is misschien niet het goede woord, maar ik kijk daar wel tegen op.’

Jonas: ‘Als je het over Amerikaanse acteurs hebt, vind ik Ryan Gosling vet, omdat hij in de goede hoek zit en ook die cross-overs maakt tussen commerciële en arthousefilms. Hem vind ik persoonlijk veel spannender, rauwer dan Gyllenhaal. Net als Joaquin Phoenix en de helaas te vroeg overleden Philip Seymour Hoffman. Man, die gast was echt fantastisch, helemaal in het theater. Die ‘gooide’ zijn teksten het publiek in, ik kan het niet anders uitleggen. En hij haalde het beste in zijn medespelers naar boven.’

Advertentie - Lees hieronder verder

Staan jullie zelf ook graag in het theater?

Jonas: ‘Toneel heeft mijn ogen zeker geopend. Ik ga zelf veel naar het theater en ik vind het superinteressant om te zien dat er een soort stilzwijgende overeenkomst tussen de makers en het publiek is. In principe mag je op het toneel alles doen wat je wil, dat is heel bevrijdend.’

Martijn: ‘Film ziet er op het grote scherm altijd heel spannend uit, maar in de praktijk is het vooral veel wachten en korte actiemomenten. Toneel is interactief en direct, je hebt gelijk de ontlading. Het lijkt me een luxe om een halfjaar in een mooi stuk te spelen, zowel qua ervaring als vaste inkomsten. Maar een rol in een internationale serie zou natuurlijk ook niet verkeerd zijn.’

Jullie strijden in Nederland vaak om dezelfde – schaarse – hoofdrollen. Hoe is dat?

Jonas: ‘Er is zeker een gezonde competitie, maar na een auditie drinken we ’s avonds wel gewoon een biertje samen. Martijn is misschien iets meer fluïde dan ik, over het algemeen word ik meer de gevaarlijke kant ingeduwd. Ik heb nooit de rol van ‘lieve jongen’, Martijn doet het allebei.’

Martijn: ‘Er is wel rivaliteit, maar de vriendschap overheerst.’

Jonas: ‘Over concurrentie gesproken: Joes Brauers moet je in de gaten houden. Die gast is pas negentien, maar al zo ontzettend goed. Hij heeft de looks, een goede stem en een mooie houding. Martijn en ik maken de hele tijd grappen, zo van: over een paar jaar kunnen wij wel opdoeken, want dan pakt Joes alle rollen.’

’Voor deze shoot hebben we onze vrienden opgetrommeld.’
Daniël Bouquet
Advertentie - Lees hieronder verder

RECHTS - Martijn Lakemeier (1993, Zwijndrecht)
Op vijftienjarige leeftijd maakte Martijn Lakemeier zijn filmdebuut in de speelfilm Oorlogswinter (2008), naar het gelijknamige boek van Jan Terlouw. In die film speelde hij de hoofdrol van Michiel van Beusekom. De film van Martin Koolhoven werd met bijna een miljoen bezoekers een van de succesvolste Nederlandse films ooit. Voor de rol van Michiel ontving Lakemeier als jongste acteur ooit de Gouden Kalf voor beste acteur op het Nederlands Film Festival en de Rembrandt Award voor beste Nederlandse acteur. Sindsdien speelde hij in diverse Nederlandse series en films, waaronder Boven is het stil en Hollands Hoop.

LINKS - Jonas Smulders (1994, Amsterdam)
Op zijn zestiende maakte Jonas Smulders zijn acteerdebuut, vijf jaar later ontving hij een Gouden Kalf voor zijn rol in de korte film Geen koningen in ons bloed. Tijdens het filmfestival van Berlijn was hij afgelopen jaar een van de tien meest veelbelovende Europese acteertalenten, door een internationale jury geselecteerd voor de EFP (European Film Promotion). Dit najaar is Smulders te zien in het speelfilmdebuut van documentairemaker Michiel van Erp, Niemand in de stad.

De nieuwe Vogue Man ligt vanaf donderdag 13 september in de winkel, en is daarnaast ook online te bestellen.