alessandro-michele-brengt-bij-valentino-een-ode-aan-haute-couture-382267

Grote modehuizen weten als geen ander hun gasten tijdens een modeshow volledig onder te dompelen in de creatieve wereld van de ontwerper. Een meester in dit vak was Karl Lagerfeld, en ook zijn recente opvolger Matthieu Blazy met een fantasierijk Chanel-bos vol levensgrote paddenstoelen. Maar wie deze coutureweek werkelijk alle conventies loslaat, is Alessandro Michele. Voor Valentino Haute Couture lente/zomer 2026 laat hij het klassieke runway-concept volledig varen en presenteert hij een zintuiglijke ervaring waarin verleden en heden op theatrale wijze samensmelten.

Alessandro Michele’s Valentino Haute Couture lente/zomer 2026

Zelfs de traditionele front row, die werd bevolkt door beroemdheden als Tyla, Dakota Johnson en Elton John, ontbrak bij de Spectula Mundi-show. In plaats daarvan betraden de gasten een ruimte gevuld met een twintigtal ronde, steriel witte capsules. Elk voorzien van kleine kijkgaten met zorgvuldig geplaatste stoelen ervoor. Dit was geen doorsnee modeshow, maar een intieme en meeslepende ervaring waarin iedere look de ruimte kreeg om afzonderlijk te worden aanschouwd. Modellen verschenen één voor één in de cirkels, om vervolgens langzaam door te schuiven naar de volgende ruimte. En dat alles onder begeleiding van muziek die moeiteloos bewoog tussen Vivaldi en Berghain – een muzikale metafoor voor de omvangrijke collectie die zich later zou ontvouwen.

Het kaiserpanorama

De inspiratie voor dit radicale decor vond Michele in het kaiserpanorama. Een negentiende-eeuws optisch apparaat dat toeschouwers individueel laat kijken naar kunst of afbeeldingen, maar tegelijkertijd een collectieve ervaring creëerde. Een complete wereld wordt gevangen in een kleine box. Door dit historische medium opnieuw te interpreteren voor zijn couturecollectie, zet Michele een krachtig tegengeluid neer in een tijdperk van overmatige mediablootstelling en vluchtige consumptie. De show dwong namelijk tot vertraging. Wie plaatsnam, werd losgekoppeld van de hedendaagse tijdsbeleving en gekatapulteerd naar een moment waarin kijken juist een bewuste handeling was.

De tekst gaat verder onder de video.

‘Larger than life’ mode

Die bedachtzame, steriele setting vormde een scherp contrast met de extravagante couture die zich binnen de cirkels ontvouwde. De zestig looks tellende collectie laat zich nauwelijks vangen in één enkele omschrijving (geloof me, ik heb het geprobeerd). Natuurlijk zijn de herkenbare Valentino-codes aanwezig: maximalisme, romantiek, felle kleuren en rijkelijk borduurwerk. Maar Michele lijkt dit seizoen meer dan ooit te spelen met historische archetypen en culturele fantasieën.

Een glamoureuze Las Vegas-showgirl met imposant verenhoofddeksel paradeert naast jurken die doen denken aan de vloeiende gewaden van Griekse godinnen. Volumineuze avondjurken met uitbundige Elizabethaanse kragen op couture-niveau ontmoeten Flapper Girls uit de jaren twintig en Hollywood-glamour uit de jaren dertig en vijftig, compleet met elegante stola’s en dramatische silhouetten. Het resultaat is een overdadig modefeest waarin referenties vrij door de tijd reizen en elke look in de cirkelvormige ruimtes een eigen verhaal vertelt.

De tekst gaat verder onder de afbeeldingen.

Valentino haute couture lente/zomer 2026
©Launchmetrics/Spotlight
1/3
Native Share
Valentino lente/zomer 2026 haute couture
©Launchmetrics/Spotlight
2/3
Native Share

Valentino Garavani

Deze ‘out of this world’ collectie voelt als een ode. Niet alleen aan de ambacht van couture, fantasierijke mode en verbeeldingskracht, maar ook aan het kijken zelf. Door het bijzondere decor dwong Michele zijn publiek tot vertraging het opnieuw leren observeren van mode. In een tijd waarin beelden eindeloos voorbijflitsen is dit een zeldzame ervaring.

Het is dan ook moeilijk voor te stellen dat Valentino Garavani, die eerder deze maand overleed, hier niet breedlachs vanuit de hemel op heeft neergekeken. Op een collectie die zo groots, artistiek en verhalend is, en die zijn nalatenschap eert door couture te benaderen als iets dat de onverdeelde aandacht verdient. Een diepe buiging van Alessandro Michele.