Toen Rianna 26 was, woonde ze samen met haar toenmalige vriend, met wie ze al twee jaar een relatie had, in Esher, een voorstad van Londen. Zijn moeder klaagde vaak dat ze samen een huis zouden moeten kopen in plaats van geld te verspillen aan huur, maar ze was er nog niet helemaal klaar voor. Haar terughoudendheid bleek achteraf verstandig te zijn. In december 2021 vertelde haar vriend haar dat hij eropuit ging om kerstcadeaus te kopen en de volgende dag terug zou zijn. Maar hij kwam niet terug – die volgende dag niet, en nooit meer. Hij liet haar achter met de hond waarmee hij haar onlangs had verrast. Blijkbaar is niemand veilig voor ghosting, zelfs niet in een relatie.
“In eerste instantie dacht ik echt dat er iets vreselijks was gebeurd”, zegt Rianna. Het is een conclusie die de meeste mensen in zo’n scenario zouden trekken. Maar toen ze na geen gehoor via social media contact met hem zocht, bleek ze geblokkeerd te zijn. Hij was springlevend, maar ontweek haar gewoon. “Niemand verwacht dat iemand met wie je samenwoont je zomaar in de steek laat, zeker niet als al zijn kleren, persoonlijke spullen, familiefoto’s, paspoort en diploma’s nog in huis liggen”, zegt ze, nog steeds vol ongeloof.
Ghosting in relaties
Rianna is lang niet de enige vrouw die ghosting in een relatie heeft meegemaakt. Ghosting is een term die we meestal associëren met een vluchtige affaire, een date of een situationship die zomaar van de aardbodem verdwijnt. Voor dit artikel sprak ik met nog een vrouw, Tafori (42). Haar vriend, met wie ze twee jaar samen was, belde haar ineens niet meer terug. Hij had nog steeds veel van haar spullen in zijn bezit. Zelfs nu heeft ze nog steeds geen duidelijke verklaring voor de ghosting. “Hij keek vanuit het raam uit op de binnenplaats, waar ik stond. Hij liet me niet binnen. Het regende en ik stond vijf minuten lang voor de deur. Ik werd kletsnat en reed uiteindelijk maar naar huis.”
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Eva, 33, werd ook na een jaar door haar vriend geghost. Toen ze elkaar ontmoetten, sprong de vonk meteen over, zegt ze. “Het voelde alsof we elkaar al jaren kenden.” In het begin, zo vertelde ze, maakten hun gemeenschappelijke vrienden een big deal van hun relatie, vanwege zijn “onvermogen om zich te binden”. Na een tijdje merkte ze zelf ook dat ze steeds minder met elkaar communiceerden. Ze had het gevoel dat hij haar langzaam aan het “uitfaseren” was, zich steeds verder terugtrok, totdat het contact volledig was verbroken.
Waarom, in godsnaam?
Ze kreeg geen uitleg voor het ghosten – een situatie die haar begrijpelijkerwijs met vertrouwensproblemen heeft opgezadeld. Sindsdien worstelt Eva met de vraag hoe ze zich in andere relaties moet gedragen, uit angst dat ze weer in dezelfde situatie terechtkomt. “Ik werd bang om überhaupt iets te communiceren [met toekomstige potentiële partners]”, zegt ze. “Alles wat ik deed of zei, voelde alsof ik te ver ging. Ik zat daarna lange tijd in een soort limbo van ‘niet genoeg en te veel’.”