Terwijl het Vogue-team op het allerkleinste strandje van Ngor Island staat te kijken naar de zee, verschijnt in de verte een boot. De pirogue, een traditionele, felgekleurde boot, valt direct op. Links en rechts steken er surfboards uit. Eenmaal aangekomen op het strand springen er drie jonge meiden van Black Girls Surf uit de boot. Ze dragen T-shirts en shorts. Een moederfiguur in een hoodie volgt. De begroeting is warm, met een brede glimlach en een stevige omhelzing. “Welcome to Senegal!”
Black Girls Surf
Dat moederfiguur is dr. Rhonda Harper: activist, militair veteraan, surfer en oprichter van de non-profitorganisatie Black Girls Surf. Ze richtte de organisatie in 2014 op om de surfsport meer onder de aandacht te brengen bij zwarte meisjes. Amerika kent een aantal stranden die van origine black beaches zijn, stranden die tijdens het Jim Crow-tijdperk ontstonden als veilige strandplekken voor Afro-Amerikaanse gemeenschappen. Hier werd ook gesurfd, maar dat is inmiddels verleden tijd. Daardoor leeft de sport minder onder de zwarte bevolking. Harper wil daar verandering in brengen. “Representatie is van belang; het zien van zwarte, vrouwelijke surfers spoort anderen aan om het ook te proberen. En dus vechten we daarvoor.”
Harpers thuisbasis ligt in Californië. Ze woonde eerder aan de North Shore van Hawaï, maar inmiddels is ze zes maanden per jaar te vinden in Dakar, om zich volledig in te zetten voor de meisjes van Black Girls Surf. Een eerdere reis naar Senegal was het startpunt om ook daar een afdeling op te zetten.
Rhonda Harpers missie
De surfscene in Senegal is de afgelopen tien jaar veranderd van lokale vrijetijdsbesteding in een internationaal bekende en geliefde competitie. Naast het toenemende aantal Senegalezen dat de golven trotseert, reizen ook steeds meer internationale surfers af naar stranden als Yoff en Ngor. Zuid-Afrika, Marokko en Senegal organiseren inmiddels officiële wedstrijden, waarmee de Afrikaanse professionele community steeds zichtbaarder wordt.
Maar surfen is niet de enige drijfveer voor Harper om Black Girls Surf uit te bouwen. “Het allerbelangrijkste vind ik dat deze meisjes naar school gaan. Ik wil niet horen dat ze wegblijven omdat hun ouders het lesgeld niet kunnen betalen. Dan betaalt Black Girls Surf het schoolgeld.” Door sociaal-economische ongelijkheid blijven meisjes immers nog te vaak thuis. Dankzij donateurs regelt de organisatie ook het vervoer en ondersteunt ze de leerlingen met sportmateriaal. “Mijn regel is simpel: geen school, geen surfen. Onderwijs is het belangrijkste wat we ze kunnen meegeven. We hebben nu al een meisje, Symphony, dat psychologie studeert in Los Angeles. Haar eindexamencadeau toen ze de middelbare school afrondde was een nieuw surfboard met vinnen, zodat ze in het weekend kon blijven surfen. Maar een diploma blijft de sleutel naar een sterke toekomst.”
Senegals eerste vrouwelijke pro-surfer
Het harde werk werpt z’n vruchten af. Door de jaren heen is onder anderen Khadjou Sambe groot geworden: Senegals eerste vrouwelijke pro-surfer. Sinds 2016 traint Harper Khadidja Sambe, die door de community liefkozend Khadjou wordt genoemd. Als jong meisje kreeg Khadjou regelmatig te maken met kritiek van mannelijke omstanders op het strand. De zee was volgens hen geen plek voor een meisje; een man zoeken en trouwen moest haar doel zijn. Onder leiding van Harper bleef ze echter terugkeren naar het water en werd ze met de dag beter. Harper nam haar onder meer mee naar Californië om te trainen. Daar ging de knop definitief om en besloot ze zich te wagen aan officiële wedstrijden. Daarmee baande ze de weg voor anderen, en ook de lokale gemeenschap ging langzaam overstag.
