Laat het maar aan Iris van Herpen over om ons volledig omver te blazen. Tijdens de coutureweek in Parijs showde de Nederlandse designer haar nieuwste collectie ‘Sonic Starquakes’, waarmee Van Herpen en haar team wederom de grenzen van couture verlegden. En die grenzen gingen verder dan onze planeet: de ontwerper haalde haar inspiratie uit de sterren en elektrische velden van de kosmos. En dat was shocking, to say the least.
Iris van Herpen onthult Sonic Starquakes
Voor haar nieuwe collectie onderzocht Van Herpen de relatie tussen het menselijk lichaam en de kosmos. Zo vertaalde ze natuurkundige fenomenen naar couture, zoals plasma (de vierde toestand van materie naast vast, vloeibaar en gas: een heet, elektrisch geladen mengsel van vrije elektronen en positieve ionen, waar sterren uit bestaan) en elektrische velden. De inspiratie? De trillingen van sterren, de vertakkingen van exploderende supernova’s, de spiraalvormen van sterrenstelsels en de turbulentie van plasma.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Hoe dat eruitzag? Denk aan een jurk die voorafgaand aan de show werd ‘opgeladen’ in een deeltjesversneller en vervolgens cryogeen (extreem koud) werd bewaard, waardoor miljarden elektronen een krachtig elektrisch veld vormden. In de dagen voor de show ontstonden spontaan vertakkingen van licht in het materiaal, waarmee het ontwerp zich deels buiten menselijke controle ontwikkelde. Like lightning in a bottle.
Plasma-couture
En alsof dat niet genoeg was, zorgde Iris van Herpen voor nóg een cutting-edge moment op de catwalk. Zo verwerkte ze als eerste designer ooit plasma in een jurk. Het ontwerp, waarmee Van Herpen haar show met een big bang afsloot, bestond uit 10.000 handgeblazen glazen bollen, met daarop twee met plasma gevulde glazen vormen die reageren op menselijke aanraking. De rode elektrische fonken die ontstonden, liet de aanwezige fashion crowd met open mond achter.
Daarnaast verwees Van Herpen ook naar experimenten van de Victoriaanse kunstenaar en uitvinder Margaret Watts Hughes, die met haar Eidophone de geometrische patronen van geluid zichtbaar maakte. Naast de plasma, de elektrische velden en de met de hand geblazen glazen bollen, zagen we laser-cut fluweel, geplooide chiffon en organza, koolstofvezelconstructies en fijne borduursels die elektromagnetische patronen verbeelden. Het kleurenpalet was even kosmisch: midnight blue, saffier, zilver en galaxy red.
Een collectie die we maar op één manier kunnen omschrijven: out of this world.
View this post on Instagram
