zo-inspireert-de-nieuwe-tory-burch-collectie-me-om-meer-te-experimenteren-met-kleur-383876
©Launchmetrics/Spotlight

Elk jaar neem ik het me weer voor: ik wil meer kleur dragen. Minder zwart, minder grijs, minder veilige combinaties. En toch grijp ik op koude ochtenden weer naar dezelfde donkere trui en dezelfde zwarte jas. Gewoon omdat het makkelijk is. Maar na het zien van de nieuwe herfst/winter 2026-collectie van Tory Burch, die woensdag werd getoond tijdens New York Fashion Week, weet ik: het is echt tijd om het te doen. Want wat blijkt? Kleur dragen is helemaal niet zo ingewikkeld als ik mezelf altijd voorhoud.

Tory Burch herfst/winter 2026-collectie speelt met kleur

De show bestond niet uit hysterische regenbooglooks, maar uit slimme kleurmomenten die laten zien dat experimenteren niet betekent dat je meteen volledig uit je comfortzone moet stappen. Denk aan een kleine pop of red onder een trenchcoat. Of mini color blocking met twee tinten die subtiel tegen elkaar aan schuren onder een verder donkere look.

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

Door te spelen met ondertonen, herhaling en gelaagdheid laat de collectie zien hoe je meer diepte in je outfits kunt brengen zonder dat het te veel wordt. Ben je, net als ik, toe aan een paar slimme kleurcombinaties die je wintergarderobe minder voorspelbaar maken? Dit zijn de lessen die ik meeneem.

Kleur hoeft niet fel te zijn 

Op het eerste gezicht voelt deze look bijna volledig neutraal: beige ribfluwelen broek, taupekleurige knit, gevlochten riem in aardetinten. Alles zit in hetzelfde warme spectrum. Maar dan piept een gedempte, bijna stoffige turquoise kraag onder de look vandaan. Geen knalblauw, maar een kleur die net buiten het neutrale palet valt. Juist doordat hij zo muted is, voelt het niet als een statement, maar als een subtiele verstoring van het veilige beige geheel.

Dit laat zien dat kleur niet altijd hard binnen hoeft te komen. Je kunt ook spelen met tinten die tegen neutraal aan schuren. Denk aan saliegroen onder camel, een vergrijsde lila onder bruin of een koele blauwtoon bij warme aardetinten. Het verschil is klein, maar precies groot genoeg om je outfit meer diepte te geven. En een bonuslesje: door verschillende beige- en bruintinten met elkaar te combineren, voelt het geheel rijker. Kleur zit hier niet alleen in die kraag, maar ook in de nuances.

Een look van Tory Burch herfst/winter 2026
©Launchmetrics/Spotlight

Mini color blocking in een verder donkere look

Deze look bewijst dat color blocking niet per se betekent dat je eruit moet zien als een wandelend kunstproject. De basis is hier donker en klassiek: een diepe navy jas, zwarte broek, zwarte loafers. Maar daaronder gebeurt iets interessants. De combinatie van mosterdgeel met een koele groenblauwe kraag zorgt voor een subtiele vorm van color blocking. Twee duidelijke kleuren, strak boven elkaar geplaatst, maar ingekaderd door een verder rustige outfit. Hetzelfde principe keert ook terug onder een glanzende zwarte lakjas die de look domineert. Ook daar zit het kleurmoment verstopt tussen de lagen: een frisse kraag boven een warme tint.

Color blocking kun je dus ook in het klein doen. Begin met twee kleuren die elkaar versterken en draag ze onder een donkere jas. Denk aan kobaltblauw met bordeaux onder zwart, of limoengroen met grijs onder navy. Door de rest van je look rustig te houden, krijgen die twee kleuren de ruimte zonder dat het schreeuwerig wordt.

Twee looks van de Tory Burch-show tijdens NYFW
©Launchmetrics/Spotlight

Pop of red theory

Deze look voelt als een live demonstratie van de inmiddels viral pop of red theory: voeg één rood element toe aan een verder neutrale outfit en het geheel oogt direct spannender. Het rood werkt hier als een highlighter. Het haalt de beige tint van de trenchcoat omhoog, geeft contrast en zorgt ervoor dat de jas minder klassiek en meer bewust gestyled aanvoelt.

Wat ik hier vooral van leer: je hoeft je wintergarderobe niet in één keer om te gooien om meer kleur te dragen. Begin klein: een rode coltrui onder je camel jas, een rood T-shirt onder een grijze blazer of zelfs alleen een rode sjaal. Dat mini beetje rood is al genoeg om je outfit uit het veilige spectrum te trekken, zonder dat het voelt alsof je ineens een compleet ander persoon bent.

Een look van Tory Burch herfst/winter 2026
©Launchmetrics/Spotlight

Kleur herhalen 

Eerlijk: oranje staat niet bovenaan mijn lijst als kleur voor kleding. Toch laat deze look zien waarom dat misschien onterecht is. De warme, bijna pompoenkleurige top is op zichzelf al aanwezig, maar het is de combinatie met de zonnebril in dezelfde tint die het geheel afmaakt.

Dit laat zien dat een spannende kleur makkelijker draagbaar wordt als je ‘m ergens laat terugkomen. Draag een opvallende top en kies een accessoire in een vergelijkbare tint. Of stem je tas, bril of zelfs je riem af op je knit. Door die herhaling ontstaat rust. En misschien nog belangrijker: sommige kleuren moet je gewoon een kans geven. In combinatie met grijs tweed en donkerbruin leer voelt deze oranje kleur niet hard of schreeuwerig, maar juist warm en chic. Misschien ligt het dus ook niet aan de kleur, maar aan hoe je ‘m combineert.

Twee looks van de Tory Burch-show tijdens NYFW
©Launchmetrics/Spotlight

Meerdere kleuren kunnen wél een rustig geheel maken

Op papier is deze look een vrij druk kleurenpalet. Een felrode knit, een vergrijsde kraag, een donkerglanzende chocoladebruine rok, een geweven riem in cognactinten, een groene tas én olijfgroene pumps. En toch voelt het niet als te veel. Dat komt doordat alle kleuren in hetzelfde warme, aardse spectrum blijven. Het rood is helder, maar de andere kleuren zijn wat rustiger. Het groen is gedempt. Het bruin diep en rijk. In plaats van schreeuwen, práten deze kleuren.

Dit laat zien dat je best meerdere kleuren kunt dragen, zolang ze een ondertoon delen. Denk niet in ‘hoeveel kleuren mag ik combineren?’, maar in ‘spreken deze tinten dezelfde taal?’. Combineer bijvoorbeeld bordeaux met chocoladebruin en olijfgroen, of roest met camel en donkerblauw. Het gaat minder om het aantal kleuren, maar meer om de harmonie ertussen.