Er komt een leeftijd waarop het – gek genoeg – een beetje raar begint te voelen om iemand je ‘vriendje’ te noemen. Mark en ik kregen een relatie toen we begin twintig waren. Pre-datingapps stelde een vriend ons aan elkaar voor in een café. We zijn altijd bij elkaar gebleven – en tóch hebben we het huwelijksbootje laten varen. Maar een paar kinderen en twintig jaar later willen we nu, als veertigers, ineens wel trouwen.
De truc om bij elkaar te blijven
Nadat Mark en ik een relatie kregen, trokken we samen in een heel klein appartement boven een snackbar. Daarna verhuisden we naar een iets groter appartement in dezelfde buurt. Echt gezellig was het er in het begin niet: de muren en de vloer waren zwart geverfd. We kwamen er al snel achter dat de vorige huurder een satanistische sekswerker was geweest (award winning, ook nog eens).
LEES OOK
Dit is Vogue’s Wedding Issue vol inspirerende bruiloften, weddingtrends en heel veel liefde
Vrienden trokken in de aangrenzende flats. Een tijdje voelde het als een soort vrolijke commune. We deden drankjes in de gedeelde tuin en liepen bij elkaar naar binnen om eieren te lenen. Dit was de flat waar we voor het eerst ruziemaakten – en het weer goedmaakten. Waar we de muren schilderden en waar we, zo’n tien jaar later, ons eerste kind kregen. Binnen de muren van dit appartement breidden onze levens zich samen uit.
Vlak voor de lockdown kochten we een huis dichter bij onze families. Net op tijd voor de komst van ons tweede kindje. En toen, op een lentedag, werden we wakker en beseften we dat het onze twintigste anniversary was. De truc om bij elkaar te blijven, zo bleek, was twintig jaar lang elke ochtend stilzwijgend afspreken om niet uit elkaar te gaan.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief.
Het leven na het settelen
Als we de films moeten geloven, gebeurt het ‘echte leven’ voordat je je settelt: alle romantiek, avonturen, groei en mislukkingen. In zo’n periode blijft er weinig ruimte over om je af te vragen wat er daarna gebeurt.
Ik heb ontdekt dat het leven niet ophoudt na het settelen. The truth is: er gebeurt heel veel in een gezinsleven. In plaats van gesprekken bij maanlicht in Parijs, ontdek je na twintig jaar samenzijn nieuwe dingen over elkaar terwijl je in pyjama de vaatwasser inruimt. Er staat nog steeds evenveel op het spel – meer zelfs, als je kinderen hebt – maar het speelveld is zo vlak en klein geworden als je achtertuin.