Als ik een serie of film wil kijken is het eerste wat ik tegenwoordig doe het raadplegen van de Parental Guide op de IMDb-app. Als daar bij de seksscènres ‘severe’ staat, wil ik eigenlijk meteen al afhaken. Bij een geruststellende ‘mild’ of zelfs ‘none’ heb ik groen licht om het programma met een gerust hart te gaan kijken. Alleen ja, voordat je het weet kun je alleen nog maar films van de firma Hallmark kijken die eindigen met hooguit één zedige kus zonder tongen. Ook blinken die meestal niet uit op het gebied van, ja van niks eigenlijk. De hersens willen ook weleens wat, qua scenario en kwaliteit van de acteurs, en daarnaast wil je natuurlijk ook meedoen met de andere grote mensen en meepraten over waar iedereen over praat.
Enough already!
Als ik dus écht leuke en goede series wil zien, dan zal ik me toch ook door alle seksscènes heen moeten slaan waar veel van die series niet zonder schijnen te kunnen. Zo veel seksscènes, vaak zo lang en vooral ook zo saai, want het hele procédé moet kennelijk elke keer weer helemaal opnieuw in beeld gebracht worden. Neem Heated Rivalry, natuurlijk moest ik dat zien – want: de hype – en natuurlijk wist ik wat me te wachten stond.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Maar zou ik de enige zijn die op een gegeven moment The Cottage opwindender vond dan alle seks die Ilya Rozanov en Shane Hollander hadden? Terwijl ik tegelijkertijd zo blij voor ze was dat ze eindelijk echt voor elkaar hadden gekozen. En het verder ook nog eens helemaal geen straf is om naar Connor Storrie en Hudson Williams te kijken. Maar wéér? Weer dat plichtmatig afvinken van het hele standjesmenu: van achteren, van voren, ondersteboven, achterstevoren. Enough already!
Lillende billen
En dan heb ik het nu dus nog over, in veel gevallen tenminste, ‘esthetische’ seks met meestal aantrekkelijke acteurs en actrices in de hoofdrol, vaak ook smaakvol gefilmd en op A-locaties, zoals voornoemde cottage. En noem me oppervlakkig, maar áls ik dan moet kijken naar het seksleven van anderen, dan graag door een flatterende bril. Al is er sinds Girls ook een school die erop staat om de seks juist onesthetisch, of in elk geval ‘realistisch’ in beeld te brengen.
Maar realistische seks? Daar zitten mijn zintuigen al helemaal niet op te wachten (nog steeds elke dag dankbaar dat ‘smellovision’ in elk geval niet bestaat). Lillende billen, kletsend vlees, andere rare geluiden, mensen die tijdens de seks zelf bored lijken. Ik bedoel, als zij zelf al bored zijn, hoe denk je dat ik er dan in sta? Ik hoef in een film ook niet te zien hoe mensen van a tot z een maaltijd koken én opeten, of andere voor hen essentiële, maar voor mij als toeschouwer nauwelijks boeiende activiteiten ondernemen.
