De laatste jaren is er steeds meer representatie van homoseksuele liefde op het grote en kleine scherm, met ook een grotere diversiteit. Denk aan de film Moonlight, over twee zwarte mannen die terugblikken op hun jeugdliefde. Deze film won in 2017 wél de Oscar voor beste film. Er zijn nu ook veel meer tv-series voor jonge gays. En de romcom Red, White & Royal Blue (2023) kun je zien als een voorloper van Heated Rivalry. Daarin heeft de zoon van de eerste vrouwelijke Amerikaanse president een vete met een Britse prins, tot ze gevoelens voor elkaar krijgen.

LEES OOK

‘Heated Rivalry’ komt naar Nederland en dit is waarom iedereen erover praat

Lois Laverne

Toppunt van mainstream acceptatie en succes was de gelauwerde dramafilm All of Us Strangers (2023). Als een mysterieuze buurman aanbelt bij een teruggetrokken schrijver, volgt een ingewikkelde maar ook magische verhouding. Toen ik deze film in een volle bioscoopzaal zag, viel me op hoe gemêleerd het publiek was. Niet alleen gays, maar ook arthouse-minnende heterostellen. Het was een verademing dat niemand raar reageerde op de gepassioneerde seksscènes, zelfs niet toen Paul Mescal na een orgasme de lichaamssappen van Andrew Scotts borst aflikte.

Sindsdien bereiken meer gayfilms een mainstream publiek, denk aan The History of Sound (2025), wederom met Paul Mescal. Zelfs de ‘dom-com’ Pillion (2025), waarin Alexander Skarsgård een gay BDSM-biker speelt, was overal te zien. Knappe, heteroseksuele acteurs zoals Mescal en Skarsgård trekken ook veel publiek. Daar is trouwens wel discussie over, want queer acteertalent komt er zo moeilijker tussen.

Horizon verbreden

Maar terug naar wat we zien op het scherm. Ik focus op homoseksuele passie, omdat dit vaak meer ongemak veroorzaakt bij heteroseksuele mannen dan lesbische liefde. Expliciete seksscènes tussen twee mannen confronteren kijkers namelijk met hun eigen masculiniteit. Een zelfverzekerde heterovent zou niet in de war moeten raken van twee seksende mannen. Homoseksualiteit is niet besmettelijk, dus deze kijker denkt gewoon: love is love. Maar een fragielere hetero, of een man die met zichzelf worstelt, zal meer van slag raken als hij twee gays van elkaar ziet genieten.

Homofobie is helaas diepgeworteld in de politiek, de maatschappij en dus ook in entertainment. Het is interessanter om je af te vragen waarom heteroseksuele mannen wél naar homoseksueel getinte films en series kijken, zoals Heated Rivalry. Wat halen ze daaruit? Veel mensen verdiepen zich namelijk het liefst in verhalen waar ze iets van zichzelf in herkennen, en voelen zich meer verbonden met personages die op hen lijken. Of kijken heteromannen deze ‘spicy’ serie om hun horizon te verbreden?

LEES OOK

Waarom we moeten stoppen met vragen stellen over de geaardheid van beroemdheden

Emma Specter

Andrew (44) ontdekte de show via zijn vrouw, die veel series kijkt en Heated Rivalry zelfs meermaals had gezien. “Toen ging ik ook meekijken.” Hij vond het een goed en ook grappig verhaal, met sterk acteerwerk. “Soms dacht ik wel: jongens, doe niet zo moeilijk. Geniet van elkaar en deel ook wat meer met elkaar.” Maar Andrew realiseerde zich ook direct dat hij niet weet hoe het is om in de kast te zitten en je liefde voor een ander geheim te moeten houden. De serie deed Andrew denken aan een goede vriend die hij op de middelbare school had en die ook gay was.

De expliciete seksscènes choqueerden hem niet. “Je ziet lust, maar het is ook liefdevol. En zo expliciet was het niet. Dat was anders geweest als je de hele tijd leuters in beeld zou zien.” Zijn tienerdochter vond die passie wat ongemakkelijker om naar te kijken, maar die moet zich op dat vlak nog ontwikkelen. De connectie die de ouders met de serie voelden zat opvallend genoeg in iets anders. “Mijn vrouw heeft autisme, net als Shane in de serie. Dus dan ga je wel parallellen zien. We vonden dat ze dit subtiel in beeld brachten, zonder alle stereotypen over autisme.”

Green flag

Online kom ik nog meer theorieën tegen over waarom heteromannen naar Heated Rivalry kijken. Het is een toegankelijke manier om aannames over masculiniteit uit te dagen. De personages zijn immers sportief, gespierd en op het eerste gezicht ‘echte mannen’. Maar ze doen het dus ook met elkaar. Maakt dat ze minder mannelijk, of is er juist niets masculiener dan seks te hebben met een andere man, en je daar helemaal aan over te geven? Heated Rivalry kan heteromannen dus helpen om anders te kijken naar kracht en kwetsbaarheid, ook in hun eigen relaties.

Een wat minder serieuze uitleg is dat veel mannensporten van zichzelf al hartstikke homo-erotisch zijn. “American football is een sociaal geaccepteerde manier om een beetje gay te zijn”, grapte de lesbische komiek Robby Hoffman. “En het is nog gayer om naar zo’n wedstrijd te kijken. Fans dragen zelfs shirts met de naam van een andere man op hun rug!” Dus eigenlijk is het helemaal niet zo gek dat ijshockeyers gepassioneerd tegen elkaar op botsen, en dat mannelijke toeschouwers dat stiekem wel spannend vinden. Echte mannen kijken dus naar gay-tv. Wees er trots op!

LEES OOK

De beste queer films aller tijden om te kijken tijdens Pride Month

Vogue

Vrouwen vinden het kennelijk een green flag als heteromannen met een serieuze blik naar Heated Rivalry kijken, zonder het belachelijk te maken. Het laat zien dat ze comfortabel zijn in hun masculiniteit en seksualiteit, en dat ze die identiteiten niet hoeven te verdedigen door anderen naar beneden te halen. Maar in progressieve kringen zijn vrouwen ook huiverig voor de performative male: de man die juist van de daken schreeuwt dat hij inclusief en queervriendelijk is. Deze man etaleert zijn salonfähige en feministische interesses om punten te scoren bij vrouwen.

Let’s talk about masturberen

Maar goed, laten we vooral blij zijn dat een schaamteloze en vreugdevolle gayserie als Heated Rivalry zo breed is omarmd en overal de tongen losmaakt; van de groepschat tot de keukentafel. Andrews drie kinderen hebben allemaal wat meegekregen van Heated Rivalry. “Mijn oudste zoon kwam de kamer binnenlopen toen hij Ilya op tv zag masturberen, en schrok daarvan. Dat was een mooie aanleiding om te praten over acceptatie. Mijn dochter vroeg juist of we de serie ook leuk hadden gevonden als Shane niet gay en autistisch was.”

Andrew en zijn vrouw zijn dus erg open-minded en voeden hun kinderen ook zo op. “Mijn eigen ouders hebben mij ook goed opgevoed en waren heel open. Maar als ik Heated Rivalry op mijn zestiende had gekeken met vrienden op de bank, had ik misschien toch anders gereageerd dan nu.” Niet alleen de representatie van queer personen is dus verbeterd. Ook het publiek is veranderd en duidelijk volwassener geworden. Veel mensen leven in ideologische bubbels en verdiepen zich alleen in mensen die op hen lijken. Maar we leren alleen van anderen als we die veilige bubbels doorprikken.

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in het nieuwe issue van Vogue Man, dat nu samen met Vogue’s juli/augustus 2026-nummer in de winkel ligt en hier online te bestellen is.