We stevenen af op het eind van de zomer, en dat betekent dat het bijna tijd is voor het volgende grote filmfestival. Inmiddels is de line-up van het Venice Film Festival 2026 bekend, maar de aankondiging ging gepaard met de nodige vraagtekens. Met name: rennen de Oscar-kandidaten weg van het festival in Venetië?
De line-up van het Venice Film Festival 2026
Voordat de line-up van het Venice Film Festival 2026 bekend werd gemaakt, werd er koortsachtig gespeculeerd over wat er allemaal op de lijst zou staan. Zou Digger, de langverwachte film van Alejandro González Iñárritu met Tom Cruise in de hoofdrol, naar het Lido varen? En hoe zit het met The Social Reckoning, het vervolg op The Social Network van Aaron Sorkin? Of The Adventures of Cliff Booth, de spin-off van Once Upon a Time in Hollywood van David Fincher met Brad Pitt. En de langverwachte Cry to Heaven van Tom Ford? Behemoth! van Tony Gilroy? Of de Netflix-thriller Here Comes the Flood van Fernando Meirelles, met Denzel Washington?
The list goes on: denk aan The Debut van Jesse Eisenberg met Julianne Moore. Elsinore van Simon Stone met Andrew Scott en Olivia Colman. A Long Winter van Andrew Haigh met Kit Connor. Being Heumann van CODA-regisseur Siân Heder. Jack of Spades van Joel Coen met Josh O’Connor. Of Tender Loving Care van Mike Leigh, mogelijk de allerlaatste film van deze legende.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief.
Wat bleek? Ze staan allemaal niet op de line-up van het Venice Film Festival 2026. Desalniettemin zullen er genoeg buzzy kanshebbers voor prijzen te zien zijn in Venetië. Bijvoorbeeld Martin McDonaghs Wild Horse Nine met John Malkovich en Sam Rockwell; Florian Zellers Bunker, met Penélope Cruz en Javier Bardem; Werner Herzogs Bucking Fastard met Kate en Rooney Mara; en Lance Oppenheims Primetime, met Robert Pattinson in de hoofdrol. Maar de vraag blijft: waar zijn de andere titels die op weg zijn naar de Oscars?
Waar zijn alle Oscar-kandidaten gebleven?
Het antwoord is ingewikkeld. Een paar films (The Social Reckoning, The Adventures of Cliff Booth, Cry to Heaven, Jack of Spades) lijken gewoon nog niet af te zijn, wat qua timing jammer is voor Venetië. Andere films hebben er echter voor gekozen om in plaats daarvan in première te gaan op concurrerende filmfestivals in de herfst: het New York Film Festival (Behemoth!), Toronto (The Debut, Being Heumann) en Telluride (de line-up van dit festival wordt niet van tevoren bekendgemaakt, maar het gerucht gaat dat Elsinore, Tender Loving Care en A Long Winter daar allemaal vertoond zullen worden). En sommige (met name Digger) lijken het festivalcircuit helemaal te mijden.
De aantrekkingskracht van een ander festival ligt voor de hand. Ja, Venetië biedt een glamorous rode loper, een flinke dosis prestige dankzij de rijke geschiedenis, en een Gouden Leeuw kan wel eens de weg vrijmaken naar een Oscar voor Beste Film. (Dat was nog niet zo lang geleden het geval voor zowel Nomadland als The Shape of Water.) Maar het brengt ook risico’s met zich mee: net als Cannes trekt Venetië meer Europese en internationale filmcritici dan zijn Noord-Amerikaanse tegenhangers, en zij staan bekend als kritischer – meer geneigd tot boe roepen en het publiceren van vernietigende recensies – dan hun collega’s in Telluride, Toronto of New York.
