Nadat ik alle afleveringen van de door Ryan Murphy geproduceerde serie Love Story: John F. Kennedy Jr. and Carolyn Bessette had verslonden, en hoorde over The Shards, een gloednieuwe thriller die Murphy samen met Bret Easton Ellis heeft bedacht, was ik natuurlijk meteen verkocht. The Shards is gebaseerd op de gelijknamige semi-autobiografische roman van Ellis, en combineert een coming-of-ageverhaal met een erotische thriller en een duistere verkenning van het ongerepte en mysterieuze Los Angeles in 1981. Het verhaal volgt een groep bevoorrechte middelbare scholieren terwijl een seriemoordenaar door de stad trekt.
Mijn gedachten over aflevering 1 van The Shards
De eerste aflevering van The Shards is groots, blockbuster-achtig, barok en glossy, en hoewel ik nog niet helemaal begrijp wat de serie zo bijzonder maakt, ben ik vastbesloten om erachter te komen. Dit is alles wat ik dacht tijdens het kijken van aflevering 1 van The Shards
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
- Oh hell yeah, we zijn in 1980.
- En dan ook nog eens met een panorama view van LA!
- Ik heb uit betrouwbare bronnen (die al dan niet mijn moeder zijn) vernomen dat dit een geweldige tijd was om jong en blond te zijn en recreatieve drugs te gebruiken – die toen nog niet met fentanyl waren vervuild – in Hollywood.
- “Ik moest zijn vriend zijn. Ik moest hem in mijn macht hebben.” Oké, Gatsby!
- Vind je het boek The Shining leuker dan de film? Godslastering!
- Ik vroeg me even af waarom Ellis de gast die hij in de bioscoop versierde steeds ‘dat jongetje’ noemt, maar het blijkt dat ze letterlijk nog gewoon op de middelbare school zitten.
- “Kinderen hebben het tegenwoordig verdomd makkelijk”, zei niemand ooit, als je op TikTok zit tenminste.
- O god, die roodharige gaat op brute wijze vermoord worden, of niet?
- Waarom ligt alles in het medicijnkastje ondersteboven?
- Help, ik heb een hekel aan horror!
- Niet dat flyer-briefje over een vermist huisdier!
- Dat briefje alleen al kan me aan het huilen maken als ik in mijn luteale fase zit.
- Ik weet niet wat er nu gebeurt, want ik verstop me onder een deken.
- Echt waar, zelfs American Horror Story: Asylum was te veel voor me. Hoe kan ik dit aan?
- LA had echt een droomlandschap in de jaren tachtig, hè?
- Dit blonde paardenmeisje is gedoemd om te sterven, toch?
- Ach zo triest, homoseksualiteit moeten verbergen op de middelbare school.
- Mensen heten tegenwoordig echt niet meer Susan…
- Kaia Gerber!
- Door deze super-synthy jaren tachtig-soundtrack krijg ik zin om de aflevering San Junipero van Black Mirror nog eens te kijken.
- Maar nog meer wil ik in dat turquoise zwembad zwemmen met Kaia Gerber.
- Ik vraag me af hoe vaak mensen in dit decennium eigenlijk ‘rad’ (de Engelse afkorting voor ‘radicaal’, red.) zeiden?
- Kunnen tieners zomaar… het Beverly Hills Hotel afhuren?
- Ik denk dat als je in 1981 rijk en mooi was in LA, de wereld (en elke dure locatie in de stad) aan je voeten lag.
- Ik kan me niet echt voorstellen dat zulke aan drugs verslaafde tieners ook maar iets om de prom king of queen zouden geven, maar goed.
- Oké, ik verlang niet bepaald terug naar de wine coolers van de jaren tachtig.
- Een mannelijke striptease op de muziek van Crimson and Clover… oh yes.
- Ik zou ook wel high willen worden en naar het nieuwe album van Elvis Costello willen luisteren.
- We moeten die piepkleine tennisshortjes weer terugbrengen.
- AHHHHHHH!!!!!!
- Ik ben helemaal niet in de mood voor dit raar neergelegde lijk!
- Maar het is wel iets wat je kan verwachten in een productie van Ryan Murphy, I guess.
- Oh, wacht, het was een mascotte, geen echt persoon.
- Te overtuigend, decorteam?
- “Waarom stopt mijn stomme moeder altijd paté voor me in mijn lunchpakket?” is echt een iconische zin.
- It’s giving “Lekkere paté, mam, maar ik moet er vandoor als ik op tijd bij die begrafenis wil zijn” uit Heathers.
- Het idee dat middelbare scholieren ervaringen uitwisselen over clubs in LA terwijl ze hun lunchpakketje openen… waanzinnig.
- God, wat ben ik blij dat ik pas naar een club ben gegaan toen ik echt oud genoeg was (vanwege mijn bejaarde staat van zijn, niet omdat ik zo’n brave burger ben).
- Dit zijn echt chique schooluniformen, dat moet ik toegeven.
- Er zitten zoveel reclames voor luxe auto’s in deze serie… en ik vind het helemaal niet erg.
- Wel vind ik dat deze rijscène een tikje korter had mogen zijn.
- Ook veel spanning rondom het thuisaquarium!
- “Ik was van plan om naar de bios te gaan, maar toen besefte ik dat ik ze allemaal al gezien heb.” Herinner je je het tijdperk vóór streaming nog, toen dat nog mogelijk was?
- O jee, het werk van de Trawler is… niet bepaald mijn favoriete bezigheid om op het scherm te zien.
- Ik hoefde echt niet te zien hoe dit kleine witte hondje naast een dood vrouwenlichaam werd afgeslacht, terwijl mijn eigen kleine witte hondje vredig naast me ligt te slapen!
- Oké, de dood van de hond even terzijde, dat had wel een leuke energie.
- Tot volgende week, Bret Easton Ellis-fans!
LEES OOK
Kaia Gerber channelt haar inner Carolyn Bessette-Kennedy met deze ‘controversiële’ style trick
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd door Vogue US.