Komt het tot lopen, dan gebeurt dat aan de hand van mama, zoals elke stap in het leven van a tot z begeleid wordt. Je zou er bijkans heel onzelfstandig van worden. Gaat het onverhoopt toch eens mis, dan biedt de kangoeroemoeder troost met de gift that keeps on giving: verdrietig kleuterbekje weet achter moeders blouse immer een troostrijk dockingstation.

Liefdevolle-verwaarlozing-moeder

Een loedermoeder-light, want opereert ongeveer op dezelfde wijze als haar venijnige zuster, maar vanuit een positieve mindset (en ja, dat klinkt best yikes). De liefdevolle-verwaarlozingmoeder staat niet als een vangnet bij het klimrek en vindt snoep, wekelijkse patatdag en een rapport van eentjes-en-nulletjes best prima, want zo’n vaart zal het allemaal niet lopen met dat kind en de afgrond. Gelijk heeft ze ook: zelfs een kind loopt doorgaans niet in zeven sloten tegelijk en vallen is leren.

De liefdevolle verwaarlozing begint al in de baarmoeder, want mama mag soms best eens wijn, hoewel dat als influencer stoer op Instagram gaan lopen verkondigen ongeveer even toondoof is als Trump die beweert dat chloor kan helpen tegen corona. Jouw ‘weleens’ mag dan eens per kwartaal een glaasje betreffen, voor een ander is ‘weleens’ misschien wel twee tot drie per week, waarmee je je vrucht toch het pad van hersenbeschadigingen op beweegt.

Even terzijde, nu het alwéér over die wijn gaat: drink het gewoon als je dat wil en lul er niet de hele tijd over. Allemaal nergens voor nodig. Je deelt ook niet elke yoghurt-binge of chipsaanval. Het staat wellicht leuk om te doen alsof je niet holier than thou bent, maar dat wisten we natuurlijk allang.

LEES OOK

‘Moeten we vrouwen écht nog steeds vragen waarom ze geen kinderen willen?’

Emma Specter

Frigidairemoeder

Alsof ze het in Keulen hoort donderen, zo reageert de frigidairemoeder – ook wel ijskastmoeder – op de vraag van haar kind(eren) of ze ook met de Lego komt spelen. Het korte antwoord, met onverholen minachting: nee. En tegen niemand in het bijzonder: die moeten zichzelf maar vermaken, daar ben ik niet voor. (Of, als je schrijver dezes bent, want letterlijk zo gehoord: die moet’n zie eig’n moar vermoaken, daar bin’k toch nie veur?)

Waar dan wel voor, zul je je afvragen, want iets van verstrooiing bieden aan het grut – rij desnoods die klerelijers naar de hockey, weet ik het – lijkt toch wel een beetje tot het basistakenpakket van de ouder te behoren. Zo niet van deze koude baarmoeder, die slechts geworpen heeft omdat dat nou eenmaal zo hóórt. Zij werkt, doet het huishouden, tuigt een kerstboom op als de maand daarom vraagt en verzorgt de warme avondprak, maar voor de rest hoef je niks, maar dan ook niks te verwachten. Geen aai over je bol, geen aardig woord. Hup, mee in de routine en als kind verder opbokken: zo veel mogelijk ‘mooi’ buitenspelen en na Cocomelon of zo’n ander gedrocht afmarcheren en naar bed graag. Het is tenslotte ook háár leven.

Ik-ben-nog-heet-moeder

De enige moeder die geen moeite heeft met de denigrerende term ‘milf’, is de ik­-ben-­nog-­heet-moeder. Haar levensdoel? Het immer opplussen van haar fuckability. De ik­-ben­-nog-heet-moeder doet scheppen boven op de vrij basale wens niet van de begeertebarometer te duikelen en compenseert haar bijkomende nieuwe rol als hoeder van haar kroost met extra uiterlijke maatregelen voor het behoud van haar heetste heetheid – een porneaux roadshow in haar eentje.

LEES OOK

In de crazy baby name game gaan deze celebs overduidelijk aan kop

Vogue

Een tikkeltje overdreven is dat tietenkontvertoon op het schoolplein wel. Of haar cup dubbel D frontaal in het deurportaal van het klaslokaal. You do lekker you, denk je dan, totdat haar kakstrakke body in kekke neukkleertjes een vermoeiend precedent blijkt te scheppen: of je er niet wat meer uit kunt zien zoals zij …?

Toen ik ooit het schoolplein frequenteerde was daar een Braziliaanse moeder die zes kinderen had voortgebracht. Vrouw was strak als een jonge hinde, geholpen door ettelijke tummy tucks en buttlifts. Nou, het was zodoende elke dag carnaval in Rio: de billen in strakgespannen spandex leggings gevangen hi­ha­-heupwiegde moeder de gans heet as fuck de schooltrappen op, haar ducklings in een sliert achter zich aan. U kunt zich het effect dat dat sorteerde op de heterovaders voorstellen, beste lezer. Het schoolplein was altijd nat, vooral op knalhete zomerdagen.

Moedermoeder

Verfrissend straightforward type, kunnen we wel zeggen, want de moedermoeder is maar voor één ding op deze wereld: moederen. Het is haar raison d’être. Zij leeft voor haar kinderen. En haar kinderen leven voor haar, laat dat gezegd zijn – komen we zo op terug. Dat betekent niet per se dat ze warm is of diep heeft nagedacht over een opvoedstijl; gewoon doen wat je moeder altijd deed, met dezelfde eeuwige zorgtaken en sleetse grappen als de verjaarstaart arriveert: ‘Dat lust jij zeker niet?’ (Kinders in koor: ‘Weeeeel!’)

Het gaat de moedermoeder om het moederen, niet zozeer om de kinderen, hoe paradoxaal dat ook klinkt. Zij is de ster in haar moedershow, de caregiver die zorgt voor de bloedjes. Ze kijkt uit naar de feestdagen, omdat zíj het samenzijn zo gezellig vindt, ongeacht of de puberettes inmiddels een gezonde grafhekel hebben aan het geforceerd gezellig doen. Evenzo ziet ze reikhalzend uit naar Moederdag, dé dag waarop haar moeder-zijn gevierd wordt met gekleide asbakken en door de juf ingefluisterde teksten in dyslectische hanenpoten op een veredeld biervilt. Het gaat om háár.

Het legenestsyndroom hits hard, dus begint het trekken en hinten: graag een kleinkind, zodat des moedermoeders levensambitie opnieuw vervuld wordt. Daar gaan we, nóg een rondje aanmoederen.

LEES OOK

Beroemde moeders en dochters die als twee druppels water op elkaar lijken

Emily Chan

Meer soorten moeders ontdekken? Dat doe je in het Motherhood Issue (november 2026) van Vogue Nederland, dat nu in de winkel ligt en hier online te bestellen is.