Let’s talk about sex. In Vogue’s oktobernummer snijden we het thema seks in al zijn facetten aan. Single, gay en sexpositive in Amsterdam: in deze darkroom diary vertelt James (26) over zijn eerste ervaring met darkrooms na een breakup.
‘Ik ben toe aan een Kesha-moment’
“De eerste keer dat ik over darkrooms hoorde, was via een gay vriend van me. We waren samen in de sportschool. “Je kunt je níet voorstellen waar ik naartoe ben geweest”, zei hij. Er waren overal daddies, naakt in deze chaotische gay bar, super trashy.” Diep van binnen werd ik niet eens direct opgewonden of enthousiast van het idee van die daddies – it’s not my thing. Maar toch dacht ik: oké, dit klinkt als een coole plek om te verkennen. De enige soortgelijke ervaring die ik daarvoor had opgedaan was Wodka Wednesdays in club Nyx, en later, buiten in de nacht, op de Tulpenmarkt worden genomen.
Toen ik vijfentwintig was zat ik in een fase waarin ik mezelf wilde uitdagen. Ik had net mijn tweede relatie beëindigd, wat minder verwoestend was dan mijn eerste break-up. De behoefte om nieuwe clubs en seksuele avonturen te ontdekken voelde ik sterk. Niet zomaar plekken in Amsterdam waar ik naartoe kon, maar waar ik ook actief mee kon doen. Hoewel mijn alter-ego meer op Britney Spears lijkt, was ik toe aan wat ik zelf een Kesha-moment noem. Ik wilde mijn seksuele verlangens volledig verkennen. Maar echt actie ondernemen gebeurde nog niet. Ik dacht: we zien het wel.
Spice it up
Het is een doodgewone woensdagavond en ik loop samen met een vriendin club Nyx uit. De avond is minder bijzonder dan we hoopten. Laten we het meer kinky maken, denken we. Samen lopen we richting de club waar mijn gay vriend over vertelde.
Eerlijk gezegd ben ik totaal niet proper gekleed om zo’n club binnen te gaan. Het lijkt alsof ik onderweg ben naar een kerk. In mijn Ralph Lauren-overhemd en mijn nette jas heb ik wat weg van een priester, klaar om gedoopt te worden. Laten we gewoon eens kijken wat hieruit gaat komen. De edgy geklede mensen voor de deur geven alvast een tipje van de sluier: leer, bondage, een soort doorschijnende situatie. Terwijl ik in de rij sta, slaat lichtelijk de paniek toe: ‘Wat doe ik hier in godsnaam?’
“Meestal ben ik een bottom. Ik top alleen als ik een intieme band voel. Daar, kijkend naar de fuck train, denk ik: maar wat als je die twee tegelijkertijd combineert?”
Mijn darkroom ontgroening
Bij de garderobe laat ik alleen netjes mijn jas achter. Eenmaal in de club ziet het er vrij normaal uit. Er is een bar en een dansvloer, net als in de meeste ordinaire kroegen die ik in Amsterdam binnenstap. Ik bestel een drankje en wil de club verder verkennen. De ontdekkingstocht is begonnen: via de zeer steile trap loop ik naar beneden. (Dat heb ik geweten, want ik ben er hard naar beneden gedonderd. Don’t drink too much, kids!) Het voelt alsof ik de hel binnenstap. Enorme rode cirkels boven mijn hoofd, open toiletten waar van alles aan de hand is. Glory holes, schommels en chains overal. Aan het einde van de enorme gang is een darkroom; een grote ruimte, vrijwel helemaal donker. Ik kan nauwelijks zien wie er binnen is. Even denk ik: wat ga ik nu doen? Ik sta hier in mijn priesterlijke Ralph Lauren-overhemd. Ga ik naar binnen? Wie zit daar in godsnaam? Ik heb geen flauw idee hoe ik hier straks weer uitkom, maar daar ga ik dan, bijna in mijn broek schijtend van angst.
Ik zie geen hand voor ogen. Soms, als er licht door de deuropening schijnt, zie ik silhouetten van mensen op de leren banken doen wat ze niet laten kunnen. Niet het soort mensen waarmee ik na Nyx op straat een avontuur beleefde – noch mijn leeftijd, noch mijn type. Dit zou zomaar een saaie, stille ingenieur kunnen zijn, of een echtgenoot wiens kinderen thuis in bed liggen te slapen. Wie het ook zijn, ze beginnen zich op elkaar te stapelen. Om de een of andere reden raak ik geïnspireerd door naar deze menselijke fuck train te kijken. Als het op seks aankomt, ben ik meestal een bottom. Ik top eigenlijk alleen als ik een intieme band met de desbetreffende persoon voel. Daar, kijkend naar die ’trein’, komt de gedachte bij me op: maar wat als je die twee tegelijkertijd combineert?
Een one-time ride?
Allereerst voel ik veel spanning, ik heb namelijk geen idee met wie ik wat doe… Wat als meneer Michelin achter mijn rug staat? Een man met een harige borst die me al hijgend wil grijpen? Maar die gedachten duurden maar een seconde. Want, wat maakt het eigenlijk uit? Ik ben er maar voor één nacht en kan het gezicht van de personen niet eens zien. Laat me gewoon genieten van deze one-time ride. Daar sta ik dan, met mijn priesterlijke Ralph Lauren-overhemd spring ik in de ’trein’. Wat volgt is een voortdurende uitwisseling van energie en hoogtepunten. Terugdenkend aan deze ervaring word ik eigenlijk al weer opgewonden als ik eraan denk.
Piek bereikt, ik rits mijn broek dicht, knoop mijn nette overhemd en verlaat de darkroom, terwijl ik denk: nu houd ik ermee op. Tegen de tijd dat ik de trap op ben, voel ik echter weer die heatwave in me opkomen. Ik wil meer. Ik heb niet eens meer zin om iets te drinken, of zelfs maar een sigaret te roken. Laat me dan nog maar wat fetisjen uitproberen. Private rooms of het gewoon midden op de dansvloer doen. Het begon als zomaar een kinky avondje. Later kom ik vaker terug naar de club, en laat ik soms zelfs mijn broek achter bij de garderobe.
