Waarom faken zoveel vrouwen een orgasme?

Ik heb in mijn leven tweeduizend orgasmes gefaked – op een paar na. Geen grapje. Ik heb het uitgerekend: tweeduizend gedeeld door achttien jaar seks hebben komt neer op iets meer dan honderd faked orgasmes per jaar. Ja, dat klinkt ongeveer goed. Ik ben er niet trots op dat ik een een fraudeur op het gebied van orgasmes ben, maar het is de trieste, aantoonbaar onfeministische waarheid.

Waarom faken vrouwen zo vaak een orgasme?

Onlangs vroeg ik tijdens een etentje aan vier van mijn vriendinnen of ze het ooit hadden gefaked. Ze keken me aan alsof ik een idioot was. “We zijn vrouwen”, antwoordde een van hen terwijl ze met haar ogen rolde. “Het is praktisch een vereiste.” LOL? Hoewel het duidelijk moeilijk is om harde cijfers hierover te krijgen, bleek uit een Nederlandse enquete van Easy Toys in 2025 – waar ruim 2.500 mensen in heel Nederland aan deelnamen, dat 47,7 procent van de vrouwen weleens een orgasme had gefaked. Het is geen wonder dat wanneer een man tegen me zegt dat geen enkele vrouw ooit een ‘Sally’ bij hem heeft gedaan, ik denk: ‘Je bent een idioot.’

Sinds ik dertig ben, ben ik bezig met het verwerken van mijn neporgasmes, en net als de meeste verslaafden kijk ik terug op mijn vroegere zelf met een combinatie van medeleven, spijt en respect voor die toewijding. Maar als deze alomtegenwoordige bedrieglijkheid overduidelijk een negatief effect heeft op alle betrokkenen, waarom doen we dan alsof?

De eerste keer

Ik verloor mijn virginity op mijn zestiende. Na die gedenkwaardige twintig seconden keek mijn vriendje me verwachtingsvol aan. “Ben je klaargekomen?”, vroeg hij. “Eh… ja?”, mompelde ik, omdat ik het anticlimactische moment niet wilde verpesten. “Sick”, antwoordde hij, waarna hij zich omdraaide en in slaap viel.

Maar toen ging het niet echt om klaarkomen. Seks ging over belangrijkere dingen, zoals erkenning, groepsdruk en mijn katholieke ouders op de kast jagen. Bovendien was het gewoon spannend om naakt bij iemand te zijn. Maar het daadwerkelijke ‘seks’-gedeelte voelde gewoon alsof ik steeds weer een tampon inbracht. Als ik alleen was, kon ik mezelf binnen vier seconden laten klaarkomen, maar met iemand anders in de kamer kreeg mijn vagina plotseling last van social anxiety. Orgasmes waren niet iets dat net buiten mijn bereik lag, maar eerder een abstract concept dat vele galaxies verderop lag.

Fake it till you make it

De jaren daarna deed ik alsof, en dat deed ik heel consequent. Het had meerdere doelen. Als een of andere kerel me van binnen helemaal kapot maakte, was doen alsof een effectieve manier om het af te ronden. Als ik met zo’n lieve maar irritant volhardende ‘ik geef pas op als je klaarkomt’-kerel was, gaf ik hem een medelevenorgasme om de emotionele inspanning te vermijden die het kostte om hem daarna te troosten. (Een beetje zoals wanneer ik seks had met irritante kunstenaars, omdat het afwijzen ervan nog vermoeiender leek dan er gewoon mee door te gaan.)

Een orgasme faken was in het ‘belang’ van de man, maar het was ook – hoewel ik moeite had om dat toe te geven – voor mijzelf. Niet kunnen klaarkomen voelde soms als een mislukking, en doen alsof was makkelijker dan te accepteren dat mijn vagina misschien letterlijk kapot was.

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

En het veinzen bleef niet beperkt tot orgasmes. Soms deed ik ook iets tragisch: vóór de seks ging ik naar de badkamer, spuugde op mijn hand en duwde die vervolgens in mezelf, deels om de man te laten denken dat ik super opgewonden van hem was, maar ook zodat de seks geen pijn zou doen. Ik was Alice, die de weg naar een bizarre wonderland insmeerde.

Seksueel egostrelen

Mijn vriendin Annabelle weet als geen ander wat de gevolgen zijn van doen alsof. Annabelle heeft vier jaar als escort gewerkt en doet in zekere zin alsof voor de kost. “Veel mannen willen dat hun ego wordt gestreeld”, vertelde ze me. “Ze raken opgewonden van het idee dat ze een sexy vrouw tot een orgasme hebben gebracht. En ze trappen er altijd in, omdat ze erin wíllen trappen.”

Maar zo simpel is het nooit, toch? “Ik word ook opgewonden van de fantasie die ik verkoop”, zei Annabelle. “Tegenover mijn klanten ben ik heel dominant, waardoor ik me sexy en in controle voel, en ik denk dat faken deel uitmaakt van het leveren van goede service. Ik heb de term ‘entertainer’ altijd al beter gevonden dan de meer gangbare termen ‘dienstverlener’ of ‘gezelschapsdame’.” En toch had het faken een prijs. Ze herinnerde zich: “Ik kwam op een punt in mijn werk waarop ik niet eens meer kon zeggen of ik fakete of niet, omdat ik altijd overdreven acteerde.” Net als een ervaren actrice kon ze zich gemakkelijk verliezen in een rol.

Als een goedkope Simone Biles

In zekere zin herken ik dat wel. Jarenlang was seks voor mij vooral een optreden: ondersteboven deepthroaten tot ik kaakkramp kreeg en mijn rug krommen als een goedkope Simone Biles. Ik was zo bezig met de vraag of de man van de seks genoot, dat ik vergat aan mezelf te denken. Als hij niet opgetogen wegging, hield ik mezelf voor dat het betekende dat ik niet aantrekkelijk genoeg was of niet ‘goed in bed’ (wat dat ook moge betekenen). Het werd moeilijk om te onderscheiden wat ik zelf leuk vond van het vermogen om hem te geven wat hij leuk vond. En, vervelend genoeg, kan ik mannen hier niet de schuld van geven.

Ondertussen was die vent vaak bezig met het uitdragen van een verwrongen idee van mannelijkheid, waarbij hij op mijn kruis sloeg alsof seks een eindeloze Brazzers-auditie was. Daaruit blijkt dat faken niet uitsluitend iets voor vrouwen is.

En toen kreeg ik een relatie met een vrouw

Op mijn tweeëntwintigste had ik mijn eerste orgasme met een man. Daarna kon ik af en toe klaarkomen – meestal terwijl ik gebeft werd, mijn ogen stevig dichtkneep en me concentreerde op flashbacks van gangbangporno alsof het mijn eindexamen was. Op mijn zevenentwintigste kreeg ik een relatie met een vrouw, en op magische wijze – of was het te verwachten? – werd klaarkomen tijdens de seks de norm.

Ik ben niet zo’n type dat het patriarchaat de schuld geeft van alles, van de temperatuur op kantoor tot files, maar ik denk wel dat vrouwen van jongs af aan het idee internaliseren dat assertief zijn je een bazige, dominante trut maakt. Ons wordt geleerd dat we onze behoeften moeten opofferen ten gunste van die van een man – anders lopen we het risico hem weg te jagen – of alleen dood te gaan. Maar met een vrouw kon ik me ineens ontspannen. (Bovendien, die ene keer dat ik probeerde te doen alsof bij haar, zei ze letterlijk: “Bitch, are you kidding me?“)

Een orgamse faken is schadelijk voor alle vrouwen

Toen mijn vriendin en ik een paar jaar later uit elkaar gingen, zwoer ik nooit meer terug te vallen in mijn bedrieglijke gedrag. Af en toe gleed ik nog wel eens uit, maar doen alsof begon te voelen als het roken van een sigaret nadat je jezelf had voorgenomen te stoppen. Mijn lesbische relatie was de controlegroep in het experiment van seksuele authenticiteit, en de resultaten waren duidelijk: wat ben je in godsnaam aan het doen?

Het is geen geheim: een orgasme faken is net zoiets als je hond een snoepje geven nadat hij de bank heeft verscheurd. Als je doet alsof je klaarkomt terwijl een man aan je clitoris friemelt alsof het een verdwaald kruimeltje is, dan blijft hij dat tot in de eeuwigheid doen – bij jou, maar ook bij elk arm meisje dat daarna niet zal klaarkomen. In wezen is het faken schadelijk voor womankind.

Het is ook manipulatief. In zekere zin berooft het faken van een orgasme je partner van zijn seksuele autonomie. Terwijl vreemdgaan alom wordt veroordeeld, is faken een vorm van seksueel bedrog die vreemd genoeg door de vingers wordt gezien. Maar als een man het bij mij zou doen, zou ik zo boos zijn. En beschaamd, wetende dat hij dacht dat mijn ego zo kwetsbaar was dat hij moest liegen om me te beschermen. Ik ben helemaal voor fantasierijke rollenspellen, maar alleen als ik er zelf achter zit – anders blijf ik liever thuis mezelf te plezieren terwijl ik Queer Eye kijk.

Zo fake je nooit meer

Hoewel ik een somber beeld heb geschetst van mijn seksuele jeugd, viel het eigenlijk wel mee. Seks voelde meestal nog steeds als een verbonden, speelse, ontdekkende ervaring, en soms zelfs als iets bovennatuurlijks. Doen alsof is ingewikkeld, omdat het oprecht goed voelt om je partner een goed gevoel te geven. En, zoals Annabelle opmerkte, kan het faken van een orgasme krachtig en opwindend aanvoelen (vandaar lingerie en doen alsof je politieke meningen hebt).

Ik veroordeel mensen niet omdat ze doen alsof. Net als elke andere steunpilaar is het moeilijk om het op te geven. Maar persoonlijk is de kwaliteit van mijn seksleven evenredig toegenomen met mijn zelfvertrouwen om duidelijk te maken wat ik wel en niet leuk vind in bed. De moraal van het verhaal is dat elke vrouw minstens drie jaar lesbisch zou moeten zijn. You’re welcome.

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd door Vogue US. Karley Sciortino is een voormalige sekscolumnist bij Vogue US en auteur van Slutever: Dispatches from a Sexually Autonomous Woman in a Post-Shame World.

FEMINISME LIEFDE & RELATIE