Iedereen die ooit op zoek is geweest naar een bruidsjurk, is waarschijnlijk wel de ‘Baskische taille’ tegengekomen: een langgerekt silhouet waarbij de body onder de natuurlijke taille in een V-vorm uitloopt. Het was een kenmerkende look uit de jaren tachtig, en niemand droeg deze stijl zo goed als prinses Diana, voor wie dit type jurk – een combinatie van strak en wijd – een soort royal signature werd.
De Baskische taille is terug
Nu, meer dan 40 jaar later, verovert de Baskische taille opnieuw de catwalks en lijkt het een van de bepalende stijlen van het herfst/winter 2026-seizoen te worden. Bij Chanel stuurde Matthieu Blazy bordeauxrode jurken met een lage taille de catwalk op, terwijl Alaïa het silhouet verwerkte in strapless avondjurken met wijd uitlopende rokken. De meest onbeschaamde eighties-variant kwam echter van Jacquemus, waar leotard-achtige body’s overgingen in volumineuze rijen van brede fringes.
Aan de andere kant waren er ook ontwerpers die voor een subtielere benadering kozen. Bij Ferragamo zagen we hoekige body’s met volume op heuphoogte, terwijl Saint Laurent een zwarte column dress toonde met daaronder uitstekende panniers – een look die op memorabele wijze werd gedragen door Zoë Kravitz op de trappen van het Met Gala van dit jaar.
Nostalgie
En toch, hoewel het silhouet een comeback beleeft, heeft het deeper roots dan de jaren tachtig. De Baskische taille was een vaste waarde in de negentiende-eeuwse garderobe en bereikte zijn hoogtepunt rond de jaren 1880, toen de strak getailleerde constructie hielp om de ideale verhoudingen van die tijd te accentueren: een wespentaille in contrast met een uitgesproken derrière.
