Binnenkijken in het Amsterdamse huis van Chelsey Weimar

“Het is nog niet allemaal af”, waarschuwt Chelsey Weimar als ze een tour door het huis geeft. Midden in de woonkamer staat een art-decobureau dat net is geleverd en nog naar de werkkamer-in-wording in het souterrain moet worden gesleept, iets waar vader Weimar later voor langskomt. Beneden wordt ook de muziekstudio van vriend Julian gebouwd. Maar begane grond en eerste verdieping zijn klaar voor inspectie.

Honeymoonsuite

We spelen Bob en Roos van Kopen zonder kijken: lachend slaan we op het kookeiland annex bar die de open keuken van de living scheidt en op de tegeltjes in de wc, leuk leuk ik vind dit heel leuk, en proberen elkaar te overtroeven met onze rollende ‘r’. Lekker ongegeneerd binnenkijken: soms mag het – zelfs de koelkast gaat open. “Er staat niet zo veel in vandaag, terwijl we echt van koken houden. Maar de supermarkt is letterlijk veertien seconden lopen, dus we kopen eigenlijk per dag in. Het enige dat altijd in in de koelkast staat zijn overnight oats voor het ontbijt, cottagecheese voor een snelle snack en mijn holy grail: hot sauce van Cholula. Dat doe ik overal op.”

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

Het is een sexy, warm en rijk interieur. Het ruikt zelfs luxe, dankzij de brandende ambergeurkaars van Diptyque. Een vijfsterrenhuis: de slaapkamer met prominente badkuip voelt als een honeymoonsuite. De walk-incloset is jaloersmakend, met een kant voor haar en voor hem, en is opvallend bescheiden voor een model. “Je vindt dat ik weinig kleren heb? Dat zeg ik meteen tegen Julian als hij thuiskomt!”

Het huis van Chelsey Weimar in Amsterdam — ©Paul Bellaart, Vogue Living, juli/augustus 2026

Het huis van Chelsey Weimar en Julian Vahle

Chelsey Weimar (30), model, en haar vriend Julian Vahle (29), muziekproducent en songwriter van onder anderen Roxy Dekker, wonen al langer in dit huis in een rustige straat in Amsterdam, maar vonden het vorig jaar tijd voor een fikse facelift. Julian woont hier al zo’n twaalf jaar. Eerst met zijn halfbroer Boris; Chelsey kwam in april 2020 bij hen logeren en is nooit meer weggegaan.

“Ik woonde al een tijdje in New York, vlak bij Wall Street. Julian en ik waren elkaar non-stop berichtjes aan het sturen sinds eind 2019. Dat werd leuker en leuker. Zo leuk dat Julian naar me toe wilde komen voor zijn verjaardag in maart 2020. Maar toen brak corona uit en werd zijn vliegticket gecanceld. Ik zie mezelf nog zitten in Cecconi’s in New York; er stond een kleine televisie aan omdat Trump een persconferentie zou houden. We sluiten over twee dagen de grenzen, was de boodschap. Ik nam een hap pizza en dacht: holy shit. We hadden nog geen idee wat er precies aan de hand was, maar ik heb mijn ouders gebeld, wat spullen bij elkaar gepakt en ben de volgende dag naar Nederland gevlogen voordat het niet meer mogelijk was.”

Eindeloze logeerpartij

Zo zat ze opeens weer bij haar ouders, van oorsprong echte Jordanezen, in Oostzaan. Van the city that never sleeps terug naar de stilte van de provincie. Dat was niet bepaald een straf: “Ik ben altijd al heel close geweest met mijn ouders, mijn broertje en mijn opa’s en oma’s. Mijn moeder is in de loop van de jaren eigenlijk mijn momager geworden: ze is altijd betrokken geweest bij mijn carrière, denkt overal over mee en is vaak mijn eerste aanspreekpunt als er iets speelt.”

Chelsey Weimar en Julian Vahle in Amsterdam — ©Paul Bellaart, Vogue Living, juli/augustus 2026

En ze kreeg toch de kans om Julian eindelijk beter te leren kennen: de logeerpartij die nooit overging in dit huis. “We woonden hier dus eerst met zijn drietjes, wat heel gezellig was. Op Marktplaats hadden Julian en Boris een oude bar op de kop getikt en die door het trapgat naar beneden geduwd en in het souterrain gezet. Hadden we een soort bruin café in huis, met pokertafel en dartbord. Na een paar maanden zei Boris: volgens mij wordt het dikke mik tussen jullie, ik ga ervandoor. Hij heeft snel een eigen plek gevonden.”

Bij schoonmoeder in het Gooi

Dat Boris het goed zag moge duidelijk zijn, na zes jaar. Dus werd het vorig jaar tijd voor een volwassen stap: een verbouwing. Het betekende opnieuw een move terug naar het ouderlijk huis, maar deze keer van de moeder van Julian: Linda de Mol. “Woonden we ineens in het Gooi, in een soort kasteel. Het voelde als een vakantieparadijs. Het is net Villa Kakelbont, iedereen loopt er in en uit, er komen continu mensen over de vloer. Het was een heerlijke tijd, de vier maanden vlogen voorbij. We hebben daar nog met z’n allen kerst gevierd en daarna zijn we het nieuwe jaar begonnen in ons mooie nieuwe huis. Waar letterlijk alles veranderd was, het vloerkleed in de voorkamer is het enige dat de verbouwing heeft overleefd.”