De For You Page van menig fashionliefhebber is de afgelopen week ongetwijfeld volledig gekaapt door de coutureschatten die op de Parijse runway te zien waren. Het herfst/winter 2026-coutureseizoen is officieel fini, en laat ons achter met meer delusional fashion inspiration dan onze bankrekening ooit zal toelaten. Wie wil verdwalen in de details van Dior, Schiaparelli of Chanel kan daar met gemak een middag voor uittrekken. Maar naast de legendarische couturehuizen die zichzelf ieder seizoen opnieuw lijken te overtreffen, treedt ook een nieuwe lichting couture-ontwerpers in de spotlights. Namen die duidelijk een plek opeisen in de gevestigde orde.
Een nieuwe garde couture-ontwerpers
Een plek op de officiële Parijse couturekalender krijg je niet zomaar. Slechts een handvol modehuizen mag zich ieder seizoen scharen onder de absolute top van de modewereld, waardoor alle ogen steevast op de gevestigde namen gericht zijn. Wie hier mag showen, heeft jarenlang aan zijn vak, visie en savoir-faire gesleuteld. Juist daarom is het zo interessant om niet alleen naar de bekende grootheden te kijken. Vogue zoomt in op de couture-ontwerpers die hun langverwachte debuut maakten of met een buitengewone collectie bewezen dat ze definitief zijn doorgeschoven van one to watch naar don’t sleep on them.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Standing Ground
Dag één van Couture Fashion Week herfst/winter 2026 en Michael Stewart besluit meteen een big splash te maken. Debuteren op dezelfde dag dat heavyweights Schiaparelli, Dior en Iris van Herpen hun collecties tonen, is gewaagd. Maar het lukt de ontwerper om vervolgens de gesprekken te domineren. Zijn 28 looks voelen als een masterclass in precisie. Jurken waarin korsetten, ontwikkeld met de legendarische Londense corsetier mr. Pearl, de hoofdrol opeisen.
De Ierse ontwerper, die in 2024 de LVMH Savoir-Faire Prize won, is dicht bij zijn roots gebleven door zijn eerste coutureshow onder te brengen in de Ierse ambassade in Parijs. Floor-sweeping silhouetten wisselden rijk borduurwerk af met fijne, semi-transparante stoffen. Ook tijdens de finale was Ierland dichtbij: de bruidslook was afgewerkt met traditioneel Carrickmacross-kant. Stewart maakte zo in één collectie de sprong van Londense outsider naar Parijse insider. Chapeau.

Manish Malhotra
Chic krijgt bij Manish Malhotra een bijna sculpturale betekenis. In Mumbai is hij al decennialang een gevestigde naam, maar op de Parijse couturekalender is hij nog altijd de new kid on the block. Aan zijn debuut zou je dat niet aflezen.
Zijn collectie Maa, die zich in het Nederlands vertaalt naar Moeder, is een intieme ode aan zijn moeder die eerder dit jaar overleed. De silhouetten tonen subtiele scènes van moeder en kind. Bangles, zoals zij ze droeg, keren terug als bustier. Persoonlijke herinneringen worden couture. Tegelijkertijd toont Malhotra zijn signature, die voor het Parijse modepubliek nog nieuw aanvoelt: eeuwenoud Indiaas vakmanschap – van rijk handborduurwerk tot traditionele technieken. De nadruk ligt op de schouders, sculpturale silhouetten en een kleurenpalet van poederroze, dieprood, goud en ivoor. Zo laat hij zien zien dat couture ook buiten Parijs al generaties lang op het hoogste niveau wordt gemaakt.



