Het is al donker en ik moet nog de deur uit. Om te sporten, en vervolgens tienduizend stappen te zetten. Mijn voornemen om dat ’s ochtends voor werk te doen, viel vandaag in het water. Ik ben geen ochtendmens, dus mezelf motiveren om op te staan om te gaan wandelen – laat staan sporten – om 07.00 uur is onbegonnen zaak. Twee dagen eerder ben ik begonnen aan de 75 Hard Challenge. Wat ik op dat moment nog niet weet, is dat ik er binnen 24 uur alweer mee stop.

Nu het lock-in season is begonnen, duikt de 75 Hard Challenge weer overal op. Laat ik dit jaar meedoen, dacht mijn optimistische zelf. Een paar dagen eerder zag ik nog een video op TikTok van een fitfluencer die me toesprak met de woorden: “Gun het jezelf om één keer in je leven helemaal snatched te zijn. Al is het om te ervaren hoe dat voelt. Als het ’t uiteindelijk niet waard was, weet je dat in ieder geval wel.” Ik ben niet sarcastisch als ik zeg dat het de beste reden was die ik tijden had gehoord om er weer vol voor te gaan. De stap naar de 75 Hard Challenge was daarna makkelijk gezet.

De 75 Hard Challenge

Dat duurde precies 72 uur. De eerste twee dagen was het nog goed gedaan. Als freelancer heb ik drukke en minder drukke dagen, en deze twee vielen toevallig in die laatste categorie. Rond lunchtijd maakte ik een lange wandeling, en na mijn thuiswerkdag dook ik meteen de sportschool in. Geforceerd een hoofdstuk per dag van mijn boek lezen – ook een van de regels – doe ik niet, had ik besloten. Ik lees tenslotte al genoeg. 3 tot 4 liter water per dag drinken vind ik absurd, en geen druppel alcohol voor bijna drie maanden lang al helemaal. Gezond eten moest dan wel weer lukken. En zo stelde ik zelf mijn eigen regels samen.

Op die derde dag had ik het drukker. Wandelen tijdens mijn lunchpauze ging niet, en mijn poging om de stappen vóór mijn werkdag te zetten, eindigde zoals omschreven. Bij thuiskomst beloofde ik mezelf snel wat te eten voordat ik de deur uit zou gaan om de noodzakelijke boxen van deze challenge af te vinken.

Het duurde 72 uur voordat ik opgaf

Totdat… Ik zou hier kunnen schrijven dat ik een spoedklus voor werk binnenkreeg en écht aan de bak moest. Dat ik buikpijn kreeg door menstruatiekrampen. Of dat mijn sportkleding in de was zat waardoor ik echt niet kon gaan. Maar de realiteit is dat ik gewoon geen zin had. Echt nul komma nul procent. En het belangrijkste: dat ik besefte dat dat helemaal oké was.

Ik adoreer mensen die het doorzettingsvermogen hebben om doelen, ook als ze uitdagend en uitputtend zijn, na te komen. Maar als ik eerlijk ben, heb ik er vrede mee dat ik die persoon niet ben. Ik vind gezond blijven belangrijk, fit worden leuk en mezelf snatched voelen al helemaal, maar het is me niet de hele wereld waard. Bovendien, zo realiseerde ik me, is deze hele challenge natuurlijk allesbehalve duurzaam.

Een mislukkeling

Het doel van de 75 Hard Challenge is om nieuwe gewoontes aan te leren. Dat zou gemiddeld 66 dagen duren, dus met de 75 dagen die deze challenge telt, zit je zeg maar wel gebakken.

De enige vraag die ik nu nog heb, is: dus je gaat – élke dag – sporten, gezond eten, tienduizend stappen zetten, een hoofdstuk in een boek lezen én 3 tot 4 liter water drinken… voor de rest van je leven?

Misschien hoop je met de 75 Hard Challenge de lat een tijdje hoger te leggen voor jezelf, en dáár gewend aan te raken. Of misschien hoop je straks vaker dan één keer per week naar de sportschool te gaan. Misschien wil je dagelijks meer stappen gaan zetten – misschien niet tienduizend, maar wel vijfduizend. Of misschien hoop je meer te gaan lezen, meer water te gaan drinken, vaker te gaan mediteren. Prima doelen. Maar moet je díe doelen dan niet aanhouden, zonder de overachiever uit te hangen?

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief