vogue-spreekt-virgil-van-dijk-over-zijn-voetbalcarriere-mode-en-het-gezinsleven-380285
©Jack Johnstone

De paradijsvogelplant is zo hoog dat de bladeren bijna langs het glazen dak van de imposante Victoriaanse kas schuren, waar de duisternis snel valt. We bevinden ons in de laatste minuten van een fotoshoot in Sefton Park Palm House, een geschenk aan de stad Liverpool van een lokale filantroop in 1896. Aan de voet van die majestueuze strelitzia zit Virgil van Dijk, gekleed in denim van JW Anderson en bijna in het niet vallend bij het tropische groen. Hij is op zijn beurt een cadeau aan Liverpool van Jürgen Klopp, de geliefde voetbalmanager die in 2018 een recordbedrag van 75 miljoen pond betaalde om de machtige Nederlandse verdediger naar Anfield te halen. Lees nu het interview van de Britse Vogue met Virgil van Dijk.

Interview met Virgil van Dijk

Normaal gesproken is het ‘Big Virg’ die anderen doet verbleken. Met zijn 1,93 meter is de aanvoerder van Liverpool misschien wel de intimiderendste centrale verdediger van de Premier League, aanbeden door fans om zijn vermogen om zelfs de gevaarlijkste aanvallers (Mbappé, Haaland, Kane) moeiteloos te neutraliseren. En zo blijkt: hij is ook een natuurtalent voor de camera. Hij kantelt zijn gezicht naar het winterlicht in Hermès-ruiten; zit nonchalant schrijlings op een stoel en kijkt zwoel de lens in, gehuld in roomkleurige Sacai-separates; veert op zijn hakken in Jacquemus-sneakers terwijl de klanken van Omah Lay uit een laptop klinken. “De setting maakt het comfortabel voor iedereen”, zegt de 34-jarige, wanneer ik zijn gemak voor de camera opmerk. Dezelfde kwaliteit die hem op het veld zo uniek maakt. “Hopelijk pakt het goed uit.”

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

Omdat de kas vandaag gesloten is voor bezoekers, hangt er een serene rust. En dat is passend bij Van Dijk, die bekendstaat als onverstoorbaar (“calm as you like”, zingen de fans). Zodra hij de set opstapt, vraagt de visagist welk parfum hij draagt, een vraag die hij beleefd ontwijkt en die, zo leer ik later, al discreet was geschrapt uit zijn vooraf geplande Q&A met Vogue’s socialmediaploeg. Later, wanneer hij plaatsneemt op een fragiele bamboe-achtige stoel voor ons gesprek, vertel ik hem dat er een gerucht gaat dat zijn geur een goed bewaard geheim is. Een glimlach verschijnt langzaam. “Het is geen geheim, maar ik deel het liever niet.” Alles aan zijn presentatie is belangrijk voor Van Dijk en hij houdt het graag persoonlijk. “Ik zorg goed voor mezelf”, zegt hij.

De jeugd van Virgil

Hij is een scherp geklede man. Hij arriveerde na de ochtendtraining in een ingetogen maar duidelijk kostbare combinatie van een zwarte broek en een fijn bruin breisel: geen logo-gedreven athleisure, geen overdadige bling. Virgil en zijn vrouw, Rike Nooitgedagt, werken inmiddels zo’n anderhalf jaar met een stylist, een weerspiegeling van hun gedeelde interesse in mode. En de modewereld toont die interesse ook in hen: het Scandinavische merk Rains schakelde Van Dijk al in als model en het stel was onlangs aanwezig op een feest van de Britse Vogue ter ere van de lente/zomer 2026-shows in Londen.

Zo ingetogen was hij niet altijd. Van Dijk bekent dat het meest gekoesterde item in zijn garderobe een paar met kristallen bezette Christian Louboutin-sneakers is. Een cadeau van Nooitgedagt uit de beginjaren van hun relatie. “Swarovski-stenen”, voegt hij grijnzend toe. “Ik zou ze nu waarschijnlijk niet meer dragen, maar verkopen? Nooit.” Hij ontmoette zijn vrouw in Breda, lang voordat hij kanshebber was voor de Ballon d’Or.

Kinderen

Jaren later is zij nog steeds “de basis van alles”: moeder van hun vier kinderen. Drie dochters van elf, negen en vijf en een zoon van drie. De kieskeurige curator van die mysterieuze geur en degene tot wie hij zich wendt na teleurstellingen op het veld. Het vaderschap plaatst de extreme pieken en dalen van topvoetbal in perspectief. “Zoveel in het leven is belangrijker dan wat wij doen”, zegt hij. “Tijdens de wedstrijd ben ik volledig gefocust, meer dan all-in, maar winnen of verliezen: ik ga naar huis en ben weer gewoon papa.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Virgil van Dijk
©Jack Johnstone

Zijn eigen vader, die Nederlands is, vertrok toen hij nog jong was (algemeen wordt aangenomen dat dit de reden is dat op zijn rugnummer 4-shirt ‘Virgil’ staat en niet ‘Van Dijk’). Als oudste van drie kinderen dankt hij zijn Surinaamse moeder naar eigen zeggen “absoluut alles”. Zij steunde de ambities van haar voetbalgekke zoon. Ambities die achteraf gezien bijna bescheiden aandoen. Virgils grote droom was om in het eerste elftal van Willem II in Tilburg te spelen, waar hij de jeugdopleiding doorliep. Die wens kwam niet uit, maar inmiddels heeft hij zijn land vaker aangevoerd dan welke speler ook in de geschiedenis, en is de hoofdtribune van zijn jeugdclub, dezelfde club die hem aanvankelijk geen profcontract wilde geven, onlangs naar hem vernoemd.

De grote drie

Niets daarvan was vanzelfsprekend. In plaats van bij een van de ‘grote drie’ Nederlandse clubs begon de zelfverklaarde laatbloeier zijn profcarrière bij het relatief kleine Groningen, waarna hij in 2013 zonder veel bombarie naar Celtic vertrok en twee jaar later naar Southampton. Het was Jürgen Klopp die zijn carrière, en die van de club die hij leidde, transformeerde door Van Dijk aan de verdediging van Liverpool toe te voegen. De transfer was controversieel (niet in de laatste plaats vanwege het prijskaartje van 75 miljoen pond), maar alles viel op zijn plek en aan het einde van zijn derde seizoen werd Liverpool voor het eerst in dertig jaar landskampioen. Die langzame opbouw van een indrukwekkende carrière heeft hem, zo gelooft Virgil, mentaal sterker gemaakt: een harder werker en een betere leider. “Ik denk dat dat een groot deel van mijn succes is. Ik keek niet te ver vooruit. Er zijn verschillende routes naar, hopelijk, grootsheid.”

Geloof in het team

Die ervaring had hij de afgelopen maanden hard nodig. Van Dijk kende veel glorieuze seizoenen op Anfield, maar toen wij elkaar ontmoetten, verkeerde Liverpool in de onderste helft van de ranglijst. Dit was er geen van. Nederlagen tegen Nottingham Forest en PSV Eindhoven zouden de reeks uitbreiden naar negen verliespartijen in twaalf wedstrijden. Virgil, die als aanvoerder zowel lof als kritiek over zich heen krijgt, erkende de woede van de supporters in een gepassioneerde Instagram Story na de zware nederlaag tegen PSV. “We zullen hieruit opstaan”, schreef hij. “Ik geloof met alles wat ik heb in dit team.” Vier dagen later wonnen ze van West Ham.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Virgil van Dijk
©Jack Johnstone

Diogo Jota

De club worstelt bovendien nog steeds met het tragische overlijden van teamgenoot Diogo Jota, die in juli omkwam bij een auto-ongeluk. Het is “nog steeds een moeilijk onderwerp om over te praten”, en Virgil benadrukt dat de focus bij Jota’s familie moet blijven. (De 28-jarige, wiens broer André Silva eveneens omkwam bij het ongeluk, was net getrouwd en vader van drie kinderen.) “Het is ontzettend zwaar… We missen hem enorm”, zegt hij uiteindelijk. “Hij was onze broer.” De prioriteit van het team is nu, aldus de aanvoerder, om Jota’s nalatenschap te eren — “niet alleen dit jaar, maar voor altijd. En er te zijn voor zijn familie wanneer ze ons nodig hebben — dat voelt als een persoonlijke verantwoordelijkheid.”

Nog een verantwoordelijkheid die hij serieus neemt: een rolmodel zijn voor toekomstige generaties. Zijn tienerjaren als afwasser terwijl hij probeerde profvoetballer te worden, maken deel uit van zijn legende bij Liverpool, en hij wil dat zijn verhaal anderen herinnert aan het belang van doorzettingsvermogen. Het is niet altijd een “rechte lijn naar de top”, benadrukt hij. Ook richtte hij bij Willem II een internationaal jeugdtoernooi op, waar in september de eerste editie van de Virgil’s Legacy Trophy plaatsvond. Het verliep “absoluut perfect”, zegt hij trots. “Iedereen was enthousiast.” Hij zou het geweldig vinden als zijn zoon gaat voetballen. Zijn dochters ook, al ligt hun hart nu bij dansen. “Het vrouwenvoetbal krijgt tegenwoordig veel meer respect. Dat is mooi om te zien.”

Gezinsleven

Hoewel Van Dijks routine voorspelbaar gedisciplineerd is — “sauna, zwemmen, stretchen, yoga, meditatie, slapen” — houdt hij duidelijk van de vrolijke chaos van het gezinsleven. “Het is veel energie. Als ik alleen thuis ben, mis ik ze meteen.” Aan tafel wordt Nederlands gesproken, maar Merseyside voelt als thuis en na bijna tien jaar in Liverpool heeft hij niets dan lof voor zijn aangenomen stad en haar supporters. “De Scousers zijn bijzondere mensen”, zegt Virgil stralend. “Het is pure liefde.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Virgil van Dijk
©Jack Johnstone

Nu hij halverwege de dertig is en zijn contract bij Liverpool afloopt in 2027, is de onvermijdelijke speculatie over zijn toekomst begonnen. Nederland plaatste zich onlangs voor het WK 2026 door Litouwen te verslaan, en de pers greep zijn toespraak na afloop aan als teken dat zijn afscheid van het interlandvoetbal nabij zou zijn. “Dat heb ik nooit gezegd”, houdt hij vol. Zoals altijd: “Ik kijk niet te ver vooruit.” Voor de grap vraag ik hem hoe zijn leven er over tien jaar uit zou kunnen zien. “Er zitten nog jaren in mijn carrière, dus… ik heb letterlijk geen idee. Zolang ik gelukkig ben en de kinderen ook, is het goed.”

Er staat in elk geval één ding op zijn to-dolijst: plaatsnemen op de front row. Zijn schema maakte uitstapjes naar Milaan of Parijs tot nu toe onmogelijk, maar Van Dijk wil de shows uiteindelijk graag eens bijwonen. Terugdenkend aan publiekslievelingen als Héctor Bellerín en Declan Rice vraag ik me af of hij zich ook tot de catwalk zelf zou laten verleiden. Is Big Virg niet de ideale kandidaat voor de overstap van topsporter naar model? Hij lacht het idee een beetje weg, maar die langzame glimlach verschijnt opnieuw. “Ik bedoel… zeg nooit nooit.”

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd door Vogue UK.