superstar-dj-mochakk-rose-to-fame-op-tiktok-vier-maanden-later-vertrok-ik-op-mijn-eerste-internationale-tour-412533
©Zoe Karssen voor Vogue Nederland

Praten met Mochakk is een gezellige aangelegenheid. De net 27-jarige dj heeft nooit mediatraining gehad, vertelt zijn team van tevoren, en is dol op kletsen. Anderhalf uur lang vertelt hij bevlogen en met een vrijwel permanente glimlach op zijn gezicht aan de hand van steekwoorden over zijn leven en carrière tot nu toe.

Interview met Mochakk

Mochakk heet eigenlijk Pedro Maia. Hij is geboren in de Braziliaanse stad Sorocaba en verhuisde als tiener naar São Paulo, waar hij algauw in clubs stond te draaien. Op nationaal niveau had hij al naam voor zichzelf gemaakt toen hij in 2022 wereldwijd doorbrak met een viral TikTok van zijn dj-kunsten, met naast de muziek één duidelijke andere showstopper: zijn onmetelijke energie. De camera beweegt mee met Mochakks dansmoves, zelf zingt hij mee met de teksten in zijn gedraaide tune.

Inmiddels zijn we ruim vier jaar verder. Mochakk stond vorig jaar op nummer 56 in de prestigieuze DJ Mag Top 100 van beste dj’s wereldwijd, draait in iconische clubs als DC-10 op dance heaven Ibiza en stond op festivals als Coachella, Glastonbury en Primavera Sound. Met Mochakk Calling heeft-ie bovendien zijn eigen festival, dat dit jaar neerstrijkt in de Amsterdamse Gashouder tijdens Amsterdam Dance Event.

Mochakk voor Vogue Man
©Zoe Karssen voor Vogue Nederland

Met de paplepel

“Vroeger stond er thuis altijd muziek op. Mijn ouders waren big music lovers. Door mijn vader maakte ik kennis met de muziek die hijzelf luisterde toen hij jong was: jazz, rock, blues. Mijn moeder was modeontwerper en had altijd muziek opstaan als ze thuis aan het werk was, vooral disco, soul en funk. Dat heeft mijn smaak gesmeed, net als mijn oor voor goede melodieën en songstructuren. Toen ik een jaar of twaalf was, ontdekte ik hiphop. In rapsongs hoorde ik samples uit de liedjes die mijn moeder luisterde. Ik weet nog dat ik die link ontdekte en dacht: wow, dit opent een heel nieuwe wereld aan mogelijkheden.

Daardoor begon ik zelf te klooien met muziek produceren. Niet echt verbazingwekkend: nieuwsgierig was ik als kind al. Op YouTube keek ik video’s waarin werd uitgelegd hoe dingen in elkaar zitten; door al die filmpjes spreek ik nu ook vloeiend Engels. Op diezelfde manier begon ik met produceren: zelf uitzoeken hoe ik beats moest maken en hoe ik die kon laten klinken als de muziek die ik luisterde. Dat deed ik trouwens op mijn moeders computer, dus zij was geregeld pissig op me omdat ik mijn files op haar bureaublad opsloeg.”

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

Modeman

“Al zat de voorliefde voor muziek er nog zo duidelijk in – als kind had ik óók gitaar-, drum- en zangles gehad – ik dacht er totaal niet aan dat dit ooit mijn baan zou kunnen worden. Zelfs niet nadat ik mijn debuut als dj had gemaakt. In mijn tienerjaren organiseerde een vriend van me zogeheten matinêfeestjes in Sorocaba, die uitsluitend voor twaalf- tot zeventienjarigen zijn. Daar ervoer ik voor het eerst hoe het is om een dj te horen draaien. Ik verkocht tickets voor twee edities van zijn feest, dat New Generation heette. Voor de derde vroeg hij aan me: ‘Jij maakt toch zelf ook muziek? Wil je dat ik je leer hoe je moet dj’en zodat je op het volgende feestje zelf kunt draaien?’ Zo begon het, vijftien was ik.

Mochakk in Vogue Man
©Zoe Karssen voor Vogue Nederland

Toen ik twee jaar later ging studeren, werd het de modeacademie in São Paulo. Een logische keus, want ik was altijd bezig mijn moeder te assisteren bij haar werk: samen stoffen kopen, materialen knippen, designs tekenen. Dj’en was een hobby. Ik wist dat ik er goed in was, maar ik vond het ook spannend: een muziekcarrière is hartstikke onzeker, je hebt geen idee of je het succes bereikt dat je wil hebben. Er zijn genoeg muzikanten die nooit doorbreken.

Tijdens mijn studie had ik moeite met alle ballen in de lucht houden. Ik bracht al liedjes uit en kreeg mijn eerste dj-gigs buiten mijn eigen regio, maar had ook veel schoolwerk. Steeds vaker begon ik mijn lessen op vrijdag te skippen omdat ik ver moest reizen voor een optreden in de avond. Na één semester besloot ik: oké, ik hou echt van muziek, let’s give this a chance. Als ik op mijn dertigste nog niet doorgebroken ben, dacht ik, kan ik altijd terug naar fashion school.”

Momentum kwijt

“Ik zat er net lekker in toen corona toesloeg. In de pandemie verdiende ik geld met het geven van online productielessen aan andere muzikanten, maar mijn rekening raakte zo goed als leeg. Ook mijn familie verdiende niks: bijna iedereen was zijn baan kwijtgeraakt. Tijdens de lockdowns begon ik house en techno leuker te vinden en mijn sound te veranderen. Soms postte ik een set die ik thuis opgenomen had; de reacties daarop waren nogal gemengd. ‘Ik vind je oude werk leuker’, reageerden mensen. Voor mijn gevoel kwam ik in een neerwaartse spiraal terecht.

Toen de wereld weer openging, werd dat bevestigd: het momentum van vóór de eerste lockdown leek weg, ik kreeg minder boekingen en mijn tarief ging naar beneden. De gemengde reacties kreeg ik nog steeds. Maar ik wilde niet tegen mezelf liegen: dít is de muziek die ik leuk vind en als mensen daardoor afhaken is dat jammer. Succes hebben met iets waar je zelf niet meer van houdt, lijkt me niks.”

Dé video

“Die had ik eigenlijk al in november 2021 online gezet, maar ging pas maanden later viral. Ik werkte toen net samen met Pedro Nadai, een van mijn videografen, die net als ik een achtergrond in hiphop en breakdance heeft. Daar zie je vaak dat de camera de bewegingen volgt; dat besloten wij na te maken. Ook viel het me op dat mensen, als ze dansen, vaak alleen maar naar de bovenlaag van het liedje luisteren. Alle geluiden op de achtergrond horen ze niet. Ik wilde met mijn bewegingen juist de geluidjes uitlichten die het publiek vaak mist.

Mochakk in Vogue Man
©Zoe Karssen voor Vogue Nederland

Er was nog een derde component: we besloten me van de andere kant te filmen. Vaak zie je dj’s van achteren met voor hen het publiek. Wij draaiden het om en legden de focus op mijn gezicht en lichaam. In november deden die posts het aardig, maar er gebeurde niks levenveranderends. Een paar maanden later vroeg iemand me of ik ook op TikTok zat. Daar was ik eigenlijk nogal op tegen. Ik zag het als de vloek van moderne social media: supersnelle content die een dopamine-overdosis aanjaagt. Maar diegene wees me erop dat ik mogelijk een kans liet liggen. Dus cropte ik de video verticaal en maakte een TikTokaccount aan.

Binnen vier uur had-ie 600.000 views. De volgende ochtend waren het er 1,3 miljoen. Veel van die kijkers vonden hun weg naar mijn Instagram, waar ik zo’n 30.000 volgers had (nu ca. 1,9 miljoen, red.). Mensen stuurden ineens berichten: ‘Kom in mijn thuisland draaien!’ Daarom maakte ik een nieuwe video waarin ik hen opriep om me te tippen bij hun favoriete festivals. Vier maanden later vertrok ik op mijn eerste internationale tour. Of de video me druk geeft om bij elke gig zo energiek te zijn? Nee. Ik ben niet altijd even energiek en dat kan ik niet forceren.”