Een portret van Thekla Reuten voor haar interview met Vogue
©THOMAS JENINGA

Als ik aan kom lopen in het café dat Thekla Reuten (51) voorstelde voor dit interview is ze nog in gesprek met een andere journalist. Uit eerdere interviews maakte ik op dat dit een vaste plek is voor dit soort afspraken, die ze nu weer veelvuldig heeft ter promotie van haar nieuwe serie Grand Hotel aan Zee die in december uitgezonden wordt.

Grand Hotel aan Zee

De serie is het eerste romantische kostuumdrama van Nederlandse bodem en het verhaal speelt zich af in 1900, in en om een hotel. Dat komt tot leven door een imposant decor dat gebouwd is in een reusachtige loods van 2500 vierkante meter bij een boer in een weiland, en veel, heel veel, schitterende kostuums. Die zijn door kostuumontwerper Alette Kraan overal in Europa bij elkaar gezocht en naar Nederland gehaald. Niet alleen voor de rollen maar ook voor de honderden figuranten, een enorme operatie was het.

Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief

De kleding op de foto’s zijn kostuums uit de serie, van Thekla’s personage Sandra en van dier zoon, geschoten op een van de laatste draaidagen. Nadat het laatste beeld erop stond trok Thekla vlug iets anders aan, reed razendsnel naar Utrecht voor de uitreiking van de Gouden Kalveren, en kreeg daar een kalf voor Beste Actrice voor haar rol in de speelfilm Voor de meisjes. Ze zal hier straks losjes over zeggen dat het “een memorabele dag” was.

Interview met Thekla Reuten

Ik twijfel over welk tafeltje ik zal kiezen, het is druk op het terras zo op deze warme najaarsdag, en ik ben bang dat mijn opnameapparaat het gesprek niet zal kunnen volgen met al die stemmen om ons heen. Misschien moet ik toch naar binnen gaan, maar ook daar draait de muziek vrij hard, een kakofonie aan prikkels. Net als ik weer terug het terras op ga loop ik pardoes tegen Thekla aan. “Hé hallo!” zegt ze opgewekt en energiek, “ik ga héél even snel naar de wc en dan kom ik er gelijk aan! Het liep allemaal wat uit, sorry sorry sorry!”

Wanneer ze terug is kiezen we uiteindelijk voor een lage bank, de tafels om ons heen zijn leeg, ze rommelt wat in haar overvolle tasje, maakt haar bril schoon, en checkt nog even haar telefoon. Dat zal ze gedurende het gesprek blijven doen. Niet om nodeloos te scrollen, wie een beetje heeft opgelet weet hoe fel ze tegen de allesoverheersende verslavende werking van de smartphone strijdt, maar omdat er net “een gebroken vingertop” was bij een van haar kinderen en het “wel zo fijn is als je dan ook daadwerkelijk opneemt, als de juf je belt met een huilend kind ernaast”. En ook om de tijd in de gaten te houden. Na ons gesprek zal ze naar het schoolplein hier vlakbij gaan, eveneens de reden dat ze inderdaad hier vaak haar interviews houdt, om de kinderen, met hopelijk alle vingertoppen nog intact, weer op te halen.

Een portret van Thekla Reuten voor haar interview met Vogue
©THOMAS JENINGA

Chef de maison

Ze is namelijk vandaag wat zij ‘chef de maison’ noemt. “Dat is degene die thuis is en hoofdverantwoordelijk is voor de kinderen. Het is een fijne neutrale term, niet mannelijk, niet vrouwelijk, dat is al bevrijdend.” Toen ze van de toneelschool kwam was het voor haar volstrekt vanzelfsprekend dat ze ging werken als actrice. Maar dat is makkelijk gezegd en niet altijd gedaan, zeker niet wanneer er later ook een gezinsleven bij komt kijken. Dat is voor menig vrouw (en vooruit, ook man) met een ‘gewone’ baan al een opgave, laat staan als je een baan hebt waarbij je langdurig in het buitenland moet zijn, of werktijden hebt waarmee de crèche maar weinig kan.

Tijdens filmproducties, zoals het met Gouden Kalveren overladen komische drama Voor de meisjes, dat maandenlang in Oostenrijk werd opgenomen, nam ze haar man, acteur Gijs Naber en hun twee kinderen mee naar de Oostenrijkse set. Én een vriend die de pabo heeft gedaan en fungeerde als thuisonderwijzer.

Vadertje en moedertje

Toen ze Grand Hotel aan Zee ging doen, dat in Nederland werd opgenomen, zei ze tegen Gijs: “Kijk, we spelen vadertje en moedertje, en de komende vijf maanden tijdens het draaien ben ik vadertje, en jij bent moedertje. Dat betekent dat als ik op de set ben en we uitlopen, ik niet bel, dat ik niet nadenk over wat er wordt gegeten, ik doe het allemaal niet, dat ligt dan bij jou. Het was vervelend gebruik te maken van het oude stereotype – want Gijs kookt ook en vouwt de was – maar het hielp wel.

Het was de eerste keer dat het zo clean verdeeld was en dat was fantastisch. Ik voelde me echt gedragen daarin, heb me geen moment schuldig gevoeld, en ik denk dat dat een gevoel is dat toch vooral mannen zullen herkennen. Want ook al proberen we het allemaal fiftyfifty te doen en heb ik aan Gijs daarin een fantastische partner, het is toch ook zo dat het kind de eerste jaren veel meer op de moeder leunt. Maar nu wilde ik dat dus bewust anders inrichten.”

Lees het volledige interview met Thekla Reuten in het december 2026-issue van Vogue Nederland, dat nu in de winkel ligt en hier online te bestellen is.