Elk jaar geldt voor Wimbledon dezelfde modevraag: wat kun je in vredesnaam zeggen met wit? Voor tennislegende Naomi Osaka, wiens outfits bij het betreden van de baan zijn uitgegroeid tot een van de meest exciting stijlmomenten in de sport, was de uitdaging niet hoe ze wit kon laten opvallen, maar juist hoe ze er een verhaal mee kon vertellen.
Naomi Osaka op Wimbledon 2026
In samenwerking met de in Tokio gevestigde ontwerper Hana Yagi betrad Naomi Osaka maandag de baan van Wimbledon 2026 in een custom witte creatie, geïnspireerd op Japanse ceremoniële kleding. Geborduurde kraanvogels strekken zich uit over de stof. Kersenbloesems klimmen over het oppervlak. Een dramatische, slepende strik wappert achter haar aan, waardoor het silhouet een bijna gewichtloze uitstraling krijgt, voordat de lagen wegvloeien en de Nike-outfit eronder zichtbaar wordt. Afgemaakt met een traditioneel kanzashi-haarornament en Mikimoto-sieraden, zorgt de outfit ervoor dat de wandeling van de kleedkamer naar de baan een performance op zich is.
“Ik gebruik mode graag als middel om verhalen te vertellen”, vertelt Osaka aan de Britse Vogue over haar uitgebreide entrees. “Elke entree is een kans om mensen mee te nemen in mijn creatieve wereld. Het feit dat mensen er belang aan hechten en benieuwd zijn naar wat er nog komt, is ook pretty cool.”
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Traditie opnieuw interpreteren
Wimbledon is in veel opzichten een toernooi dat draait om rituelen – van de geheel witte dresscode tot de legendarische entree op Centre Court. Voor Marty Harper, de creative director met wie Naomi Osaka al jaren samenwerkt, vormden die tradities de conceptuele basis voor haar look op Wimbledon 2026.
“Het is een van de weinige plekken in de sport waar ceremonie nog steeds onlosmakelijk verbonden lijkt met competitie”, zegt hij. “We wilden daar aandacht aan besteden en tegelijkertijd een dialoog aangaan met de Japanse ceremoniële kleding.”
Het doel was niet om een kimono na te maken, maar om deze opnieuw te interpreteren. Door de structuur en symboliek ervan te lenen, stelde Harper zich voor hoe die ideeën tot uiting zouden kunnen komen bij een moderne atleet op Wimbledon. Dit idee bracht hem bij Yagi, die in zijn werk afgedankte ceremoniële kledingstukken gebruikt die, zoals zij zegt, “herinneringen, emoties en geschiedenis in zich dragen”.
