the-bodyssey-de-extreme-workoutroutine-van-matt-damon-en-zijn-vrouwelijke-stunt-double-401581
©Melinda Sue Gordon/Universal Pictures

Odysseus had eigenlijk best wel geluk, als je erover nadenkt. Hij werd overboord gegooid, zwierf tien jaar lang over zee en werd gedwongen het trendy mediterrane dieet te volgen. (Tenminste, wanneer hij überhaupt te eten had, en niet al door een eenzame nimf met lotusbloemen werd gevoed!) Daarnaast behaalde hij zijn cardio-goals door monsters of warriors te verslaan. Dit alles leverde hem een chiseled lichaam op, waardig om vereeuwigd te worden als een Grieks beeldhouwwerk. Matt Damon, daarentegen, heeft het minder makkelijk: op 55-jarige leeftijd moest de Oscarwinnende acteur voor The Odyssey een strikte workoutroutine volgen en gezond eten, om een heldenlichaam te smeden dat een eeuwenoud epos waardig is.

Epische biceps

In Christopher Nolans drie uur durende verfilming van Homeros’ Odyssee draagt Damons Odysseus meestal mouwloze kleding, dankzij de ‘anti-zwaarden-en-sandalen’-aanpak van het kostuumontwerp. We krijgen daarom genoeg arm- en schouderactie te zien, en mannen van alle leeftijden zijn onder de indruk van Damons gespierde biceps (en sixpack). En niet alleen van die van Damon, trouwens: de biceps van zijn vrouwelijke stunt double, de Canadese Devyn Dalton, geven zelfs de meest toegewijde gym bro’s een run for their money. Dalton nam Damons rol over in de scène waarin Odysseus vecht tegen de gigantische Laestrygonian-ridders. In het inmiddels viral interview met Josh Horowitz bedankt de acteur zijn stunt double met “de grootste armen die ik ooit heb gezien”.

Het was Gabe Stump, DPT (Doctor of Physical Therapy) die Matt Damon hielp om fighting fit te worden voor de rol. Althans, ‘fit worden’ is misschien wat overdreven, want Stump merkt op dat Damon al een sterke basis had. Om hem klaar te stomen voor 91 slopende opnamedagen ging het meer om fine-tuning en aanpassing.

Het doel was namelijk niet om gewoon gespierd of strak te worden, maar om een geloofwaardig lichaam op te bouwen dat bij het personage paste. “Odysseus is geen gespierde supersoldaat – hij is meer een tacticus”, zegt Stump, die sinds 2022 met Damon samenwerkt. Dit is geen Marvel-film. “Hij heeft zo’n ruige baard en ziet er heel lean uit. Je kunt zien dat hij nog steeds sterk is. Hij heeft overal een goede spierdefinitie, maar hij zit niet volgepropt met spiermassa.” Ja, zelfs het lichaam van Odysseus was een onderwerp dat met regisseur Nolan werd besproken, voordat het weer bij Stump terechtkwam. Van daaruit werd er voor Damon een workoutroutine opgesteld.

Matt Damon in The Odyssey voor een artikel over zijn workout routine
©Melinda Sue Gordon/Universal Pictures

De workoutroutine van Matt Damon in The Odyssey

In de vijf maanden voorafgaand aan de opnames hadden Stump en Damon als doel om 10 pond (ongeveer 4,5 kilo) vet kwijt te raken zonder spiermassa te verliezen. Matt Damon begon aan zijn The Odyssey-workoutroutine met ongeveer 180 pond (81,5 kilo) en eindigde bij ongeveer 165 pond (75 kilo). Samen trainden ze vier tot vijf dagen per week in een bescheiden thuisgym in de kelder van de acteur. “Het zou je verbazen hoe crappy het is”, zegt Stump. De ruimte bestaat alleen maar uit de essentials: halters, een kabel-pull-down-machine en een halterstang.

Samen concentreerden ze zich intensief op krachttraining volgens een traditionele upperlower-splitsing: maandag en donderdag voor het bovenlichaam, dinsdag en vrijdag voor de benen, en woensdag voor cardio en/of metabolische training, zoals lopen op een helling met een verzwaard vest. Hierdoor konden ze elke spiergroep twee keer per week trainen, terwijl er voldoende tijd overbleef voor herstel.

Stump stelde voor Damon een routine op van acht tot tien sets per spiergroep per week, waarbij hij zich vooral richtte op de borstspieren. (Hij voegt eraan toe dat de borstspieren voor de acteur iets moeilijker op te bouwen waren dan zijn schouders en armen.) Concreet betekende dit bankdrukken in horizontale en schuine positie, plus chest flies om de spier vanuit alle hoeken te trainen.

The Odyssey-workout uitproberen 

Ik nam mijn nieuwe inzichten ter harte en stelde mezelf een Matt Damon-esque uitdaging: kan ik een lichaam smeden dat The Odyssey – of zeg maar gerust, The Bodyssey – aan zou kunnen? Op dit moment volg ik ongeveer drie keer per week een HIIT-training, wat een vrij gelijkmatige 50-50-mix is van krachttraining en cardio. Echter, Stump benadrukt dat krachttraining met progressieve overbelasting (dat wil zeggen gewicht toevoegen naarmate je spieren sterker worden) essentieel is. Consistentie en voldoende tijd gunnen aan je lichaam om te herstellen (waaronder ook veel rust) zijn net zo cruciaal.

Los daarvan had Damon het geluk dat iemand anders zijn meal-prepping voor zijn rekening nam. (Hate to break it to you, maar je kunt een slecht eetpatroon niet wegtrainen.) Ik probeerde de oefeningen die Stump voorstelde en stelde voor mezelf een Matt Damon-achtige workoutroutine op, met de nadruk op standaard functionele bewegingen: bicep curls, shoulder presses, borstoefeningen vanuit alle hoeken, en squats en deadlifts op leg day. Ik schreef me in bij een sportschool (voor maar vijftien euro per maand!) om strength-only trainingsdagen aan mijn routine toe te voegen. Ook gebruikte ik een app om gewicht, herhalingen en sets bij te houden.

Het resultaat 

In tegenstelling tot mijn geliefde HIIT-les was het op kracht concentreren en mezelf tot het uiterste drijven (tot het punt waarop zelfs één extra rep niet meer te doen is), eigenlijk een schokkende verandering in mijn training. Not to brag, maar ik vond dat ik hiervoor al in vrij goede conditie was en al best sterk. Ik ben meestal degene die het zwaarst tilt in mijn groepslessen, maar toch ging ik na deze sessies met spierpijn naar huis. Maar dan echt héél veel spierpijn. Op sommige leg days liep ik zelfs half wankelend de sportschool uit. Ik merkte ook dat het vooral mentaal een grote shift was: ik hoefde niet druipend van het zweet en buiten adem te zijn om een goede training te hebben gehad. Die 45 tot 60 minuten gewichtheffen is op een andere manier uitputtend.

Ik bleef teruggaan en trainde een paar weken lang op dezelfde apparaten, en weet je wat? Het viel mensen op! Het duurde misschien maar een week of twee voordat vrienden opmerkten dat ze vonden dat mijn armen of borst er… sterker uitzagen. Was het puur toeval dat ik die week een strandvakantie gepland had? Ja. Ben ik er blij mee? Ja! Blijft het uittrekken van strenght-only dagen een core onderdeel van mijn routine? Ook ja!

Het slechte nieuws 

Nu komt het slechte nieuws. Misschien niet slecht, maar in elk geval saai. Er bestaat namelijk geen wondermiddel om je binnen veertien dagen in Greek God shape te krijgen. Zelfs in het tijdperk van GLP-1’s gaat spieropbouw niet gebeuren door wonderen of extreme factoren. Het gaat erom dat je consequent aan de slag gaat; gewichten heft en de belasting geleidelijk opvoert (en rust neemt om je spieren de kans te geven zich te herstellen). Als je met trainers zoals Stump praat, word je eraan herinnerd dat fitness eigenlijk vrij simpel is en over het algemeen door de wetenschap wordt onderschreven. Wat de TikTok-influencers die je programma’s of supplementen aansmeren om ‘summer-fit te worden’ ook beweren. Verbrand meer calorieën dan je binnenkrijgt. Bouw spiermassa op. Rust uit. Zorg voor een goede techniek om blessures te voorkomen (vooral belangrijk naarmate je ouder wordt).

Maar bovenal: blijf het doen, keer op keer op keer. En nog een keer. En nog een keer. Als je één of twee keer heel hard zou kunnen trainen en dan het lichaam van je dromen zou krijgen… Nou, dan zou iedereen dat hebben. Die harde waarheid is dat mensen met strakke spieren die niet toevallig hebben gekregen. Meestal zie je het resultaat van jarenlang saai, dag in dag uit doorzetten. Met andere woorden: het is een hele Odyssee om daar te komen.

Matt Damon in The Odyssey voor een artikel over zijn workout routine
©Melinda Sue Gordon/Universal Pictures

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd door Vogue US.