That’s a wrap! Na de afsluitende show van Louis Vuitton is fashion month is officieel voorbij. Zoals altijd werd de modemaand weken geleden afgetrapt in New York, waarna de fashion week madness zich verplaatste naar Londen, Milaan en Parijs. Die honderden lente/zomer 2027-shows leverden natuurlijk een oneindige stroom aan opvallende momenten op, die Vogue voor je heeft verzameld.
De highlights van het lente/zomer 2027-seizoen
Als we terugblikken op de afgelopen seizoenen, lijkt de ooit zo famous catwalk gimmick (waar Demna bij Balenciaga bijvoorbeeld in uitblonk) te zijn verdwenen. Ja, het concept achter zo’n gimmick was soms wat mager en de bedoelingen vaak te voor de hand liggend om écht tot nadenken aan te zetten, maar het was ook fun – en het vormde de aanleiding voor artikelen als deze, want er ging eigenlijk elk seizoen wel iets viral.
Maar is dat nou zo erg? Ik denk dat het ons dwingt om beter naar de kleding te kijken, op zoek naar de verrassing, in plaats van dat die ons in het gezicht wordt geduwd. En als je nou echt iets spectaculairs wil, dan zijn er altijd nog de celeb arrivals. Hieronder volgen alle spraakmakende momenten die je misschien gemist hebt tijdens de lente/zomer 2027-shows.
Het lente/zomer 2027-seizoen liep bij zonsondergang ten einde op de binnenplaats van het Louvre, waar Zendaya, Lisa, Emma Stone, Sophie Turner, Chloë Sevigny en Wunmi Mosaku lieten zien dat de vrouwencollectie van Nicolas Ghesquière voor Louis Vuitton weliswaar niet altijd de meest commerciële is, maar wél altijd indruk maakt wanneer zijn inner circle samen hun starpower laat zien.
Toen de set met de vliegende auto in een hogere versnelling kwam, leek Ghesquière de rem te zetten op zijn meest avant-gardistische stijlneigingen en showde hij een collectie die meer gericht was op de winstcijfers van LVMH. De artistic director had namelijk nagedacht over ‘ergonomie’: fashion die is afgestemd op actie. Uitgevoerd in vederlichte stoffen sloten de vernieuwde, nonchalante designs naadloos aan bij het algehele gevoel van lichtheid van de collectie (afgezien van de chunky crystal headpieces), terwijl de ‘voorwaartse beweging’ ook zou kunnen wijzen op de geruchtenmolen over de volgende ronde van de ‘stoelendans’ onder ontwerpers. Ghesquière keek, for what it’s worth, geen enkele keer achterom tijdens zijn ereronde rond het Louvre.
Waar Michel Gaubert de shows van Chanel voorheen had voorzien van millennial-hits zoals I Don’t Want to Wait van Paula Cole uit 1997 en Runaway van The Corrs uit 1995, verwerkte hij voor de lente/zomer 2027-show Britneys hit Gimme More uit 2007 in een mix die begon met een voorlezing uit Orlando van Virginia Woolf. Zo onconventioneel gaat Matthieu Blazy om met Chanels legacy sinds hij in 2025 de leiding over het maison overnam.
In het Grand Palais zongen Dua Lipa, Nicole Kidman, Paloma Elsesser, John Malkovich en Ayo Edebiri mee met It’s Britney, bitch, terwijl modellen – waaronder de Nigeriaanse stylist Rachel Ojuromi en topmodel Bhavitha Mandava – onder een laaghangende zwerm verlichte vogels over een gevlekte harsvloer liepen die leek op de aarde gezien vanuit de ruimte. Sommigen droegen hun tweed colberts en Double Flaps samen in één hand.
Er waren boyish jassen gedragen over half dichtgeknoopte overhemden – iets voor Pedro en Jacob, misschien? – en laaghangende geruite rokken met contrasterende limoengroene zijden voeringen en ultrabrede riemen met krokodillenleer-effect. Tweed vesten en bijpassende knielange rokken werden onderbroken door grote, doorschijnende rechthoekige panelen omlijst met rafelige franjes; tot op de schenen vallende jassen waren dicht bedekt met dieprode pailletten, met bijpassende Dorothy-pumps. Je zal moeten wachten tot de detailfoto’s op Vogue Runway verschijnen om het allemaal in je op te nemen, maar tot die tijd: gimme more.
De lente/zomer 2027-show van Valentino vond plaats in de Bibliothèque Sainte-Geneviève, met op de eerste rij – oftewel zittend aan de leestafels – A-listers als Naomi Watts, Colman Domingo, Cynthia Erivo, Off Campus-ster Mika Abdalla en Alexander Skarsgård. Een moment van stilte alstublieft voor de levendige, prep-coded silhouetten, vervaardigd uit glinsterende en gestructureerde stoffen die synoniem zijn met Alessandro Michele, en die ongetwijfeld sneller van de planken zullen vliegen dan boeken; de korsetten in juweelkleuren gecombineerd met kokerrokken afgezet met struisvogelveren; pyjamabroeken van foulardzijde gecombineerd met double-breasted jasjes met omgeslagen zoom; en avondjurken met gerimpelde fishtail-zomen in oogverblindend fuchsia.
In een stad waar de ‘déshabillé’-look, die de onverzorgde vrouw uitbeeldt, de boventoon voert, was Micheles maximalistische garderobe gepolijst, fonkelend van de pailletten en perfect samengesteld. Aangezien Skarsgård aan de promotietour voor Wicker begint, verwachten we dat hij een langlopende lening zal afsluiten voor een van de ironische ‘Villain Teen’-petten van de catwalk.
Onverwachte cameo’s op de catwalk is inmiddels een gegeven tijdens fashionweek. Ontwerpers hebben de afgelopen seizoenen old-school supermodellen, rappers, acteurs en zelfs modecritici op de catwalk gezet, en een flinke dosis ‘nepo-babies’ is inmiddels een vast gegeven. Maar niemand is zo goed in stuntcasting als Miuccia Prada, die zondagmiddag opnieuw voor een verrassing zorgde door Olivia Colman over haar Miu Miu-runway te laten lopen.
De Oscarwinnares en alom geliefde actrice droeg een leren rokpak, platte schoenen en een chique lage paardenstaart toen ze meeliep in een line-up waar ook haar Pride & Prejudice-co-star Emma Corrin deel van uitmaakte. Wie nog meer op de catwalk te zien waren? Hamnet-ster Noah Jupe, Jamie Bell, Louisa Jacobson (dochter van Meryl Streep) en Ella Bleu Travolta (dochter van John).
Terwijl je bij shows meestal de ruimte binnenloopt met een algemeen idee van de vibe, is dat bij Junya Watanabe nooit helemaal het geval. Dat doet echter geen afbreuk aan het merk. Het is juist dit radicale eclecticisme dat excitement voor de shows aanwakkert – wat Watanabe ook in petto heeft, het is de vroege start zeker waard. Dat bleek wel tijdens de eerste show van ‘Japan Day’ – de zaterdag van Paris Fashion Week, waarop de merken onder de paraplu van Comme des Garçons van oudsher hun collecties presenteren.
We zagen een opgewekte, energieke parade van grafische lycra-bodysuits met puntige borstplaten, gedeconstrueerde leren motorjassen en gabardine trenchcapes die stralende glimlachen toverden op de doorgaans stenen gezichten op de eerste rij. Niemand kon echter tippen aan die van Ciara: de R&B-icoon (en bekende Junya-fan) liep met een ‘one-two-step’ over de catwalk – mét babybump – niet één keer, niet twee keer, maar drie (!) keer, lighting up the room with each turn.
Wie van ons is er niet inspired en voldaan naar huis gegaan na een gossip-filled dinner met vrienden? Voor hun lente/zomer 2027-show keken de creative directors van Loewe, Jack McCollough en Lazaro Hernandez, echter verder dan de maaltijd zelf en haalden ze hun inspiratie uit, nou ja, het tafelkleed. Het Amerikaanse duo, dat Jonathan Anderson opvolgde, heeft al indruk gemaakt met hun gevoel voor kleur, textuur en het cleverly uncanny.
Gepresenteerd in een minimalistisch, geheel wit, cirkelvormig amfitheater met twee niveaus, vormde het decor de perfecte schone lei voor Loewe’s kleurenpalet van Yves Klein-blauw en rubber duck yellow. De show opende met de geplooide randen van een smetteloos zilverkleurig servet, waarna looks volgden met mintachtig tandpastaturkoois en mandarijn, metallic kragen, hangende strikken, doorschijnende picknickdekens die dienst deden als midirokjes en geschilderde strepen die deden denken aan de mengelmoes van serviesgoed die je aantreft in elk authentiek Italiaans restaurant dat de moeite waard is.
Was dit weer een goodbye collection, deze keer van Chemena Kamali, de Duitse ontwerper die Chloé in slechts drie jaar tijd volledig heeft getransformeerd? Afgaande op het slotnummer Für Mich Soll’s Rote Rosen Regnen – een lied van hoop en verlangen dat vaak wordt gespeeld op bruiloften, jubilea en begrafenissen, en dat Angela Merkel koos voor haar officiële afscheidsceremonie – en de staande ovatie van vips, zoals Alexa Chung en Claudia Schiffer, was het verleidelijk om dit te interpreteren als een ‘auf wiedersehen’.
En wát een collectie om mee af te sluiten, als dat zo was: catwalknieuwkomer Apple Martin in een boho jurk van broderie anglaise; Jacqui Hooper met een matrozenpet en een ivoorkleurige cape-trenchcoat met een hoge kraag; Mariacarla Boscono in een doorschijnende slipdress met bloemenprint; en Mona Tougaard in een kanten top met fladderende mouwen, gecombineerd met een botercrèmekleurige rok met golvende plooien. Zoals de laatste regel van de shownotities luidde: Chloé, forever.
Als je het voor de Tom Ford-show op Place Vendôme nog niet heet kreeg, dan zul je dat het na de show zeker hebben! In echte Haider Ackermann-stijl presenteerde de creative director de meest sexy show van het seizoen, in een spiegelzaal compleet met glinsterende bodysuits met sjaaldetails, gedrapeerde rode jurken, vlijmscherp leer en tattered denim. En het werd allemaal geshowd door een line-up van modellen die er helemaal klaar voor waren, onder wie Alex Consani, Kristen McMenamy, Anok Yai en Malgosia Bela.
Helaas zat Harry Styles niet op de front row tussen Shakira, Kate Moss, Cara Delevingne, Sam Claflin en Cynthia Erivo, maar mocht zijn stylist Harry Lambert de livestream op de voet hebben gevolgd, dan weten we zeker dat hij het model met de snor heeft opgemerkt dat een smokingjasje droeg in combinatie met een minuscule denim hotpants – om nog maar te zwijgen van de camelkleurige trui, gedragen met niets anders dan een felroze zwembroekje.
Anthony Vaccarello gaat voor goud bij Saint Laurent
Dit jaar is het tien jaar geleden dat Anthony Vaccarello aan het roer kwam te staan bij Saint Laurent, en – hoewel er momenteel geruchten de ronde doen over hoe lang hij deze positie nog zal behouden – was de collectie die hij dinsdagavond presenteerde, badend in de gouden gloed van de Eiffeltoren onder enorme vergulde kroonluchters, een bewijs van wat voor gouden periode het is geweest. Letterlijk.
In plaats van seizoen na seizoen het wiel opnieuw uit te vinden, was de succesformule van de in België geboren ontwerper de eenvoudigste die je je kunt voorstellen: consistentie, herhaling. Een talent waaraan hij opnieuw eer deed door een collectie te presenteren die droop van het goud. Gelamineerd leer, rijke brokaat, schitterende bouclé – geen enkele stof, oppervlak of bewerking ontsnapte aan de Midas-aanraking van de ontwerper – behalve dan de chiffonsjaals in gemstone tones die achter de looks aan sleepten, of de enkele met juwelen versierde tulband à la Loulou de la Falaise.
Wat de silhouetten betreft, was dit ook een collectie die liet zien hoe gevarieerd Vaccarello’s Saint Laurent is geweest, met een terugblik op zijn key shapes – broad-set, vlijmscherpe tailoring, 80s power shoulders die taps toelopen naar een strakke taille; slipdressen; en enorme wolken van tule. Als je naar de monochrome show keek – bijgewoond door onder anderen Zoë Kravitz, Rosalía en Donatella Versace – kon je niet anders dan worden herinnerd aan de eeuwenoude traditie in de modewereld om bij een afscheidscollectie een sombere all-black collectie te presenteren. Terwijl fashion insiders nu met ingehouden adem wachten op het nieuws van zijn vertrek, is één ding heel duidelijk: Anthony Vaccarello heeft bij Saint Laurent echt een 24-karat run gehad.
Maison Margiela is altijd al een modehuis geweest dat zich uitleeft in intellectueel geladen contrasten; duizelingwekkende tegenstellingen die aanzetten tot nadenken over fundamentele vragen rond wat mode is of kan zijn. Nu hij zich volledig toelegt op zijn functie aan het roer van het merk – nadat hij vorige week in Milaan nog een vurige en intense afscheidscollectie voor Diesel presenteerde – lijkt Glenn Martens aan te sluiten bij die traditie, zij het met een minder hoge mate van abstractie dan we in het verleden van het huis (en van zijn eigen werk) gewend waren.
De collectie die hij presenteerde was in wezen een verkenning van ‘hard’ en ‘soft’ als uitgangspunten voor benaderingen van het maken van kleding, wat resulteerde in sculpturale leren pieces met eivormig gedrapeerde voorkanten, structurele bloemenjacquard wikkelrokken en adembenemende jurken met prints van adelaars, sommige gestyled met breastplates gemaakt van crushed metal. Hoewel het soms wat te letterlijk was, was het in ieder geval een collectie vol dingen die je aan het denken zetten – en dat is uiteindelijk waar het bij Margiela altijd om is gegaan.
Vergeet de vijgen van The Row: walnoten werden in de aanloop naar de Dior-show het meest gedeelde hapje op Instagram, toen Jonathan Anderson de gasten via zijn uitnodiging voor de lente/zomer 2027-collectie uitnodigde om stil te staan bij de eeuwenoude Chinese traditie om wénwán-walnoten in de handpalm te houden. De noten vormden de kern van zijn derde hoofdcollectie voor de vrouwenlijn, die geïnspireerd was door de asymmetrie van de natuur (identieke wénwáns zijn uiterst zeldzaam).
De collectie werd gepresenteerd in Le Bassin Octogonal in de Jardin des Tuileries, waar een groepje pas aangeplante kamferbomen in mist gehuld was. Deze frisse collectie was de luchtigste die we tot nu toe van de creative director hebben gezien – wat aansluit bij een algemene verlichting over de hele linie (zie ook Burberry en Bottega). Grote namen, van Jennifer Lawrence tot Jisoo, van Rihanna tot Rosalía, waren allemaal ingevlogen om de looks – waarvan vele waren vervaardigd uit cirkelvormig gesneden chiffon en in een schoenendoos zouden passen – van dichtbij te bekijken. De vibe was net zo opgewekt als de collectie.
De eerste Rihanna-sighting van het seizoen bij Matières Fécales
Fans die met ingehouden adem uitkeken naar R9 kregen vorige maand een sprankje hoop, toen A$AP Rocky bevestigde dat Riri druk bezig was met opnames in de studio. Het lijkt er echter op dat ze nu even een pauze neemt tijdens Paris Fashion Week, waar ze haar eerste showoptreden van de week had bij Matières Fécales. Ze droeg een bouclé-rokpak met smalle taille en een verweerde, gouden tinsel-look, gecombineerd met pumps met gebogen hakken van het label, en had haar haar elegant nonchalant opgestoken.
Hoewel het niet per se onverwacht was dat Rihanna opdook voor het buzzy merk (de zangeres is een IYKYK fashion stan en support graag upcoming labels), betekende het niettemin een belangrijke steunbetuiging voor het Canadese ontwerpersduo Steven Raj Bhaskaran en Hannah Rose Dalton. Ze runnen hun gezamenlijke ontwerpbureau al sinds het midden van de jaren 2010, maar het is pas een jaar geleden dat ze hun eerste show in Parijs presenteerden. Sindsdien hebben ze een reeks spraakmakende steunbetuigingen binnengehaald. Rick Owens en zijn vrouw Michèle Lamy zijn oude vrienden, Sarah Paulson droeg een custom outfit tijdens het Met Gala van dit jaar, en slechts enkele maanden geleden werd Gabbriette de allereerste bruid van Matières Fécales. Zou een albumhoes van R9 de volgende stap kunnen zijn?
Jacob Elordi is altijd al een Bottega-fan geweest (hij werd al jaren voordat de Birkin-collectie van Erling Haaland op ons bureau belandde gefotografeerd met zijn Cassette-tas), maar het bijwonen van de lente/zomer 2027-show in Milaan op zaterdagavond moet extra speciaal hebben gevoeld. Waarom? Omdat zijn vriendin op de catwalk liep. Kendall Jenner, zelf friend of the brand, sloot de show af in een gedrapeerde zwarte jurk, hangende oorbellen en platte schoenen, terwijl haar vriend – gekleed in een leren jasje en met een rode clutch in de hand – vanaf de eerste rij toekeek. Dat roept de vraag op: wiens garderobe bevat meer intrecciato-vlechtwerk? Een gezamenlijke campagne lijkt onvermijdelijk.
Demna zette Gucci’s echte klanten in de spotlights met zijn lente/zomer 2027-show, die plaatsvond in een nagebouwde Gucci-winkel, blijkbaar gemodelleerd naar prototypes voor de nieuwe boetieks. Modellen kwamen tevoorschijn uit een straat die op een scherm werd geprojecteerd en baanden zich een weg tussen vitrines en rekken, waarbij ze even pauzeerden om hun zonnebril af te zetten en hun spiegelbeeld te bewonderen, zoals Anok Yai deed in een fluffy jasje en een glitzy mini-jurk.
Ook was er Elsa Hosk in een bomberjack met brede schouders, gedragen over een gestreepte trui en een overhemd met opstaande kraag, gecombineerd met een trainingsbroek die tot aan de schenen was opgerold; Rosie Huntington-Whiteley in een enorme jas van imitatiebont over een zwarte kanten bodysuit en een satijnen kokerrok; Candice Swanepoel in een glinsterende mini met hoge hals, een asymmetrische uitsnijding bij de taille en een sleep; en Alex Consani, die kauwgom kauwde in een zwarte jurk met lange mouwen en cut-outs, die aan de zijkant bij elkaar werd gehouden door een kristallen G-sluiting. Dit waren niet de glimlachende, koket zwaaiende Victoria’s Secret Angels, maar duivelse fashion bitches.
Nicole Kidman bekende onlangs dat ze een bril en “een klein donker pruikje” opzet wanneer ze om 01.00 uur ’s nachts een club op Ibiza binnenstapt. Je kunt alleen maar hopen dat Kidman ergens op de achterste rij van Meryll Rogges tweede show voor Marni een zwarte bob had opgezet om te kijken hoe haar dochter Sunday Rose Kidman Urban de lente/zomer 2027-catwalk betrad in een lila shearling jas, laarzen met gespen en een geruite minirok. Dit was niet de eerste keer dat Sunday Rose op de catwalk stond. Al in oktober 2024 koos mevrouw Prada haar uit om de lente/zomer 2025-show van Miu Miu te openen, en het seizoen daarop liep ze opnieuw voor het merk. Je zal tot 4 oktober moeten wachten om te zien of Kidman ook in Parijs een vermomming aantrekt om stiekem naar haar dochter te kijken.
Hey, fashion week insiders. Raad eens wie er een reünie hadden op de eerste rij bij Max Mara? Leighton Meester en Kelly Rutherford, oftewel Blair Waldorf en Lily van der Woodsen – de eigenares van een heleboel Birkin-tassen – uit Gossip Girl. Zoals je mag verwachten van het Italiaanse modehuis, dat sinds 1987 onder leiding staat van Ian Griffiths, had de lente/zomer 2027-collectie alles in huis wat nodig is voor een elite-garderobe op de Upper East Side: luchtige trenchcoats, strakke witte taloiring en elegante one-shoulderjurken, afgewerkt met functionele details, zoals meerdere zakken. En waar Meester en Rutherford het over hadden op de front row, zittend naast Kate Mara? That’s one secret we’ll never tell.
De redacteuren waren misschien enigszins in de war geraakt door de spiegelende boxset die het zicht belemmerde en waarin hun eigen, ietwat vermoeide gezichten werden weerspiegeld, maar één ding was heel duidelijk. Beha’s (dun en zonder vulling) krijgen een flinke opmars op de catwalks van Milaan, zoals blijkt uit de 33 variaties bij Prada, de 26 met kant en zijde gevoerde modellen bij Fendi en de overvloed aan beha’s die onder gedeconstrueerde overhemden bij MM6 tevoorschijn kwamen. Chiuri liet zich inspireren door de podiumkostuums van de zangeres en tv-persoonlijkheid Raffaella Carrà en gebruikte haar op slaapkamerkleding geïnspireerde kledingstukken als dragers van ironie, van mierzoete slipdresses tot glinsterende blouses, van tailoring met luipaardprint tot déshabillé-denim.
Het zijn een paar behoorlijk goede weken geweest voor Simone Bellotti en zijn team bij Jil Sander. Nog maar twee weken geleden lanceerde het merk zijn short film met Edie Campbell in de hoofdrol, die lovend werd ontvangen; en tijdens Milan Fashion Week presenteerde de creative director zijn derde collectie voor het huis. Daarin gaf de designer een onverwachte twist aan het kenmerkende minimalisme van Jil Sander. Strakke tailoring werd langzaam ontmanteld – naarmate de show vorderde, begonnen de strak gesneden pieces van wol en leer subtiel te kreuken en te verdraaien, met plooien en vouwen die de indruk wekten dat het van de slaapkamervloer was opgepakt en aangetrokken. Ook de kleurencombinaties waren ‘verkeerd’ – glanzend zwart satijn en mat lila, koper en grijsblauw – maar juist daardoor des te beter.
Er zijn bepaalde signatures die we mogen verwachten van een collectie onder leiding van Miuccia Prada: rokken, vrouwelijke pumps en een zekere minachting voor de haarborstel. Dit seizoen ging de Prada-vrouw nog een stap verder: ze vergat haar blouse helemaal en stormde de deur uit in een satijnen beha en glinsterende pumps, met haar zonnebril scheef op haar neus. De lente/zomer 2027-collectie was een masterclass in de ‘morning-after’-look: jassen die open over bedrukte sjaaltops waren gegooid, losgeknoopte jasjes die haastig in de rok waren gestopt en chaotische penseelstreken verspreid over pencil skirts. En niet te vergeten: de ongekamde, out of bed-kapsels. Hoewel de hairdos geen borstel hebben gezien, duurde het ruim twee uur om ze te creëren.
De grote bang waarmee elke London Fashion Week wordt afgesloten: Burberry op maandagavond is steevast de meest star-studded show van de week. Dit seizoen waren onder anderen Fiona Shaw, Jorja Smith, Gabbriette en Jonathan Bailey van de partij om de nieuwste collectie van Daniel Lee voor het modehuis te bewonderen. Een gezicht dat echter opvallend afwezig was, was dat van Central Cee – maar dat vraagstuk werd opgelost toen de Londense rapper halverwege de show opdook, niet om zich naar zijn stoel te haasten, maar op de catwalk zelf. Gekleed in een regenjas met capuchon en een extreem laaghangende, wijde jeans met een schoenveter in plaats van een riem, was dit zijn very first catwalkmoment.
Toen hem werd gevraagd wat hij als eerste uit het McQueen-archief zou redden, aarzelde Seán McGirr geen moment. “Ik vraag ze voortdurend om het jasje met impalahoorns tevoorschijn te halen dat Debra Shaw droeg in de herfst/winter 1997-collectie, It’s a Jungle Out There”, zei hij in het oktobernummer van de Britse Vogue, “en dan staar ik ernaar”. Het was een voorproefje van wat de creative director zou laten zien tijdens de langverwachte terugkeer van het modehuis naar London Fashion Week, waar modellen tevoorschijn kwamen uit rookpluimen in de zeventiende-eeuwse Undercroft van de Lincoln’s Inn Chapel, met hun haar opgestoken in twee hoorns. McGirr beschreef de look als een eerbetoon aan Keith Flint van The Prodigy, terwijl de nauwkeurige tailoring, ontwikkeld in samenwerking met Huntsman, zijn inspiratiebron vond in de radicale Savile Row-ontwerper Tommy Nutter.
Dit was het Londen zoals de in Dublin geboren ontwerper het aantrof: een plek waar de schoonheid van Piero della Francesca’s De doop van Christus – waar hij als student in de National Gallery obsessief naar terugkeerde – kon samengaan met de ongeremde ravecultuur. Op de catwalk kwamen die twee uitersten tot uiting in klassieke rode loper-jurken, afgewerkt met harnassen van Shaun Leane (een van McQueens oorspronkelijke medewerkers), korsetten die hoog boven de schouderlijn reikten en met metalen skulls geborduurde ontwerpen. Tegen de tijd dat Emma Corrin, Lila Moss, Florence Welch, Alexa Chung, Lily McMenamy en Emilia Clarke backstage renden om hem te feliciteren, had McGirr een overtuigend pleidooi gehouden om McQueen voorgoed terug te halen.
“Geloof het of niet, hij heette Vander Clyde Broadway”, zegt Erdem over de excentriekeling die dit seizoen zijn hart veroverde. Als die naam je niets zegt, komt dat omdat de in Texas geboren trapezeartiest – die al lang voordat Erdem hem in de London Library tegenkwam een muze was voor Jean Cocteau en Man Ray – bekendstond onder de naam Barbette. “Hij begon in Texas op te treden met twee zussen, maar toen kreeg een van hen een vreselijk ongeluk, waardoor hij haar moest vervangen en zich als vrouw moest kleden”, zegt de designer. “Hij werd een soort echt androgyn wezen, bijna als een derde gender.”
De collectie werd in The Roundhouse getoond door modellen met wapperend haar, “alsof ze door de lucht zweven”, terwijl fragmenten van Cocteau’s overpeinzingen over Barbette via de luidsprekers klonken. De collectie was minder ‘aerial-chic’ en meer ‘showgirl-cool’. “Het gaat om de spanning tussen mannelijk en vrouwelijk; het idee van illusie, en ergens vandaan komen, maar je ware zelf eigenlijk ergens anders ontdekken.”
5.000 kleine gebreide bloemen bij Pauline Dujancourt
Pauline Dujancourt heeft de 5.000 gebreide bloemetjes – die de basis vormen van haar lente/zomer 2027-collectie – te danken aan een bejaarde Turkse dame op YouTube. De Parijse ontwerper, die haar sporen verdiende bij Simone Rocha en Rejina Pyo, spreekt geen woord Turks, maar raakte betoverd door de techniek en begon ermee haar eigen delicate pieces te maken. Haar collectie ontstond vanuit tranen – niet door de 700 bloemen die alleen al voor de finalejurk nodig waren – maar door het toneelstuk van Rainer Werner Fassbinder, The Bitter Tears of Petra von Kant, waar Dujancourt al meer dan tien jaar door gefascineerd is. Ze begon na te denken over hoe tranen eruit zouden kunnen zien. “Ik wilde emotionele kledingstukken maken”, zegt ze over de wirwar van geschulpte stoffen die inderdaad als tranen naar beneden lijken te vallen.
Ian Wright en Joan Collins op de eerste rij! Kleding onder de vijftig pond! Lekkere hapjes na afloop! Hoewel er geen Percy Pig-snoep of een paar 50 denier-kousen te bekennen was, kon het alleen maar de M&S-show zijn. Ter ere van honderd jaar mode bij deze grote Britse winkelstraatfavoriet ademde de show een echte birthday vibe. En op de runway? Topmodellen als Erin O’Connor, Karen Elson en onze eigen Lara Stone.
Hoe zou H&M de hoge verwachtingen van voorgaande seizoenen kunnen waarmaken? Door Nick Knight – de experimentele Britse fotograaf die bekendstaat om zijn baanbrekende gebruik van technologie en onlangs aankondigde dat hij zijn eigen AI-model aan het ontwikkelen is – een veertig meter lange catwalk te geven om mee te spelen. Het hielp ook dat Alex Consani, Paloma Elsesser en Lila Moss – plus twee moeder-dochterduo’s, Kristen en Lily McMenamy, en Karen Elson en Scarlett White – werden gecast om erover te lopen.
De show ontvouwde zich in drie chapters, waarin naast de hoofdcollecties ook de premium Studio- en de herenlijn Atelier van H&M aan bod kwamen, tegen een steeds veranderende achtergrond van licht, beweging en geluid. Labrinth, met wie het merk al jaren samenwerkt, nam de leiding over dat laatste. Het was een spetterende afsluiting van donderdag, waarbij duizenden mensen wereldwijd de livestream bekeken.
Een gevoel van houvast lijkt op dit moment iets te zijn waar velen van ons naar op zoek zijn, niet in de laatste plaats Harris Reed. Voor zijn nieuwste collectie besloot de ontwerper – die een reputatie heeft opgebouwd als een van de grootste showmannen van de stad – om “echt naar silhouetten uit het verleden te kijken en ze met beide benen op de grond te zetten”, zo vertelde hij. Een verschuiving van fantasierijke creaties naar de realistische wensen van zijn groeiende klantenkring: dit seizoen stapte de ontwerper af van veelkleurige prints en jewel tones ten gunste van stukken in ‘vijftig tinten wit’, inclusief een samenwerking met Manolo Blahnik in plaats van de gebruikelijke torenhoge plateauzolen.
Natuurlijk zou Harris Reed geen Harris Reed zijn zonder een vleugje razzmatazz. Korsetten en gestructureerde tailoring met grote pofmouwen werden gerealiseerd in weelderige, speciaal ontwikkelde ivoorkleurige jacquards; zebrastrepen verschenen in ingetogen zijden dévoré en glinsterende kralen – die allemaal in verschillende tinten beschikbaar zullen zijn voor zijn selecte klantenkring. “Die theatraliteit blijft aanwezig”, zegt Reed. Hoe ingetogen ze in vergelijking ook mogen zijn, dit zijn niet bepaald pieces die je draagt voor een rondjue boodschappen.
Thom Browne liet zich voor de lente/zomer 2027-collectie inspireren door A Bug’s Life en stuurde een leger rupsen de catwalk op, waarna ze rond een reusachtige pop dansten en veranderden in vlinders, bijen, libellen en kevers in de toepasselijk genaamde showlocatie, The Shed. De insecten waren overal te zien: van tailored jasjes met geborduurde hommels en geruite jassen waarin libellen waren verwerkt, tot zwart-rode lieveheersbeestjesvlekken en kevervleugels op sculpturale rokken en korsetten.
In de slotlook bereikte de rups zijn definitieve vorm – wat waarschijnlijk het tegenovergestelde is van hoe al die gejaagde editors en PR-girls zich voelen op de laatste dag van New York Fashion Week, maar het is wel een herinnering dat inspiratie overal te vinden is. De volgende keer dat je een verdwaalde kever ziet, denk dan aan Thom Browne, in plaats van meteen met afschuw terug te deinzen.
Ulla Johnson koos ervoor om haar show te organiseren in het met jonge boompjes bezaaide Gotham Park, met de monumentale Brooklyn Bridge die zich tegen de skyline aftekende. Die backdrop sloot naadloos aan bij een collectie die het midden hield tussen tailored en romantisch. In haar show droegen vrouwen bloemenjurken met franjes, gekleurde pakken, luchtige slipdresses en trenchcoats: stukken die net zo goed geschikt zijn voor op een Grieks eiland als in The Hamptons.
Als fervent voorvechter van duurzaamheid zet Johnson zich in voor de plek waar haar modellen liepen: Gotham Park, ooit een hangout voor skaters, ondergaat momenteel een grootschalige herontwikkeling onder leiding van architectenbureau Field Operations, en Johnson is van plan 750 planten en 12 bomen bij te dragen.
Conner Ives toont zijn collectie aan de andere kant van de oceaan
“Het idee om een show in New York te doen heb ik altijd al gehad. Mensen plaagden me er wel eens mee, omdat ik New York als mijn Parijs zag”, vertelde Conner Ives aan Vogue in aanloop naar zijn debuut in de VS. Hoewel de overstap misschien plotseling lijkt, zo kort na zijn overwinning bij het BFC/Vogue Fashion Fund, is dat niet helemaal het geval. Het idee om als gastontwerper op het programma van NYFW te staan, begon eind 2025 vorm te krijgen, toen de Amerikaanse Ives tijdens de verlenging van zijn Britse visum voor een langere periode naar huis terugkeerde.
Toen hij begon met de voorbereidingen voor de show in februari in Londen, legde hij zijn idee voor de VS voor aan BFC-CEO Laura Weir en uiteindelijk aan de CFDA, die beiden hielpen om het te realiseren. Hij gaf de collectie de titel Across the Pond, met talrijke verwijzingen naar New York, zoals The Grill, een restaurant waar belangrijke zakenlunches plaatsvinden, de 60ste verjaardag van Truman Capotes Black and White Ball, en Jonathan Glazers film Birth met Nicole Kidman in de hoofdrol.
Terwijl Lila Moss en Iris Law ervoor zorgden dat de Brits op de catwalk vertegenwoordigd waren, waren ook de ouders van de ontwerper, zijn kunstdocent van de middelbare school en een handvol huidige studenten aanwezig. “Ik heb het gevoel dat ik nu een fase in mijn carrière inga waarin ik in beide werelden aanwezig ben, iets wat ik lange tijd bijna onmogelijk had geacht”, aldus Ives.
De keuze van Veronica Leoni voor een enorm, kaal pakhuis van rode bakstenen in de postindustriële West Side van Manhattan als locatie voor de show van haar nieuwe collectie voor Calvin Klein Collection sprak boekdelen. Haar esthetiek wordt immers gekenmerkt door functionaliteit en terughoudendheid; door “alles weg te laten wat niet bijdraagt aan het ontwerp, totdat alleen het noodzakelijke overblijft”, aldus de shownotes.
Als voortzetting van haar voortdurende verkenning van het Amerikaanse minimalisme was Leoni’s nieuwste collectie zeker ingetogen, hoewel er sensualiteit voelbaar was in de beweging van glanzende zijde tegen het lichaam, en optimisme door middel van geel en cyaan die het overwegend monochrome kleurenpalet opfleurden. Minimaal misschien, maar zeker niet karig.
Vermenging van mode en kunst is de laatste tijd een hot topic dankzij de huidige tentoonstelling in het Costume Institute van het Met, maar volgens Michael Kors blijft een museum de perfecte plek om de raakvlakken tussen deze twee creatieve werelden te bewonderen. “Ik ben dol op het idee van de bonte mix van mensen die je in een museum ziet. Soms kan dat net zo interessant zijn als de kunst zelf”, merkte de designer op tijdens een preview. Het was nota bene in de tuin van het MoMA dat Kors zijn visie op de moderne ‘gallerina’-stijl presenteerde: een stadsgerichte garderobe waarin klassieke, geheel zwarte kledingstukken werden gecombineerd met jassen met schilderachtig borduurwerk, jurken in primaire kleuren en op-art-strepen.
Er hing een bijna onheilspellende sfeer rond de show van Tory Burch. Bij aankomst daalden show guests onder de glazen en stalen torens van Wall Street af naar de Sunken Garden van Noguchi, begeleid door de dreunende bas van het openingsthema van The Shining. Deze strakke uitstraling kwam ook in een groot deel van de collectie zelf tot uiting: uiterst gestructureerde suits, subtiel getailleerde jassen van wol en sobere tweed-sets, zoals gedragen door Alexa Chung.
Maar dit was geen collectie die volledig in het teken stond van strengheid. “Weelderige femininity ontmoet Amerikaans pragmatisme”, zo luidde de showbeschrijving, waarbij rijk versierde kostuums in jewel tones, zijden jurken met plooien en dikke, glanzende riemen het eerste aspect belichaamden. Uiteindelijk was het een collectie die een blueprint bood voor vrouwelijke kleding die zowel ambitieus als realistisch aanvoelde.
Het culturele landschap van New York staat bol van de bezienswaardigheden, maar als het om hotels gaat, zijn er maar weinig die zo’n statigheid uitstralen als The Plaza. Hier, in de met marmeren zuilen en palmbladeren versierde Palm Court van deze grande dame met uitzicht op Central Park, organiseerde Tommy Hilfiger zijn show. Het is een plek met een bijzondere betekenis voor Hilfiger. Hij en zijn gezin hebben hier namelijk een aantal jaren gewoond. In die tijd observeerde hij de drukte van de dames uit Uptown die kwamen lunchen, en in het weekend vergezeld werden door de it-kids uit Downtown.
De collectie die hij presenteerde, was vooral gericht op die laatste groep en gaf de preppy stijl die Tommy al meer dan vier decennia uitdraagt een verjongingskuur, met rechthoekige gabardinejassen, rugbyshirts in effen primaire kleuren en speelse variaties op klassieke popeline-overhemden, gecombineerd met zijden foulard-tassen en gebreide stropdassen. Ook de it-kids van vandaag droegen deze kleding: Gigi Hadid opende de show en Romeo Beckham sloot deze af, terwijl Slayyter haar zomerhit Dance zong.
Feesthoedjes, cadeautjes en confettikanonnen: het moest wel de 85ste verjaardag van Coach zijn! Op het feestje van Stuart Vevers in Downtown bespraken Elle Fanning en Troye Sivan de trends waarvan ze hopen dat die over 85 jaar niet meer bestaan (in de rij staan voor frozen yoghurt?), terwijl een jeugdorkest uit de Bronx en voguing-dansers de feestelijke sfeer van Studio 54 moesten oproepen (no pressure). De looks waren geïnspireerd op Meg Ryan in de ondergewaardeerde hit uit de jaren 2000, Hanging Up, en het pak dat Vevers op zijn eigen trouwdag droeg, maar de belangrijkste boodschap kwam niet van de catwalk, maar uit de geluidsinstallatie met MFSB’s Love Is the Message.
Niets chiquer dan buiten het officiële schedule te showen, en op 9 september deed Ralph Lauren precies dat, maar dan met een presentatie die bedoeld was om “traditionele opvattingen over chic op zijn kop te zetten”. De 86-jarige Amerikaanse ontwerper, die als geen ander een collegejasje draagt, gaf zijn innerlijke romanticus de vrije loop en zei dat hij “een nieuwe elegantie” wilde creëren via manieren van kleden die “vindingrijkheid, originaliteit en karakter vieren”.
In de praktijk betekende dit suits en avondjurken, voorzien van een uitgesproken speelse uitstraling met ruches, veren en tassels die over de catwalk dansten. Het begin van het seizoen is altijd een exciting moment en deze intieme show in Tribeca, met Viola Davis, Helena Christensen, Iman en Katie Holmes die front row zaten, zette de toon voor de komende fashion month.
