Kan een uur lang drijven in een tank met zout water je stress écht verminderen? Floating – of float therapy – is al enige tijd een hype in de wellnesswereld. De beloftes zijn groot: diepe ontspanning, betere slaap, minder stress en een creativity boost. Maar maakt een uur lang alleen zijn met je gedachten je daadwerkelijk meer ontspannen? Ik zocht het uit.
Wat is floating?
Floating is een behandeling waarbij je een lang bad neemt in een speciale, overkapte tank of pod. De pod is gevuld met zeer magnesiumrijk water, dankzij grote hoeveelheden opgelost epsomzout. De naam zegt het al: door het hoge zoutgehalte blijf je moeiteloos drijven – zoals in de Dode Zee – en vanwege de temperatuur van het water (rond lichaamstemperatuur) voel je nauwelijks welke delen van het lichaam ondergedompeld zijn en welke niet. De pod wordt meestal afgesloten, waardoor het volledig duister en stil is tijdens de behandeling.
Elke week onze beste artikelen in je inbox? Schrijf je hier in voor de Vogue-nieuwsbrief
Het doel van floating is totale sensorische deprivatie, om het lichaam en de geest tot rust te laten komen. Het zou stress verminderen, de kwaliteit van slaap verbeteren, de spieren en gewrichten ontlasten en het lichaam magnesium laten absorberen. Volgens velen die de behandeling hebben ondergaan, voelt een uur floaten qua lichamelijke rust alsof je vier tot vijf uur hebt geslapen.
De hype rondom floating is relatief nieuw, maar de behandeling zelf verre van. Het werd oorspronkelijk in 1954 bedacht door de innovatieve Amerikaanse neurowetenschapper en psychoanalist John C. Lilly. Hij ontwierp een floatingtank om het (zo veel mogelijk van prikkels afgeschermde) menselijke bewustzijn te onderzoeken. Zijn prototype zag eruit alsof het uit een horrorfilm kwam, maar wellness was dan ook niet zijn doel: zijn interesse lag eerder bij mind travel (wat overigens het gebruik van LSD tijdens zijn experimenten verklaart). Desalniettemin sloeg zijn uitvinding aan, en is floating geëvolueerd tot de luxueuze behandelingen die we anno 2026 kennen. Psychedelics not included.
LEES OOK
‘Ik probeerde de lymphatic drainage massage waar iedereen het over heeft – is het de hype waard?’
Over de holistische streep
Over het algemeen zijn wellnesstrends niet aan mij besteed. Wanneer ik wel aan een hype meedoe, is dat meestal onbewust of onvrijwillig, vanwege mijn glutenallergie. Neem de saunahype. Persoonlijk kan ik me geen suboptimalere zondagochtend inbeelden dan met vreemdelingen indikken in een blokhut van 65 graden, wachtend op de volgende patchoeli-lavendelopgieting van de saunameester. Nee, vriendelijk bedankt.
Toch ben ik uiteindelijk over de holistische streep getrokken. Als chronische overthinker heb ik alles al geprobeerd om meer te kunnen ontspannen: allereerst cognitieve gedragstherapie, maar met weinig resultaat. Yogalessen waren ook geen groot succes (terwijl anderen hun innerlijke rust vonden, vond ik vooral nieuwe items voor op mijn boodschappenlijstje). Zou floating mijn hyperactieve brein eindelijk stil krijgen? Ik maakte een afspraak bij Renessence in Amsterdam om erachter te komen.
